บทที่ 1277

"แก…!"

ตอนนี้ไซล่ารู้สึกโมโหเป็นอย่างมาก จนเธอรู้สึกราวกับว่า เธอสามารถระเบิดความโกรธออกมาได้ทุกวินาที! คนอะไรช่างไร้เหตุผลสิ้นดี!

เธอหันไปส่งสายตาเป็นการเตือนให้เจอรัลด์และนาโอมิ จากนั้นเธอจึงรีบวิ่งไปนั่งข้าง ๆ ชายวัยกลางคนพร้อมกับตะโกนว่า “ที่รัก! คุณเป็นอะไรหรือเปล่าคะ ที่รัก?!”

แม้ว่าปากของเขาจะเต็มไปด้วยเลือด แต่เซดี้ก็ยังมีสติอยู่ เนื่องจากเจอรัลด์ไม่ได้ใช้กำลังมากขนาดนั้นในการตบเขา แต่ในตอนนี้ชายวัยกลางคนกำลังรู้สึกเดือดดาล ในขณะที่เขาคำรามออกมาด้วยน้ำเสียงอำมหิต “ไปเรียกประธานแฮเรลล์มาเดี๋ยวนี้! และอย่าปล่อยให้ไอ้เด็กคนนั้นหนีไปได้! ฉันจะฆ่ามัน ถ้านั่นคือสิ่งสุดท้ายที่ฉันต้องทำ!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ไซล่าก็ยกโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาใครบางคนทันที ในขณะเดียวกันนั้น ผู้คนที่กำลังมุงดูก็พากันกระซิบกระซาบเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

“ไหนพูดอีกทีสิ คนที่กำลังโดนทำร้าย… เขาคือคุณลาวิงตันใช่ไหม? คุณลาวิงตันจาก บริษัทอสังหาริมทรัพย์ดาโกต้า อย่างนั้นเหรอ?”

"ใช่จริง ๆ ด้วย ทุกคนรู้ดีว่าคุณลาวิงตันนั้นโหดเหี้ยมเพียงใด เขาไม่เพียงแต่มีส่วนร่วมในการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์เท่านั้น แต่เขายังเป็นลูกพี่ลูกน้องของประธานแฮเรลล์ด้วย! ถึงจะอย่างนั้นก็เถอะ ไม่คิดเลยว่าเจ้าเด็กหนุ่มคนนั้นจะตีเขาจริง ๆ เพียงเพราะภรรยาของคุณลาวิงตันทุบตีนักเรียนที่น่าสงสารคนนั้น!”

“อย่างไรก็ตาม ทุกอย่างกำลังจะจบสิ้นลงแล้วสำหรับเขา! ไม่มีทางที่เขาจะรอดจากสถานการณ์นี้ไปได้โดยไม่ได้รับอันตรายใด ๆ!”

ในขณะที่หลายคนในกลุ่มคนเหล่านั้น พากันถอนหายใจออกมาด้วยความรู้สึกเห็นอกเห็นใจที่มีต่อเจอรัลด์ แต่อีกหลายคนก็รู้สึกตื่นเต้น และกำลังตั้งหน้าตั้งตารอดูว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป

ไม่นานหลังจากนั้น เสียงกระซิบก็แผ่วเบาลง นั่นก็เป็นเพราะการปรากฏตัวของชายวัยกลางคนอีกคนหนึ่ง ที่กำลังเดินมาพร้อมกับคนของเขาอีกสองสามคน

ทุกคนรู้อยู่แล้วว่าเขาเป็นใคร เขาคือ ดิกซอน แฮเรลล์ ราชาแห่งการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์!

“มันเกิดบ้าอะไรขึ้นที่นี่?” ดิกซอนถามด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น ขณะที่เขาหันไปมองว่าลาวิงตันมีอาการสาหัสเพียงใด การที่เขาถูกปฏิบัติเช่นนี้ ก็เท่ากับว่าดิกซอนได้ถูกหยามเกียรติเช่นกัน

เมื่อคิดว่ามีใครบางคนกล้าหาญชาญชัยพอที่จะไม่ยอมไว้หน้าเขา! มันก็เท่ากับว่าบุคคลดังกล่าวกำลังวิงวอนขอความตายเท่านั้น!

เมื่อสังเกตเห็นการปรากฏตัวของดิกซอน ไซล่าจึงรีบเข้าไปหา และเล่าเรื่องราวทุกอย่างให้เขาฟัง เมื่อเล่าเสร็จแล้ว เธอก็กอดอกและเดินไปหานาโอมิพร้อมกับทำหน้าเยาะเย้ย

“ไม่คิดจะพูดอะไรหน่อยเหรอนาโอมิ เมื่อสักครู่นี้ยังทำตัวเป็นคนชอบธรรมอยู่เลย แสดงให้ฉันดูหน่อยสิว่าตอนนี้เธอเก่งแค่ไหน!” ไซล่าเยาะเย้ย ขณะที่เธอจ้องมองนาโอมิอย่างผู้ชนะ

“สำหรับพวกแกทั้งสองคน! ฉันจะสืบหาที่อยู่ของพวกแกให้เจอในภายหลัง และฉันจะทำให้คนในครอบครัวของพวกแกต้องทนทุกข์ทรมานจากการกระทำของพวกแกเอง!” ผู้หญิงที่น่ากลัวกล่าวเสริมด้วยเสียงอันดัง ราวกับว่าเธอกำลังพยายามอย่างมากที่จะโน้มน้าวให้ทุกคนเห็นว่าใครคือผู้ที่อยู่เหนือกว่า นอกจากนี้ มันยังเปรียบเสมือนคำเตือนไม่ให้คนอื่น ๆ กล้ารุกรานเธออีก