บทที่ 1269

“…เชสเตอร์ นายไม่ได้… นายก็รู้… ช่างมันเถอะ… นายฟื้นคืนชีพได้อย่างไร…?” เจอรัลด์ถาม ในขณะที่เขาเดินเข้ามาหาเชสเตอร์อย่างช้า ๆ

เชสเตอร์เองก็ดูเหมือนว่า เขามีเรื่องมากมายที่อยากจะบอกกับเจอรัลด์ และแม้ว่ากระบวนการอธิบายจะช้าและอึดอัดเล็กน้อย แต่เจอรัลด์ก็ยังสามารถเข้าใจสิ่งที่น้องชายของเขาพูดได้

ปรากฏว่า หลังจากที่เจอรัลด์ได้ฝังร่างเชสเตอร์ด้วยตัวของเขาเองแล้ว เทียร่าก็ขุดมันขึ้นมาอีกครั้ง จากนั้นเธอก็ใช้เทคนิคลับที่ควีนน่าสอนเธอ เพื่อทำการคืนชีพ และเปลี่ยนเขาให้กลายเป็นเครื่องจักรสังหาร!

นอกจากนั้น เชสเตอร์ยังได้อธิบายเกี่ยวกับประเพณีที่สืบทอดกันมาอย่างยาวนานของกลุ่มพ่อมดศักดิ์สิทธิ์ให้เขาฟังอีกด้วย เป็นที่แน่ชัดว่าวิญญาณของควีนน่าเป็นผู้ก่อตั้งกลุ่มพ่อมดศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมาอย่างเป็นทางการ และก่อนที่เธอจะเสียชีวิต เธอได้เตรียมการล่วงหน้าสำหรับการฟื้นคืนชีพตัวเองอีกครั้ง ในอีกหลายร้อยปีต่อมา!

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจอรัลด์ก็เข้าใจเรื่องราวทุกอย่างในที่สุด นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเทียร่าถึงรู้สึกตกใจมาก เมื่อเธอได้รับจดหมายจากลูกน้องของควีนน่าที่หน้าคฤหาสน์ในวันนั้น! ควีนน่าเป็นบรรพบุรุษของเธอจริง!

สำหรับการฟื้นคืนชีพของเชสเตอร์นั้น มันไม่ใช่การฟื้นคืนชีพที่แท้จริงเลย! จากสิ่งที่เจอรัลด์เข้าใจในตอนนี้คือ ควีนน่าได้ใช้คาถาแบบโบราณ เพื่อเติมพลังให้กับร่างกายของเชสเตอร์ อีกความหมายหนึ่งก็คือ มันเป็นการ 'ชุบชีวิต' เขา เวทมนตร์ที่ถูกใช้กับเขานี้ เป็นเวทมนตร์ที่ชั่วร้ายมาแต่เดิมแล้ว แต่มันก็สามารถเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับบุคคลนั้นได้เป็นอย่างมากเลยทีเดียว ตัวอย่างที่เห็นชัดเจนจากการใช้เวทมนตร์นี้ก็คือเทียร่านั่นเอง

อย่างไรก็ตาม หากจะมองว่าเชสเตอร์คนปัจจุบัน เป็นครึ่งมนุษย์ครึ่งปีศาจก็คงจะไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร เชสเตอร์ยังอธิบายต่ออีกว่า มีคนอีกมากมายที่ตกอยู่ในสถานะเดียวกันกับที่เขา และพวกเขาก็ได้เข้ารับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่นั้นจากควีนน่าเช่นกัน

“ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมใช้ชีวิตไม่ต่างอะไรกับผู้เฝ้ามอง… ผมไม่สามารถควบคุมร่างกายของตัวเองได้เลย! มันเหมือนกับว่า ผมกำลังดูหนังเรื่องหนึ่งที่เต็มไปด้วยเหตุการณ์วุ่นวาย และผมก็ต้องคอยทำทุกอย่างที่เทียร่าสั่งให้ทำ… ผม… ผมได้ทำเรื่องเลวร้ายมากมาย ทั้ง ๆ ที่ใจผมไม่อยากจะทำมันเลยสักนิด…!”

“…อย่างไรก็ตาม แสงสีทองที่เปล่งออกมาจากจี้หยกนั้น… ดูเหมือนจะมีพลังเวทย์มนตร์บางอย่าง วินาทีที่มันพุ่งปะทะตัวผม ความผิดและความชั่วร้ายทั้งหมดในร่างกายของผม ก็ดูเหมือนจะละลายหายไป ทำให้ผมค่อย ๆ ฟื้นคืนสติ และปลดปล่อยตัวเองจากการเป็นเพียงผู้เฝ้ามองได้ในที่สุด!” เชสเตอร์อธิบาย

เมื่อนึกถึงสิ่งที่เจ้าแห่งวิญญาณเคยบอกเขา พลังหยางของเจอรัลด์นั้นแข็งแกร่งมาก เนื่องจากเขายังไม่ได้รับศีลจุ่มจากสวรรค์ นอกจากนั้นแล้ว เจ้าแห่งวิญญาณยังบอกด้วยว่า เจ้าของจี้หยกมีสายสัมพันธ์บางอย่างที่เหนียวแน่นกับเขา ด้วยเหตุนี้ จี้หยกจึงไม่ใช่แค่วัตถุธรรมดาอย่างแน่นอน

เจอรัลด์จำได้ว่า จี้หยกส่องแสงเจิดจ้าเพียงใด ตอนที่เชสเตอร์บีบคอเขาแน่น และเขายังจำตอนที่แสงสีดำลอยหลุดออกจากร่างกายของเชสเตอร์ได้ดี จี้หยกคงช่วยชำระล้างสิ่งชั่วร้ายในร่างกายของเชสเตอร์ออกไปในขณะนั้น!

“… ว่าแต่ว่า ผู้ชายแปดคนนั้นเป็นใครกัน เชสเตอร์? พวกเขาทุกคนรวมถึงนาย ล้วนมีกำลังภายในอันล้นเหลือ และแม้แต่พลังของฉันเองก็ไม่อาจจะต่อกรกับพวกนายได้ในตอนนี้! ฉันไม่คิดว่าพลังของฉันในปัจจุบันจะทำอะไรพวกนายได้เลย!” เจอรัลด์กล่าว