บทที่ 1270

เมื่อเห็นว่าเจอรัลด์กำลังมองเขาอย่างตั้งใจ เจซจึงตอบว่า “ตอนนี้อาจารย์นาโคลกำลังทำการบรรยายอยู่ในเมืองเมย์เบอร์รี่ หากคุณอยากจะพบเขา ผมสามารถแนะนำให้คุณรู้จักกับเขาได้อย่างแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเป็นเพื่อนเก่าของคุณซอเยอร์ วิทซ์ อีกด้วย!”

“มันฟังดูดีมากสำหรับผม! ผมคงจะต้องรบกวนคุณแล้วครับ คุณหมอแมบบ์!” เจอรัลด์พูดพร้อมกับพยักหน้า

ทันทีที่เขาพูดจบประโยค ลูกน้องของเขาคนหนึ่งก็วิ่งเข้ามาในห้อง แล้วรายงานว่า “คุณไลล์! คุณคลอฟอร์ด! เราขุดภูเขาสำเร็จแล้ว และพบก้อนหินหลากสีอยู่ในนั้น!”

“ก้อนหินหลากสี?” เจอรัลด์ตอบอย่างตกใจ

ในขณะนั้น เจอรัลด์รู้สึกได้ถึงพลังที่แข็งแกร่งมากกำลังเต้นอย่างต่อเนื่องจากภายในร่างกายของเขา

“มันคือหินเซอร์คอบไซท์แน่นอน!” เจอรัลด์ตะโกนด้วยความรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง ในที่สุดเขาก็หาหินเจอจนได้!

“แซค ผมต้องการให้คุณสั่งคนของคุณให้ปิดกั้นพื้นที่บริเวณรอบ ๆ ทั้งหมดของเมาน์เทนท็อปทันที ห้ามใครเข้าไปในนั้นเด็ดขาด!” เจอรัลด์สั่ง

“เดี๋ยวก่อนครับ คุณคลอฟอร์ด!”

ในขณะเดียวกัน คนงานหลายคนที่เมาน์เทนท็อป ยังคงรู้สึกตกตะลึงขณะที่พวกเขาจ้องมองไปยังก้อนหินหลากสีที่เปล่งประกายเจิดจ้า พวกเขาทั้งหมดถูกแรงดึงดูดบางอย่างทำให้รู้สึกอยากสัมผัสก้อนหินนั้น ก้อนหินนั้นดูมีความศักดิ์สิทธิ์ และมันตั้งตระหง่านอยู่ตรงกลางถ้ำ

แม้ว่านั่นจะไม่ได้ทำให้พวกเขาเลิกล้มความตั้งใจที่จะเดินเข้าไปหามัน แต่วินาทีที่พวกเขาเข้าไปใกล้ทางเข้าถ้ำ เพื่อมองดูก้อนหินหลากสีนั้นให้ชัดเจนยิ่งขึ้น พวกเขาจะถูกแผดเผาด้วยไอร้อนจนแทบทนไม่ไหว

"พระเจ้า! นี่มันร้อนเกินไปหรือเปล่า?!” คนงานสองสามคนพูด ขณะที่กำลังเช็ดเหงื่อออกจากหน้าผาก พวกเขาพยายามที่จะเข้าไปในถ้ำ แต่ก็ล้มเหลวอย่างเห็นได้ชัด

“ไม่ว่าอย่างไร คุณคลอฟอร์ดก็เป็นคนที่โชคดีจริง ๆ ใช่ไหม? ฉันเดาว่าก้อนหินก้อนนี้น่าจะมีราคาอย่างน้อยหลายร้อยล้านดอลลาร์เลยนะ!”