บทที่ 1285

"เฮ้! เอเดน พวกเราอยู่ตรงนี้!”

หลังจากนั้นไม่นาน เจอรัลด์ เอเดน และเชสเตอร์ก็เดินลงมาข้างล่าง

เด็กสาวคนอื่น ๆ ก็เห็นพวกเขาเช่นกัน และพวกเธอก็ทักทายเอเดนในทันที

ในบรรดาเด็กสาวเหล่านี้ ผู้นำของกลุ่มมีชื่อว่า ลีเจน ทั้งลีเจนและเอเดนจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยซันนี่เดล

หลังจากสำเร็จการศึกษา ลีเจนได้กลับไปทำงานที่เมืองเคอร์ตัน บ้านเกิดของเธอ

อย่างไรก็ตาม เธอได้ติดต่อพูดคุยกับเอเดนมาโดยตลอด

ในบรรดาสาว ๆ แม้ว่าพวกเธอทั้งหมดจะดูโดดเด่นมาก แต่พวกเธอก็ยังสามารถถูกจัดเป็นลำดับที่แตกต่างกันได้

ลีเจนแทบจะไม่เป็นสองรองใคร

นั่นก็เป็นเพราะว่า เธอเป็นผู้หญิงที่ไว้ผมยาวที่สุดในหมู่สาว ๆ เธอมีรูปร่างที่สวยงามและสมบูรณ์แบบมาก เธอสูงโปร่ง และแต่งหน้าอ่อน ๆ ดูน่ามอง

เมื่อใดก็ตามที่เธอยิ้ม มันดูเหมือนว่าอนุภาคที่อยู่ในอากาศรอบตัวเธอทั้งหมดนั้นได้เกิดการแข็งตัวไปชั่วขณะ

ผู้ชายบางคนที่ยืนรอรถเมล์อยู่ที่ป้ายรถเมล์ข้าง ๆ ต่างหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาด้วยเจตนาร้าย พวกเขาพากันถ่ายรูปสาวสูงโปร่งที่สวยงามจับตาอีกคน

ชื่อของเธอคือ โซลา และเธอเป็นเพื่อนสนิทของลีเจน

วันนี้ทุกคนออกมาเที่ยวเล่นและสนุกด้วยกัน พวกเธอทั้งหมดพร้อมแล้วที่จะให้เอเดนพาไปร่วมงานเลี้ยงในวันนี้

ถ้าไม่ใช่เพราะเอเดนบังเอิญเจอกับเจอรัลด์ และอยากที่จะพูดคุยเพื่อรำลึกถึงอดีตกับเขา พวกเขาคงเดินทางไปถึงที่งานเลี้ยงเรียบร้อยแล้ว

“นั่นคนหล่อสองคนที่เธอพูดถึงเหรอ?”

เห็นได้ชัดว่าลีเจนเป็นคนที่ค่อนข้างไร้กังวล ในเวลานี้ ความรู้สึกผิดหวังได้ปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่สวยงามของเธอ เมื่อเธอก็ได้เห็น 'หนุ่มหล่อ' สองคนที่รอคอยมานานที่เอเดนพามาในวันนี้

หนึ่งในนั้นดูซีดเซียว เยือกเย็น และน่ากลัวเล็กน้อย

นั่นห่างไกลจากความคาดหวังของลีเจนที่ว่า ผู้ชายที่หล่อเหลาควรเป็นอย่างไร

สำหรับชายอีกคน แม้ว่าเขาจะดูเหมือนคนธรรมดา แต่จริง ๆ แล้ว เขาค่อนข้างหล่อเลยทีเดียว

อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้มีลักษณะที่ดูเป็นคนฟุ้งเฟ้อและหรูหราแบบเดียวกับที่นายน้อยอย่างเอเดนมี เขาให้ความรู้สึกที่เป็นผู้ใหญ่และละเอียดอ่อนมากกว่า

มันค่อนข้างจะห่างไกลจากความคาดหวังของลีเจนเป็นอย่างมาก

เห็นได้ชัดว่า เจอรัลด์เป็นชายหนุ่มที่เหมาะจะแต่งงานด้วยมากกว่าจะควงเป็นแฟน