บทที่ 1465

“ฟังจากที่แกเล่าแล้ว ฉันสามารถพูดได้เลยว่าแกเป็นคนที่โชคดีจริง ๆ ถึงกระนั้นก็เถอะ ทำไมถึงใช้ชื่อว่าอาจารย์หยินหยางล่ะ?” เจอรัลด์ถามอย่างอยากรู้อยากเห็น

“ชื่อมักจะถูกตั้งตามลักษณะและตัวตนของคนคนนั้น ไม่ว่าอย่างไร แกยังคิดว่าตัวเองเป็นคนที่มีพลังแข็งแกร่งอยู่อีกเหรอ เจอรัลด์?” หยินหยางเย้ยหยัน

“ฉันคงไม่ฝันไปถึงขั้นนั้นหรอก!” เจอรัลด์ตอบ ในขณะที่เขาส่ายหัว

“เลิกแสดงต่อหน้าฉันได้แล้ว! แม้ว่าฉันจะยอมรับว่าแกมีพลังและพรสวรรค์อย่างมากจากการเผชิญหน้าครั้งก่อนของเรา แต่ฉันจะบอกให้รู้เอาไว้ว่าในตอนนั้นเราได้เห็นโลกเพียงส่วนน้อยเท่านั้น! ฉันจะบอกไว้ตอนนี้เลยว่า เหล่าอาจารย์ที่เก่งกาจที่ควบคุมโลกเอาไว้คือผู้ที่ฝึกฝนเพื่อบรรลุการตรัสรู้ทางวิญญาณเท่านั้น! ด้วยพลังและความสามารถที่ยิ่งใหญ่และหาที่เปรียบไม่ได้ พวกเขาสามารถครองโลกได้อย่างง่ายดายหากต้องการ! ความจริงก็คือ ในทุก ๆ ประเทศทั่วโลกนั้น จะมีอย่างน้อยหนึ่งคนที่ฝึกฝนตนเองเพื่อหมายจะบรรลุการตรัสรู้ทางวิญญาณ!”

“ถึงฉันจะเป็นหนึ่งในผู้ฝึกเหล่านั้น และได้รับฉายาว่าอาจารย์หยินหยาง ซึ่งนั่นก็แสดงให้เห็นว่าฉันเป็นหนึ่งในบุคคลชั้นนำของโลกแล้ว แต่ฉันก็ยังรู้ข้อจำกัดของตัวเองเป็นอย่างดี ท้ายที่สุด แม้ฉันจะได้ครองตำแหน่งนี้ แต่ฉันก็ยังอยู่ห่างไกลจากความแข็งแกร่งเมื่อเทียบกับอาจารย์ยอดฝีมือเก้าอันดับแรกนัก! ด้วยเหตุนี้ ฝีมือของฉันยังถือว่าอยู่ห่างจากอาจารย์ที่มีฝีมืออย่างเหลือเชื่อที่ได้รับฉายาว่า ราชาแห่งจักระ อยู่อีกหลายปีแสงเลยทีเดียว!” หยินหยางอธิบาย เขาแสดงออกถึงท่าทีที่เคารพนบนอบเมื่อเขาเอ่ยถึงราชาแห่งจักระ

“ดังนั้น สิ่งที่แกพยายามจะบอกก็คือใครก็ตามที่อยู่เหนืออาจารย์ทั้งเก้าระดับจะได้รับฉายาว่าราชาแห่งจักระงั้นเหรอ? และใครเป็นผู้ที่มอบฉายานี้ให้พวกเขากัน?” เจอรัลด์ถามอย่างงงงวย

“ฮ่าฮ่าฮ่า! แกไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอกนะ… ไม่ว่ายังไง ฉันต้องบอกว่าทุกอย่างมักจะเกิดขึ้นและดับไปอย่างรวดเร็วและกะทันหัน… ฉันอยากจะให้แกรู้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา ฉันไม่สามารถแบ่งปันความสุขนี้กับใครได้เลย รวมถึงลูกศิษย์ของฉันด้วย เพราะการเล่าเรื่องทั้งหมดให้เขาฟังก็มีแต่จะทำให้เขาตกใจและประหลาดใจเท่านั้นเอง! แต่ตอนนี้ ฉันได้แบ่งปันเรื่องราวทั้งหมดนี้กับแกแล้ว เจอรัลด์! ก็เพราะแกนั้นแตกต่างจากพวกเขา!”

