บทที่ 1442

“ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรกับเขาอีกแล้ว นายน้อยไซม์ ให้ผมจับมันมาหักแขนหักขาก่อน แล้วเราค่อยมาคุยกันต่อ!” โฮแกนกล่าว ขณะที่รัศมีอันน่าสะพรึงกลัวของเขาได้แผ่ขยายออกในไม่กี่วินาทีต่อมา!

เขายกกรงเล็บเหล็กขึ้น แล้วพุ่งเข้าหาเจอรัลด์อย่างรวดเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ การเคลื่อนไหวของเขาได้สร้างพลังมหาศาลขึ้นภายในห้องห้องนั้น จนทำให้เฟอร์นิเจอร์โดยรอบแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย! เห็นได้ชัดเลยว่าตอนนี้โฮแกนแข็งแกร่งขึ้นมาก เมื่อเทียบกับตอนที่เขาเจอเจอรัลด์ครั้งแรก!

เมื่อฝ่ามือของโฮแกนยื่นเข้ามาใกล้ร่างของเจอรัลด์เพียงไม่กี่นิ้ว เสียงระเบิดก็ดังขึ้น...!

อย่างไรก็ตาม เจอรัลด์กลับยังคงยืนนิ่งอยู่กับที่ ความจริงแล้ว การจู่โจมของโฮแกนเมื่อสักครู่นี้ไม่สามารถทำอะไรเจอรัลด์ได้ด้วยซ้ำ!

โฮแกนได้แต่หยุดชะงักและตกตะลึงอย่างมาก จากนั้นเขาก็อุทานกับตัวเองว่า “…อะไรกันเนี่ย?”

เห็นได้ชัดว่าโฮแกนถูกตรึงไว้ด้วยแรงมหาศาล และสิ่งที่เกิดขึ้นก็ทำให้เปลือกตาของผู้หญิงในชุดดำและชายที่สวมเสื้อคลุมเริ่มกระตุกอย่างรวดเร็ว

“ถึงตอนนั้นฉันจะสู้แกไม้ได้ แต่ตอนนี้แกเปรียบเสมือนมดสำหรับฉัน!” เจอรัลด์ตอบ ในขณะที่ลำแสงที่รุนแรงพุ่งออกมาจากนิ้วข้างหนึ่งของเขา!

มันทั้งเร็วและแรง ลำแสงนั้นพุ่งผ่านร่างของโฮแกนราวกับว่ามันเป็นดาบ… และในไม่กี่วินาทีต่อมา เสียงที่น่าขยะแขยงก็ดังขึ้น ในขณะที่โฮแกนนั้นถูกลำแสงผ่าครึ่งอย่างสยดสยอง!

ทุกคนได้แต่เฝ้าดูเนื้อสีดำอมม่วงของโฮแกนถูกผ่าออกและเลือดก็พุ่งกระฉูดออกมาอย่างต่อเนื่อง ความสิ้นหวังเริ่มปรากฏขึ้นในดวงตาของทุกคนอีกครั้ง แม้แต่อีกสองคนที่เหลือที่มาจากกลุ่มประตูมิติแห่งการพิพากษาก็กำลังมีสีหน้าที่ดูตึงเครียดอย่างมาก!

“…ชะ ช่างทรงพลังเหลือเกิน…! อาเรียน่า อย่าให้เขาหนีไปได้! ฉันจะไปเรียกกำลังเสริม!” ชายที่สวมเสื้อคลุมสั่ง

เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ชายผู้ซึ่งเชี่ยวชาญในทักษะความว่องไวเป็นพิเศษรู้สึกได้ว่าร่างกายของเขาเซไปมาเล็กน้อย…

ทุกคนหันไปมองเขาด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง ในขณะที่ชายคนนั้นหายไปจากหน้าต่าง!

ตอนนี้เหลือหญิงสาวเพียงคนเดียวเท่านั้น และนั่นก็ทำให้ความกลัวของอาเรียนาเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าทันที! แม้ว่าในตอนแรกเธอมีความคิดที่จะหลบหนี แต่เธอก็รู้ว่ามันสายไปเสียแล้ว