บทที่ 1466

เจอรัลด์เลือกที่จะไม่โต้ตอบเขาด้วยวาจา เขาเพียงแค่เลียนแบบสิ่งที่หยินหยางทำก่อนหน้านี้ เขาใช้กลยุทธ์ดาบปลิดวิญญาณ ก่อนที่จะเล็งแบบสุ่มเป้าหมาย...

ทันใดนั้น ห้องก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ทำให้กำแพงโดยรอบแตกร้าวและพังทลายลงมา! หลังจากนั้น ดาบขนาดใหญ่ที่เปล่งแสงสีม่วงและสีดำก็ปรากฏขึ้น!

แค่พลังที่แท้จริงของกระบวนการอัญเชิญดาบเพียงอย่างเดียว ก็ทำให้เกิดลมพัดแรงไปทั่วทั้งบริเวณ ในเวลาต่อมา เทอร์แรนซ์และผู้จัดการเวเฟอร์เรอร์ ซึ่งยืนอยู่ด้านข้าง ก็รู้สึกได้ว่ามุมปากของพวกเขามีเลือดออกเนื่องจากแรงลมอันแหลมคมที่ปะทะเข้ามา!

อย่างไรก็ตาม พวกเขามัวแต่หมกมุ่นอยู่กับการจ้องมองดาบแห่งแสงที่ดูทรงพลังด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง ก่อนที่พวกเขาจะสังเกตเห็นว่าพวกเขาได้รับบาดเจ็บ! มันดูทรงพลังมาก จนอาจจะส่งผลให้ร้านอาหารทั้งหมดพังทลายได้อย่างง่ายดาย ด้วยการแกว่งดาบเพียงครั้งเดียว!

ด้วยการขยับเขยื้อนเพียงเล็กน้อย เจอรัลด์ทำให้ดาบหายไปชั่วขณะ… เมื่อมันปรากฏขึ้นอีกครั้ง มันก็มีขนาดเล็กลง อย่างไรก็ตาม เมื่อดาบแห่งแสงพุ่งผ่านใบหน้าของหยินหยาง มันก็ทำให้เลือดไหลลงมาอาบที่แก้มขวาของเขาอย่างต่อเนื่อง...

เมื่อถึงจุดนี้ หยินหยางก็หอบอย่างหนัก ในขณะที่เขาจ้องมองที่เจอรัลด์ ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อ

“…อะ อะไรกัน…? แก… แกเองก็เป็นผู้ที่ได้รับการฝึกฝนจนบรรลุการตรัสรู้ทางวิญญาณด้วยอย่างนั้นเหรอ…?!” หยินหยางพึมพำด้วยความหวาดกลัว

สิ่งที่เจอรัลด์เพิ่งบรรลุคือระดับสูงสุดสำหรับศิลปะเวทมนตร์นี้โดยเฉพาะ กล่าวอีกนัยหนึ่งคือเขามีความสามารถในการดึงและปล่อยดาบแห่งแสงได้อย่างอิสระ

มันเป็นระดับที่แม้แต่หยินหยางก็ไม่สามารถควบคุมได้ แต่เจอรัลด์ดูเหมือนจะทำให้อย่างสมบูรณ์แบบเลยทีเดียว...

หยินหยางกลืนน้ำลายแล้วถามว่า “เมื่อไหร่… แกฝึกฝนจนบรรลุการตรัสรู้ทางวิญญาณได้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน…? แล้วแกเชี่ยวชาญการใช้ทักษะดาบปลิดวิญญาณได้ตั้งแต่เมื่อไหร่…?”