บทที่ 1271

เจอรัลด์พบว่าตัวเองกำลังถอยห่างจากคนที่นั่งนิ่งอยู่ที่มุมถ้ำ อย่างไรก็ตาม หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เจอรัลด์ก็ตระหนักได้ว่าคน ๆ นั้นไม่มีทีท่าว่าจะขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย

เมื่อตรวจสอบอย่างใกล้ชิด เจอรัลด์ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เมื่อเขาเห็นว่าดวงตาของบุคคลนั้นปิดอยู่ เป็นใครก็ต้องตกใจ ถ้าได้เห็นชายผู้ชายที่ยังมีชีวิตนั่งอยู่บนภูเขาเพียงลำพัง!

เมื่อเขาค่อย ๆ เข้าใกล้ร่างนั้น ซึ่งกำลังนั่งไขว้ขาอยู่ เจอรัลด์ก็สังเกตเห็นว่าเขาเป็นชายชราผมขาวที่สวมเสื้อคลุม เขามีผิวแดงก่ำ และดวงตาปิดสนิท เขามีลักษณะเหมือนกับพระที่กำลังใจจดใจจ่ออยู่กับการนั่งสมาธิ

เมื่อเดินเข้าไปใกล้เพื่อตรวจสอบว่าชายชรายังหายใจอยู่หรือไม่ เขาก็ตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่ามันไม่ได้เป็นเช่นนั้น!

เมื่อรู้เช่นนั้นแล้ว เจอรัลด์จึงเข้าใกล้ชายชรามากขึ้น เพื่อทำการตรวจสอบร่างกายของเขา อย่างไรก็ตาม ในวินาทีที่เขาเอื้อมมือไปใกล้ ใบหน้าของชายชราคนนั้นก็กลายเป็นใบหน้าที่ว่างเปล่าทันที ผิวหนังของเขาแห้งกร้านอย่างรวดเร็ว! และเพียงชั่วพริบตา ร่างของเขาก็กลายเป็นมัมมี่!

เจอรัลด์รีบเคลื่อนตัวออกห่างจากจุดที่เขายืนอยู่ จากนั้นเขาก็จ้องมองไปยังร่างนั้นอยู่ชั่วขณะหนึ่ง ก่อนจะหันไปมองหินเซอคอบไซท์ที่มีขนาดสูงเท่ากับร่างของผู้ชาย

เจอรัลด์คาดเดาว่า นอกจากมันจะสามารถทำพิธีศีลจุ่มจากสวรรค์ให้เขาได้แล้ว หินเซอคอบไซท์ยังสามารถคงความอ่อนเยาว์ให้กับคนที่พบมันได้อีกด้วย

เมื่อคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ตระหนักได้ว่าโลงศพอมตะที่เขาเคยพบก่อนหน้านี้ ก็มีสีสันสวยงามมากเช่นกัน ในความเป็นจริง สีที่เปล่งออกมาจากโลงศพนั้น เหมือนกับสีที่หินเซอคอบไซท์เปล่งออกมาทุกประการ!

เป็นไปได้ไหมว่าฐานของโลงศพอมตะนั้นทำจากหินเซอคอบไซท์…?

ในจังหวะที่เจอรัลด์ก้มหัวลง ในขณะที่กำลังคิดเกี่ยวกับเรื่องนั้น ทันใดนั้น เขาก็สังเกตเห็นว่ามีอักขระเป็นแถวถูกสลักไว้บนฝาผนังข้างชายชรา! มันดูเหมือนกับข้อความลาตายอย่างไรอย่างนั้น!

เนื่องจากเขามาจากภาควิชาภาษาและวรรณคดี เจอรัลด์จึงสามารถจดจำ และเข้าใจความหมายของอักขระเหล่านั้นได้อย่างง่ายดาย

'ฉันคือลิขิตจากสวรรค์ ฉันกลายเป็นปรมาจารย์ตอนอายุหกสิบ และได้รับเกียรติให้เข้าร่วมในพิธีปฏิญาณตนต่อบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ อนิจจา การเดินทางไปที่นั่นเต็มไปด้วยอันตรายทุกประเภท และฉันก็ลงเอยด้วยการได้ล่วงรู้ความลับสำคัญที่อยู่เบื้องหลังคำปฏิญาณนั้น ฉันหนีมาที่นี่ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่สุดท้าย ทุกอย่างก็ต้องจบลงเพราะความชราของฉัน! จงรู้ไว้ว่าตราบเท่าที่คุณตัดสินใจที่จะให้คำปฏิญาณต่อบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์แล้ว คุณจะหันหลังกลับไม่ได้! หากอาจารย์ หรือปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ท่านใดพบเห็นข้อความนี้ โปรดจำไว้ว่า ให้รีบหยุดทุกอย่าง!'