บทที่ 133

เจอรัลด์รู้สึกได้ว่าหัวใจของเขาเต้นรัวเมื่อเขาได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือนั้น

เขาเร่งรีบวิ่งไปที่นั่น

คูน้ำค่อนข้างเปลี่ยวเนื่องจากว่าไม่มีสวนสาธารณะหรือสิ่งอื่นใดอยู่ใกล้แถวนั้น

ผู้หญิงคนนั้นกำลังร้องไห้และเธอก็เปียกโชกตั้งแค่หัวจรดเท้า

เมื่อเธอเห็นเจอรัลด์ เธอก็แทบทรุดลงไปคุกเข่า “เร็วเข้า! เร็วเข้า! เร็ว! โปรดช่วยชีวิตลูกสาวของฉันด้วย!”

ผู้หญิงคนนั้นสวยและเห็นได้ว่าสวมใส่เครื่องประดับอย่างดีมากมายบนตัว ดูเหมือนราวกับว่าเธอค่อนข้างจะมีฐานะ

เธอรีบชี้ไปที่แม่น้ำและเจอรัลด์ก็เห็นเด็กหญิงคนหนึ่งกำลังดิ้นอยู่ในน้ำ

เห็นได้ชัดว่าลูกสาวของเธอสะดุดตกลงไปในน้ำ ผู้หญิงคนนั้นพยายามที่จะช่วยชีวิตลูกสาวของเธอ แต่เธอก็ทำได้เพียงแค่ร้องขอความช่วยเหลือเนื่องจากว่าเธอว่ายน้ำไม่เป็น

เจอรัลด์มองดูด้วยความหวาดกลัวเนื่องจากร่างกายของเด็กสาวค่อย ๆ หยุดขยับและเริ่มจมลง

เขารู้ว่ามันจะสายเกินไปถ้าเขาไม่ลงมือทำอะไรในตอนนี้

โดยไม่ได้คิดซ้ำ เขาดำลงไปในแม่น้ำด้วยการเร่งความเร็ว

ครอบครัวของเจอรัลด์เคยอาศัยอยู่ในหมู่บ้านในเมืองเล็ก ๆ ที่นั่นมีแม่น้ำแห่งหนึ่งอยู่ข้างหมู่บ้านและเจอรัลด์เรียนรู้วิธีที่จะว่ายน้ำตั้งแต่เขายังเป็นเด็ก

โชคดี น้ำในคูน้ำแห่งนี้ไม่ได้ลึกมากเกินไป

ด้วยความรู้สึกขอบคุณ เด็กสาวรู้ทักษะการว่ายน้ำขั้นพื้นฐานซึ่งทำให้เจอรัลด์ช่วยชีวิตเด็กสาวง่ายขึ้น แต่ประสบการณ์ที่เธอได้ฝ่าฟันผ่านพ้นมานั้นน่าหวาดหวั่น แม้ว่าจะไม่มีเหตุการณ์ร้ายแรงใด ๆ เกิดขึ้นก็ตาม

หลังจากเขาอุ้มเด็กสาวขึ้นมา เด็กคนนั้นสำลักเล็กน้อยและใบหน้าของเธอก็แดงระเรื่อ

แม่ของเด็กสาวกระวนกระวายใจมาก และเธอเอาแตะเบา ๆ ที่หลังของเธออย่างอ่อนโยน เธอยังคงพูดขอบคุณเจอรัลด์เยอะมาก

“โทรเรียก 120 ก่อนเถอะครับ!”

“ใช่ เด็กคนนี้ยังเด็กมากเกินไป โอ้! คุณเป็นแม่แบบไหนกัน? คุณอนุญาตให้ลูกของคุณมาเล่นน้ำด้วยตัวเองได้อย่างไร?”

พลเมืองสองสามคนวิ่งมาที่นี่ทันทีที่พวกเขาได้ยินความโกลาหล

บางคนได้ทำการโทรออกขณะที่หญิงชราหลายคนก็เริ่มวิพากษ์วิจารณ์คุณแม่ยังสาวคนนี้

“อย่ากล่าวหาแม่ของหนู คุณลุง คุณป้าคะ ได้โปรดอย่าดุว่าแม่ของหนูเลย เทสซ่าเป็นคนที่ยืนกรานที่จะมาที่นี่เองเพื่อจะปล่อยเรือแห่งความปรารถนาของหนู เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับแม่ของหนูนะคะ!”

ทันทีที่เด็กหญิงได้ยินแม่ของเธอได้รับการกระแนะกระแนะกระแหน เธอก็ร้องปกป้องออกมาขณะที่เธอพยายามจะอธิบายตัวเอง

“ช่างเป็นเด็กที่เชื่อฟังอะไรอย่างนี้!”

“ใช่ เธอเป็นเด็กสาวที่ดีจริง ๆ คุณผู้หญิง คุณต้องดูแลลูกของคุณให้ดีนะ หากชายคนนี้ไม่ได้รีบเร่งมาที่นี่ทันเวลาพอดี ผลที่ตามมาต่าง ๆ คงจะร้ายแรงกันทีเดียว!”

“ชายหนุ่มคนนี้ค่อนข้างน่าทึ่งนะ!”

พลเมืองไม่กี่คนที่กำลังยืนอยู่ด้านข้างมองไปที่เจอรัลด์ที่เปียกโชกไปทั้งตัว ด้วยท่าทางของการชื่นชมบนใบหน้าของพวกเขา

คุณแม่คนนั้นรีบดึงเทสซ่าที่อ่อนแอขึ้นขณะที่เดินอย่างเชื่องช้าไปที่เจอรัลด์

“หนุ่มน้อย ขอบคุณมากนะ คุณชื่ออะไร? คุณอาศัยอยู่ที่ไหนหรือค่ะ?”

เธอถามที่อยู่ของเขาเนื่องจากว่าเธออยากจะขอบคุณเจอรัลด์

มันชัดเจนเกินไปสำหรับเจอรัลด์ที่จะไม่รู้ถึงความตั้งใจของคำถามของเธอ แต่ทั้งหมดที่เขาทำไปก็เพื่อช่วยชีวิตคน ๆ หนึ่ง เจอรัลด์เชื่อว่าคนส่วนใหญ่ก็จะทำแบบเดียวกันเพื่อคน ๆ หนึ่งในสถานการณ์เช่นนี้