บทที่ 1278

ตอนนี้ฮักซ์ลีย์ยิ่งร้องไห้หนักกว่าเดิม เขารู้สึกหวาดกลัวเป็นอย่างมากกับชะตากรรมของเขาและคนในครอบครัว ครอบครัวของเขาไม่ใช่คนที่มีฐานะดีตั้งแต่แรก และเขารู้ดีว่าการที่พ่อแม่ของเขาต้องทำงานหนัก เพื่อเลี้ยงดูคนครอบครัวนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ประธานแฮเรลล์คนนี้ กลับสั่งให้พ่อแม่ของเขามาคุกเข่าต่อหน้าคุณลาวิงตัน! เด็กชายทำได้เพียงตัวสั่นด้วยความกลัว ขณะที่ร่างกายของเขาเริ่มไร้เรี่ยวแรง

"กลับเหรอ? แกคิดว่าแกจะกลับออกไปได้ง่าย ๆ อย่างนั้นเหรอ? ฉันจะบอกให้พวกแกรู้ไว้เลยนะว่า การประชุมกำลังจะเริ่มขึ้นในเร็ว ๆ นี้ ดังนั้นพวกแกไม่ควรจะทำให้ฉันเสียเวลาอีกต่อไป นอกจากนี้แล้ว พวกแกต้องรีบโทรหาผู้นำทั้งหมดจากโรงเรียน รวมถึงสมาชิกในครอบครัวของพวกแกทั้งหมดให้มาที่นี่ทันที ถ้ากล้าที่จะทำร้ายลูกพี่ลูกน้องของฉัน… ก็ต้องให้คำอธิบายที่ชัดเจนเกี่ยวกับเรื่องนี้ทั้งหมด หากยังหวังที่จะกลับไปจริง ๆ!” ดิกซอนพูดเย้ยหยัน เขาเป็นคนที่ละเอียดถี่ถ้วนเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้เป็นอย่างมาก

นักเรียนคนอื่น ๆ หวาดกลัวมากจนไม่มีใครกล้าแม้แต่จะหายใจดังเกินไป เรื่องนี้กลายเป็นประเด็นที่ค่อนข้างใหญ่โตในงานเลยทีเดียว

“ในที่สุด เธอก็เข้าใจทุกอย่างแล้วใช่ไหม นาโอมิ? แม้ว่าการกระทำที่ชอบธรรมจะเป็นเรื่องดี แต่เธอควรรู้เอาไว้ด้วยว่า มีคนบางกลุ่มที่เธอไม่ควรเสี่ยงไปทำการยั่วยุ!” ไซล่าประกาศเสียงดังเป็นพิเศษ ในขณะที่ยังกอดอกอยู่

“ปล่อยให้พวกเขาไป ถ้าคุณต้องการให้ใครมาที่นี่จริง ๆ ผมจะขอให้คนในครอบครัวของผมมาแทน!” เจอรัลด์พูด ขณะที่เขามองไปที่ดิกซอนอย่างเย็นชา

เจอรัลด์ไม่ได้ตั้งใจที่จะสร้างปัญหาตั้งแต่แรก เขาแค่ต้องการจะสั่งสอนไซล่าและสามีของเธอเท่านั้น อย่างไรก็ตาม เนื่องจากตอนนี้มีคนพยายามทำให้เรื่องนี้ให้กลายเป็นประเด็นสำคัญขึ้นมา เจอรัลด์ก็อดไม่ได้ที่จะงัดไม้แข็งขึ้นมาจัดการกับพวกเขา

เมื่อได้ยินคำพูดเย้ยหยันของเจอรัลด์ และเห็นว่าเขาดูมีท่าทีที่เย่อหยิ่งเพียงใด ดิกซอนก็พูดเยาะเย้ย “ก็ได้! ถ้าอย่างนั้น ฉันก็จะรอพบคนในครอบครัวของนายแทน! มาดูกันว่านายจะเก่งสักแค่ไหน!”

จากนั้นเจอรัลด์ก็เริ่มโทรศัพท์หาใครบางคน…

ประมาณสิบนาทีต่อมา รถหรูราคาแพงหลายคันก็ปรากฏขึ้นที่หน้าหอประชุม ในขณะที่ทุกคนกำลังสงสัยว่าใครคือผู้มาเยือน คำถามของพวกเขาก็ได้รับคำตอบอย่างรวดเร็ว เมื่อนักธุรกิจที่ร่ำรวยและทรงอิทธิพลหลายคนในเมืองเมย์เบอร์รี่ได้ก้าวเท้าลงมาจากรถแต่ละคัน

“ประธานไลล์…?” ดิกซอนกล่าวด้วยความตกใจเป็นอย่างมาก เขาถึงกับนิ่งชะงักด้วยความกลัว ไซล่าเองก็กำลังกับอ้าปากค้าง เธอรู้สึกงุนงงเป็นอย่างมากกับเหตุการณ์ที่พลิกผันเช่นนี้

ดิกซอนกลืนน้ำลายลงคอ พร้อมกับหันไปมองเจอรัลด์ทันที ผู้ชายคนนี้… เขาเป็นใครกันแน่…?

เจอรัลด์จ้องกลับไปที่ดิกซอน แล้วพูดเยาะเย้ย “เอาล่ะ พวกเขามาถึงที่นี่แล้ว! ทำไมคุณไม่ไปคุยกับพวกเขาล่ะ”

“เขาคือคนที่ทำให้คุณขุ่นเคืองใจใช่ไหมครับ คุณคลอฟอร์ด?” แซคพูด ขณะที่เขาเดินเข้าไปใกล้กลุ่มคนเหล่านั้น

ทันทีที่ดิกซอนได้ยินชื่อนั้น เขาแทบจะปัสสาวะรดตัวเอง แย่แล้ว? คุณคลอฟอร์ดเหรอเนี่ย?!