“ความจริงแล้ว แกก็เป็นชายหนุ่มที่เพรียบพร้อมที่ไม่เพียงแต่นิสัยดี แต่แกยังมีพรสวรรค์อย่างมากอีกด้วย! บ้าจริง ฐานการฝึกฝนพลังและทักษะของแกยังน่าทึ่งอีกด้วย! ด้วยเหตุนี้ฉันต้องบอกว่า ฉันเองก็นับถือแกมาก อย่างไรก็ตาม มันคงไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว ขอบอกไว้ก่อนเลยว่าคนบางคนก็เกิดมามีนิสัยชั่วร้ายโดยเนื้อแท้ และฉันก็เป็นหนึ่งในนั้น นอกจากนี้ ไม่เพียงแต่เราจะเคยต่อสู้กันมาเป็นเวลานานแล้ว แกยังเคยฆ่าฉันมาก่อนด้วยซ้ำ! เมื่อคิดเช่นนั้น แกก็เป็นได้แค่ศัตรูของฉันเท่านั้น!”

“ถึงกระนั้น ฉันต้องยอมรับว่าฉันรู้สึกว่ามันค่อนข้างน่าสนใจและสนุกสนาน ที่ได้มีโอกาสเล่าให้แกฟังเกี่ยวกับพัฒนาการณ์ทางด้านฝีมือและประสบการณ์ที่น่าทึ่งของฉัน ฉันเฝ้ารอโอกาสที่จะได้เล่าเรื่องราวทั้งหมดนี้ให้แกฟังมานานแสนนานเหลือเกิน รู้ไหม? ปีที่แล้วฉันอาจจะพ่ายแพ้ให้กับแกโดยสิ้นเชิง! ฉันไม่คิดเลยว่าช่องว่างระหว่างเราจะกว้างถึงขนาดนี้ เมื่อเราได้กลับมาพบกันอีกครั้ง!” หยินหยางกล่าว ในขณะที่เขาหัวเราะเยาะ

“แกเก็บเสียงหัวเราะของแกเอาไว้ใช้ในภายหลังเถอะ ฉันยังมีคำถามอีกสองสามข้อที่อยากจะถามแก ข้อแรก ในเมื่อแกมีอำนาจมากถึงขนาดนี้แล้ว เหตุใดแกจึงเลือกที่จะอยู่เคียงข้างเพื่อรับใช้ชายหนุ่มธรรมดาคนนี้อีกล่ะ หยินหยาง?”

เขาพูดอย่างตรงไปตรงมา ทุกคนคาดหวังว่าเจอรัลด์จะต้องหวาดกลัว หลังจากที่ได้ยินคำพูดของหยินหยาง พวกเขาเป็นศัตรูคู่อาฆาตกันมาก่อน ด้วยความคิดนั้น แม้ว่าเขาจะไม่ตื่นตระหนก แต่อย่างน้อยเจอรัลด์ก็ควรจะรู้สึกกังวลบ้างไม่มากก็น้อย

ตรงกันข้าม เจอรัลด์กลับมีท่าทีที่เยือกเย็นดังแตงกวา! เขายังคงนั่งไขว่ห้างราวกับว่าตัวเองเป็นผู้นำที่กำลังรับฟังผู้ใต้บังคับบัญชารายงานหน้าที่ที่เขาได้ปฏิบัติมา! ช่างกวนประสาทเสียนี่กระไร!