บทที่ 1386

ทันใดนั้น ไทล่าก็สังเกตเห็นว่ามีชายหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่ข้างหลังยีลีน

ไทล่าไม่รู้ว่าชายหนุ่มกำลังรู้สึกหวาดกลัวเพราะรัศมีอันน่าเกรงขามของเขาหรือไม่ เพราะดูเหมือนเขาจะตกอยู่ในภวังค์และจมดิ่งอยู่ในห้วงความคิดของตัวเอง

เขาไม่ได้ให้ความสนใจกับยีลีนเลยแม้แต่น้อย

'อาจเป็นเพราะฉันทำให้เขาตกใจและหวาดกลัวหรือเปล่า?'

ไทล่าส่ายหัว ขณะที่เขาคิดกับตัวเอง

หลังจากนั้น เขาจึงตัดสินใจถาม “อาจารย์ดาริโอ ผู้ชายคนนั้นคือใคร? เขาเป็นหนึ่งในทาสของยีลีนอย่างนั้นเหรอ?”

“ใช่ครับ คุณลาร์คราฟท์ เขาเป็นทาสที่ยีลีนเพิ่งรับเข้ามาทำงานก่อนหน้านี้”

ดาริโอพยักหน้าก่อนจะพูดต่อ “เขาเป็นแค่คนจน ๆ ที่ถูกยีลีนหลอก ฮ่าฮ่าฮ่า! เขายังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเขาโดนเธอหลอกและเอาเปรียบ!”

ดาริโอยิ้มอย่างขมขื่น

“ดูเหมือนเขาจะได้ยินบทสนทนาทั้งหมดของเราแล้ว ดังนั้นอาจารย์ดาริโอ ท่านรู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อไป!” ไทล่าพูด ในขณะที่เขาหัวเราะเยาะ

แผนการของเขาที่สำเร็จอย่างสมบูรณ์แบบทำให้เขารู้สึกสบายใจอย่างมาก

"รับทราบครับ เดี๋ยวผมจะเผาเขาทั้งเป็น หากเขาอยากจะตำหนิใครเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาก็คงต้องโทษตัวเองที่เป็นคนโชคร้าย!” ดาริโอตอบอย่างมั่นใจ

“อ๊า!” ยีลีนกลัวจนได้แต่กลืนน้ำลายด้วยความตกใจ

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อเธอบังเอิญเห็นลูกน้องคนหนึ่งของไทล่าถือน้ำมันเบนซินถังใหญ่และเดินมาทางพวกเขา

หลังจากที่เธอเห็นสิ่งนั้น ขาของยีลีนก็สั่นอย่างควบคุมไม่ได้ด้วยความกลัว

เห็นได้ชัดว่าดาริโอกำลังจะกระทำการบางอย่างกับเจอรัลด์ เขากำลังจะฆ่าเจอรัลด์เพื่อที่จะขู่ให้ยีลีนกลัว และยอมจำนนแต่โดยดี ทั้งหมดนี้ก็เพื่อที่เธอจะได้ปฏิบัติตามเขาทุกอย่างอย่างเชื่อฟัง และทำให้แผนการขั้นต่อของพวกเขาสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี

"ทำไม? ยีลีน ตอนนี้แกรู้สึกกลัวแล้วหรือยัง?” ไทล่าถาม ในขณะที่เขาหัวเราะเยาะ

“แก… แก… อย่าฆ่าฉันเลยนะ! ฉันขอร้องล่ะ!” ยีลีนอ้อนวอน ขณะที่เธอสั่นด้วยความกลัว

“ฮ่าฮ่าฮ่า! แล้วถ้าฉันไว้ชีวิตได้แค่คนเดียวล่ะ? มันควรจะเป็นแกหรือไอ้เด็กหนุ่มคนนี้ดี?” ไทล่าถาม ในขณะที่เขายังคงเยาะเย้ยยีลีน

“แกก็ต้องฆ่ามันอยู่แล้วสิ! เพราะมันเป็นแค่ทาส! ถึงแกจะเผามันจนตาย ฉันก็ยังมีประโยชน์กับแกตราบเท่าที่ฉันยังมีชีวิตอยู่!”

ยีลีนรีบถอยห่าง