บทที่ 1467

“ได้โปรดไว้ชีวิตผมด้วย คุณคลอฟอร์ด…! ผมขอร้อง…!" หยินหยางอ้อนวอนและพยายามขอความเมตตาจากเจอรัลด์

ถึงแม้ว่าเฟเดริโก้จะยังคงคุกเข่าอ้อนวอนอยู่ แต่เขาก็ยังสงสัยว่าทำไมคนที่มีอายุรุ่นราวคราวเดียวกับเขาถึงมีอำนาจมากขนาดนี้

หลังจากกลายเป็นศิษย์ของหยินหยาง และเข้าสู่ขั้นตอนแห่งการฝึกฝน เฟเดริโก้ก็ค่อนข้างหยิ่งยโสเป็นธรรมดาอยู่แล้ว และไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับเขาที่จะยอมจำนนต่อบุคคลใดบุคคลหนึ่งจากก้นบึ้งของหัวใจ

ด้วยความคิดนั้น เขาฟื้นคืนสติอย่างรวดเร็ว และเริ่มคิดว่าทั้งหมดนี้เป็นเพียงเรื่องไร้สาระ! ไม่มีทางที่เขาจะยอมอ่อนข้อให้คนที่อายุเท่าเขา!

'ฉันไม่ค่อยมั่นใจเกี่ยวกับเรื่องทั้งหมดนี้เลย...! แม้ว่าอาจารย์จะยอมคุกเข่าต่อหน้าแก แต่ฉันก็ยอมรับในการกระทำของเขาไม่ได้! ตอนนี้ฉันกลายเป็นลูกผู้ชายตัวจริงแล้ว ด้วยการยอมจำนนอย่างมีชั้นเชิง! จำคำพูดของฉันเอาไว้ให้ดี สักวันหนึ่ง ฉันจะกลับมาแก้แค้นแกอย่างแน่นอน…!' เฟเดริโก้คิดกับตัวเอง

เมื่อคิดในใจแล้วว่านี่เป็นการล่าถอยเชิงกลยุทธ์ เฟเดริโก้จึงเต็มใจที่จะร้องขอความเมตตาต่อไป

“ฉันยินดีที่จะไว้ชีวิตพวกแก เพราะฉันเองก็ไม่เคยแม้แต่จะบอกว่าฉันจะฆ่าพวกแกทั้งสองคนตั้งแต่แรกอยู่แล้ว!” เจอรัลด์พูด ขณะที่เขามองไปที่หยินหยางและผู้จัดการเวเฟอร์เรอร์ ทำให้ทั้งคู่ถอนหายใจอย่างโล่งอกเป็นเฮือกใหญ่

เมื่อตระหนักว่าชื่อของเขาไม่ได้ถูกเรียก เฟเดริโก้ทำได้เพียงจ้องมองที่เจอรัลด์อย่างไม่เชื่อสายตา

“สำหรับแก ฉันจำได้ว่าแกได้ตกลงที่จะแลกชีวิตของสมาชิกในครอบครัวของแก เพื่อแส้หางม้าแห่งสวรรค์ แม้ว่ามันจะเป็นความจริงที่ลูกผู้ชายตัวจริงควรรู้ว่า เมื่อใดควรยอมจำนนอย่างมีกลยุทธ์ แต่ลูกผู้ชายตัวจริงก็ควรที่จะปฏิบัติตามคำสัญญาของเขาจนถึงที่สุดเช่นกัน! เมื่อเป็นเช่นนั้นแล้ว แกและทุกคนในครอบครัวของแกจะต้องตาย!” เจอรัลด์ป่าวประกาศ

“…คุณ…อะไรนะ…?!” เฟเดริโก้พูดตะกุกตะกัก ตอนนี้เขารู้สึกหวาดกลัวเกินคำบรรยาย เขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าเจอรัลด์จะอ่านใจคนได้!

เฟเดริโก้รีบถอยหลังอย่างรวดเร็วด้วยความตื่นตระหนก แล้วเริ่มพึมพำทันที “ไม่…! ได้โปรด อย่า…!”

อย่างไรก็ตาม เจอรัลด์กลับไม่สนที่จะฟังคำขอร้องของเขาเลยสักนิด เขาเริ่มร่ายเวทมนต์บางอย่าง แล้วชี้นิ้วดาบไปที่เฟเดริโก้!

ต่อจากนั้น ดาบสีแดงเลือดอันทรงพลังก็บินตรงไปยังชายผู้หวาดกลัว มันห่อหุ้มร่างของเฟเดริโก้ไว้อย่างสมบูรณ์ด้วยแสงสีแดงเข้มทันทีที่สัมผัสกับเขา!

ในขณะที่เขาคิดว่าตัวเองกำลังจะตาย ในที่สุด เฟเดริโก้ก็ลืมตาขึ้น… และตระหนักได้ว่าเขายังคงอยู่ครบสามสิบสอง