บทที่ 1284

เอเดนอยู่กับชายหญิงกลุ่มหนึ่ง

เจอรัลด์อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองพวกเขาอยู่หลายครั้ง เพราะเขาเห็นเหมือนมีกำลังภายในจาง ๆ ปกคลุมอยู่รอบ ๆ ตัวพวกเขาทุกคน

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาทั้งหมดเป็นผู้ฝึกฝนศิลปะการต่อสู้

“ผมมาถึงที่นี่ตั้งแต่เช้าแล้วครับ พี่ชาย! พวกคุณมาทำอะไรที่นี่? มาที่นี่เพื่อฝึกฝนเหมือนกันเหรอครับ?” เอเดนถามด้วยความประหลาดใจ

“ฝึกอะไร” เจอรัลด์ถาม

"อ่ะแฮ่ม! ฮึ!"

ในเวลาเดียวกัน หญิงสาวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เอเดนก็อดไม่ได้ที่จะกระแอมออกมาเล็กน้อย ขณะที่เธอส่งสัญญาณให้เอเดนหยุดพูดมาก

“นี่คือพี่ชายของฉันเอง เราสองคนจะคุยกันอีกสักพัก พวกเธอไปกันก่อนก็ได้!” เอเดนพูด ขณะที่มองไปที่พวกเขา

เดิมทีเจอรัลด์มีเจตนาที่จะพยักหน้าและกล่าวทักทายพวกเขา

เพราะท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาก็เป็นเพื่อนของเอเดนไม่ใช่หรอกหรือ?

อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครสนใจที่จะมองเจอรัลด์ หรือแม้แต่จะกล่าวทักทายเขาเลย

พวกเขาเดินตรงเข้าไปในลิฟต์

"พวกเขาเป็นใคร? พวกเขามาจากกรมทหารเหรอ?”

เจอรัลด์อดไม่ได้ที่จะถามด้วยความสับสน ทันทีที่พวกเขามาถึงห้องของเจอรัลด์

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อเขาอยากรู้เกี่ยวกับเรื่องการฝึกฝนที่เอเดนได้กล่าวถึงก่อนหน้านี้

“ไม่ใช่ทุกคนที่มาจากกรมทหาร พวกเขาล้วนเป็นยอดฝีมือด้านศิลปะการต่อสู้จากทั่วประเทศ และพวกเขาได้รับการแนะนำจากสมาคมศิลปะการต่อสู้ บางคนเป็นชนชั้นสูงจากกรมทหาร ผู้ฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ระดับแนวหน้าหลายคนก็มาที่นี่เช่นกัน!” เอเดนกล่าว

“พวกเขาจะจัดงานฝึกอบรมขึ้นที่นี่อย่างนั้นเหรอ?” เจอรัลด์ถาม

เอเดนลดเสียงลงก่อนจะพูดว่า “ไม่ครับ พวกเรากำลังจะถูกฝึกฝน โดยตระกูลลับโบราณตระกูลหนึ่ง ทุก ๆ ปี จะมีเหล่าทหารชั้นยอด และผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้จากกรมทหารและสมาคมศิลปะการต่อสู้เพียงไม่กี่คนที่จะได้รับโอกาสให้มาฝึกฝนกับตระกูลลับนี้ พวกเขาจะมีความสามารถที่โดดเด่นขึ้นจากการเข้าร่วมการฝึกอบรมครั้งนี้ แม้ว่าผมจะอ่อนแอที่สุด แต่ผมก็โชคดีพอที่จะได้รับโอกาสเป็นหนึ่งในผู้ฝึกฝน!”

เอเดนยิ้ม

“เป็นไปได้ไหมว่าพวกเธอกำลังจะไปที่คฤหาสน์กันเทอร์?” ในที่สุด เจอรัลด์ก็เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น

ตามที่อาจารย์นาโคลกล่าวไว้ หากพูดถึงตระกูลลับโบราณแล้ว ณ ที่แห่งนี้จะเป็นใครได้อีก นอกจากตระกูลกันเทอร์

เอเดนตกใจและถามว่า “พี่ชาย คุณรู้เรื่องของตระกูลกันเทอร์ด้วยเหรอ?”