บทที่ 1444

เสียงนั้นเป็นเสียงของปีเตอร์ และตอนนี้เขากำลังถูกแขวนไว้ที่จัตุรัส สมาชิกในครอบครัวกันเทอร์หลายคนที่ได้ยินคำด่าทอของเขากำลังจ้องมาที่เขา

พวกเขาไม่สามารถแบกรับความอัปยศอดสูได้อีกต่อไป สาวกคนหนึ่งของตระกูลกันเทอร์จึงเย้ยหยันอย่างเยือกเย็น “ไม่คิดเลยว่าแกยังจะพูดจาหยาบคายเช่นนี้ได้อีก ทั้งที่อยู่ในสภาพที่น่าเวทนาขนาดนี้… ฉันตัดสินใจแล้ว! ฉันจะหักฟันของแกออกให้หมดในชั่วพริบตา! มาดูกันว่าแกยังจะหยิ่งผยองได้อีกไหม!”

ขณะที่สาวกคนนั้นกำลังจะเคลื่อนไหว เขาก็ชะงักอยู่กับที่เมื่อจู่ ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นอย่างชัดเจนว่า “หยุดอยู่ตรงนั้น!”

“คุณหญิงกันเทอร์!” สาวกหลายคนที่อยู่ตรงจัตุรัสประกาศด้วยความเคารพอย่างสูง

"หลีกไป!" อีเร็ตสั่ง เธอกำลังเดินเข้าไปหาปีเตอร์โดยมีคนกลุ่มหนึ่งเดินตามหลังเธอไปด้วย

อีเร็ตกอดอกมองปีเตอร์ด้วยรอยยิ้มขณะที่เธอพูดว่า “แกรู้ไหม ฉันเคยได้ยินมาว่ามีชายผู้ลึกลับและน่าทึ่งผู้หนึ่งปรากฏตัวเมื่อไม่กี่ปีก่อน… เขาว่ากันว่าชายผู้นี้มีทักษะการยิงธนูที่ยอดเยี่ยม และยังเป็นนักแม่นปืนลำดับแนวหน้าอีกด้วย… ในขณะที่ฉันคิดว่าบุคคลผู้นั้นมาจากตระกูลลึกลับใหม่ ฉันกลับไม่คาดคิดเลยว่าเขาคนนั้นจะเป็นแก!”

เธอต้องยอมรับเลยว่าปีเตอร์เป็นคนที่แข็งแกร่งมาก ถึงแม้ว่าเขาจะไม่สามารถต้านทานการโจมตีเพียงครั้งเดียวจากราชาแห่งประตูมิติแห่งการพิพากษา เมื่อพวกเขาปะทะกันก็ตาม

“แม่มดเฒ่า! ถ้าแกอยากจะฆ่าฉัน แกก็ทำเลย แล้วเลิกพูดจาไร้สาระได้แล้ว!” ปีเตอร์โต้กลับ

“โอ้ ไม่ต้องห่วง อีกไม่นานแกก็ตายแล้ว! ฮ่าฮ่า! ถึงกระนั้น เมื่อฉันมาคิดดูแล้ว แกก็ดูคล้ายกับคนที่ฉันเคยรู้จักเหมือนกันนะ… แกเป็นลูกชายคนที่สองของแดริลใช่ไหม?” อีเร็ตถาม

เมื่อได้ยินอย่างนั้น เปลือกตาของปีเตอร์ก็กระตุกเล็กน้อย

จากนั้นเขาก็ถามด้วยความงงงวย “…แกรู้จักพ่อของฉันด้วยเหรอ…?”

"แน่นอนว่าฉันรู้จัก ตระกูลกันเทอร์และตระกูลคลอฟอร์ดเคยมีความสัมพันธ์บางอย่างต่อกันมาก่อน แกรู้หรือเปล่า? ฉันไม่นึกเลยว่าทายาทของชายชราเจ้าเล่ห์คนนั้นจะเป็นฮีโร่ที่ทรงพลังได้!” อีเร็ตทำหน้าบึ้งเมื่อพูดถึงแดริล