บทที่ 1445

"…ความลับเหรอ?" ปีเตอร์ถาม

"ใช่แล้ว ในตอนแรกฉันเองก็ไม่รู้เรื่องนี้เหมือนกัน… ก่อนที่จะพูดอะไรไปมากกว่านี้ ฉันจะบอกให้เธอรู้ว่า นานมาแล้วที่ฉันรู้เรื่องสมบัติที่ล้ำค่าที่สุดของครอบครัวเธอ นั่นคือภาพวาดของดวงอาทิตย์ ไม่เพียงแต่มันสามารถทำนายสิ่งต่าง ๆ ได้เท่านั้น แต่มันยังเต็มไปด้วยเทคนิคพิเศษในการฝึกฝนวิชาอีกด้วย! มันถือเป็นสมบัติที่ล้ำค่าที่สุดท่ามกลางสมบัติทั้งมวลอย่างแท้จริง! ด้วยเหตุนี้ ฉันจึงสันนิษฐานว่าเขาคงได้เรียนรู้อะไรบางอย่างจากมัน”

“ท้ายที่สุด หลังจากที่เราทำร้ายเขา เราก็ต้องประหลาดใจที่ได้รู้ว่าเขาสามารถหนีรอดไปได้อย่างหวุดหวิด! แม้ว่าฉันจะพยายามติดต่อผู้มีฝีมือหลายคน และครอบครัวของพวกเขาเพื่อออกตามล่าตัวเขา แต่เราก็ไม่พบเขาอีกเลย ประมาณยี่สิบปีต่อมา จู่ๆ ครอบครัวคลอฟอร์ดก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง และเมื่อพวกเขาปรากฏขึ้นคราวนี้ พวกเขาก็กลายเป็นเจ้าของทรัพย์สมบัติกว่าครึ่งบนโลกใบนี้อย่างน่าตกใจ! คลอฟอร์ดได้ควบคุมเศรษฐกิจของโลกใบนี้ไปแล้ว!”

“ถึงกระนั้น พวกเราหลายคนก็ยังสงสัยว่าพวกคลอฟอร์ดที่ปรากฏตัวอีกครั้งนั้นอาจจะถูกก่อตั้งโดยแดริล อย่างไรก็ตาม แดริลยังคงหายตัวไป และหลังจากทำการสืบค้นข้อมูลเล็กน้อย เราพบว่าผู้นำครอบครัวในตอนนั้นคือดีแลน ตามที่คาดไว้ เราพบว่าไม่มีใครรู้เรื่องเกี่ยวกับพ่อของดีแลนเลย และยังมีอีกอย่างที่แกต้องรู้! ชื่อเดิมของพ่อแกไม่ใช่แดริล! ชื่อจริงของเขาคือลูเซโร! ลูเซโร คลอฟอร์ด!” อีเร็ตอธิบายด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม

“ถึงกระนั้น เขาก็เป็นคนที่ฉลาดมากรู้ไหม? หากครอบครัวของฉันไม่รู้จักกับราชาแห่งประตูมิติแห่งการพิพากษา เราคงถูกเขาหลอกต่อไปอย่างแน่นอน! มันเป็นเรื่องจริงที่ว่าเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญในการโกหกและแต่งเรื่อง! ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด ฉันแน่ใจว่าเขารู้ดีว่าร่างกายของเจอรัลด์มีความลับซ่อนอยู่มากมาย! ความลับที่มีน้อยคนในโลก รวมถึงพวกกันเทอร์ที่จะรู้รายละเอียดที่แท้จริง!” อีเร็ตกล่าวเสริม

เมื่อถึงจุดนั้น ปีเตอร์ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ท้ายที่สุด หากอีเร็ตไม่ได้โกหก ความกังวลทั้งหมดที่อยู่ในใจของเขาก็ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นความจริง

มีบางสิ่งที่ปีเตอร์ไม่เคยพูดให้เจอรัลด์ฟังมาก่อน ในขณะที่เขาบอกเจอรัลด์เกี่ยวกับชายลึกลับที่สะกดรอยตามเจอรัลด์มานานหลายปีแล้ว ปีเตอร์ไม่ได้บอกเจอรัลด์ว่าเขาเคยค้นพบที่อยู่ของชายคนนั้น และพร้อมที่จะต่อสู้กับเขา

ในระหว่างนั้น ปีเตอร์ก็ฉีกผ้าคลุมหน้าของชายคนนั้นออกได้สำเร็จ และแม้ว่าชายคนนั้นจะปกปิดใบหน้าของเขาได้ทันท่วงที แต่สิ่งที่ปีเตอร์ต้องการก็แค่การเหลือบมองผ่าน ๆ เพื่อที่เขาจะได้จดจำดวงตาและรูปร่างหน้าตาของชายคนนั้นได้