บทที่ 1279

หลังจากที่เดินไปได้สักพัก ทั้งคู่ก็มาถึงห้องส่วนตัวที่คุณหมอแมบบ์พูดถึง เมื่อก้าวเข้าไปข้างใน ทั้งสองก็เห็นอาจารย์นาโคลนั่งขัดสมาธิ และหลับตาอยู่ข้างกระถางธูป ดูเหมือนเขากำลังทำสมาธิอยู่

เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของเจอรัลด์และเจซ อาจารย์นาโคลก็ลืมตาก่อนจะพูดจาทักทาย “คุณมาแล้ว คุณคลอฟอร์ด!”

เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เจอรัลด์จึงรีบทักทายเขาตอบ ก่อนจะมุ่งเข้าประเด็นทันที เจซเองก็ได้อธิบายคร่าว ๆ ให้เขาฟังแล้วว่า วันนี้เจอรัลด์มาที่นี่เพื่ออะไร จากสิ่งที่อาจารย์นาโคลเข้าใจ เจอรัลด์อยากจะหาข้อมูลว่าเมืองโบราณอยู่ที่ไหนกันแน่

อาจารย์นาโคลยินดีที่จะให้เจอรัลด์เข้าพบ เพราะไม่เพียงแต่เจอรัลด์ได้บริจาคเงินจำนวนมหาศาลให้กับกองทุนเพื่อการกุศลจากการประชุมของเขาในครั้งนี้เท่านั้น แต่เขายังเคยได้ยินจากเจซว่า เจอรัลด์เป็นคนที่ช่วยชีวิตเด็กทารกทั้งหมดเอาไว้อีกด้วย! ด้วยเหตุนี้ อาจารย์นาโคลจึงรู้สึกเคารพนับถือในตัวเจอรัลด์เป็นอย่างมาก

“มันเป็นเรื่องจริงที่ผมรู้ว่าเมืองโบราณอยู่ที่ไหน อันที่จริงแล้ว ครั้งหนึ่งผมเคยไปที่นั่นกับอาจารย์ของผม แต่น่าเสียดาย ที่ตอนนี้เขาไม่อยู่แล้ว ถึงกระนั้น ประสบการณ์ของผมในตอนนั้นก็ยังฝังลึกอยู่ในใจของผมมาจนถึงทุกวันนี้!” อาจารย์นาโคลกล่าว ในขณะที่เขายกชาขึ้นมาจิบเล็กน้อย การแสดงออกของเขาในขณะที่กำลังระลึกถึงอดีต สามารถบ่งบอกได้ว่า ความทรงจำนั้นน่าตื่นเต้นมากแค่ไหน

หลังจากนั้น เขาก็มองเจอรัลด์ด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะถามว่า “ผมสงสัยว่าคุณสนใจจะฟังเรื่องราวของผมหรือไม่ คุณคลอฟอร์ด?”

“แน่นอนอยู่แล้วครับ แบ่งปันเรื่องราวของคุณมาได้เลย อาจารย์นาโคล!” เจอรัลด์ตอบพร้อมกับพยักหน้า

เมื่อได้ยินเช่นนั้น อาจารย์นาโคลจึงเริ่มเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อสี่สิบปีก่อน...

ในเวลานั้น นาโคลในวัย 20 ปีได้ออกติดตามอาจารย์ของเขา ซึ่งมีนามว่าอาจารย์บารอน ซิลท์ ไปยังเมืองโบราณแห่งหนึ่ง หลังจากที่ได้รับคำเชิญจากครอบครัวลึกลับให้ไปช่วยเปิดทางให้ผู้มีพระคุณของครอบครัวคนหนึ่ง ซึ่งกำลังมีความทุกข์ที่หนักอึ้งอยู่ในใจได้เห็นแสงสว่าง

เมืองโบราณเป็นเมืองเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่ภายในภูเขาลึกลับ และผู้คนที่อาศัยอยู่ในนั้นได้ถูกตัดขาดจากโลกภายนอกมาหลายชั่วอายุคน จนไม่มีใครกล้าไปที่นั่น เพื่อสร้างปัญหาใด ๆ หลังจากดำรงอยู่มานับพันปี เมืองนี้เป็นเมืองที่เต็มไปด้วยความลับ และความลึกลับอย่างไม่รู้จบ

แม้แต่ในสมัยโบราณ มีคนเพียงไม่กี่คนที่รู้จักเมืองนี้ และยังมีน้อยคนที่สามารถติดต่อสื่อสารกับผู้คนที่อาศัยอยู่ในเมืองได้ ท่านอาจารย์ของอาจารย์นาโคลก็เป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่บังเอิญโชคดีที่ได้รู้เรื่องราวเหล่านี้

อย่างไรก็ตาม เมื่อมาถึงเชิงเขา ทั้งคู่ก็พบกับชายหนุ่มคนหนึ่ง ซึ่งกำลังจะฆ่าชายหนุ่มและหญิงสาวจำนวนสิบคน!

พวกเขามารู้ในภายหลังว่า ชายผู้โหดเหี้ยมคนนั้นพยายามบีบบังคับให้พวกกันเทอร์แสดงตัวออกมาหลายต่อหลายครั้ง ไม่ว่าเขาจะต้องทำเรื่องเลวทรามแค่ไหนก็ตาม อันที่จริง เขาได้สังหารผู้คนจากหมู่บ้านใกล้เคียงไปแล้วหลายศพ เนื่องจากพวกกันเทอร์ไม่ยอมออกมาพบเขา จากข้อเท็จจริงนั้นเพียงอย่างเดียว ก็เห็นได้ชัดแล้วว่า เขาเป็นคนมีฝีมือเรื่องการวางแผนมากเพียงใด

เมื่อย้อนกลับไปตอนที่พวกเขาเห็นชายคนนั้นครั้งแรก อาจารย์ของนาโคลสามารถหยุดยั้งไม่ให้เขาฆ่าคนเหล่านั้นได้อย่างทันท่วงที อย่างไรก็ตาม ชายผู้โหดเหี้ยมก็เป็นคนที่มีฝึมือค่อนข้างเก่งกาจ และอาจารย์ของเขาก็ได้ใช้เวลาต่อสู้กับเขาตลอดทั้งวันทั้งคืน ก่อนที่จะปราบชายคนนั้นได้ในที่สุด