บทที่ 148

เขาต้องยังคงอยู่ในมหาวิทยาลัยแน่ แต่จริง ๆ แล้วเขาสามารถทำการลงทุนเงินจำนวนสิบห้าล้านดอลลาร์ได้ นั่นใจถึงมาก!

“เออจริงสิ จำรถแลมบอร์กินีที่ราคาสองล้านหกแสนดอลลาร์ที่ประตูโรงเรียนได้ไหม? คิดว่ารถคันนั้นเป็นของคุณผู้ชายธรรมดาหรือเปล่า?”

“ใช่! ใช่! ต้องเป็นอย่างนั้นแน่!”

“ทุกคนได้เริ่มคาดเดาเรื่องนี้มาตั้งแต่ต้นแล้ว แต่ตอนนี้ฉันคิดว่ามันเกือบจะแน่นอนแล้วว่าคน ๆ นี้มาจากภาควิชาภาษาและวรรณคดีจริง นอกจากนี้ยังมีแนวโน้มว่าเขาอยู่ชั้นปีที่สามแล้วด้วยตอนนี้”

“อ่า! อ่า! อ่า! จะเป็นใครกันล่ะ?”

ตอนนี้มีเด็กผู้หญิงกำลังตะโกนออกมาจากหอพักของพวกเธอกันมากขึ้น

เด็กสาวเหล่านี้ส่วนใหญ่มาจากภาควิชาวรรณคดี พวกเธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่ามีนักธุรกิจใหญ่คนหนึ่งในภาควิชาของพวกเธอด้วย

นอกจากนี้ เขาอาจจะซ่อนตัวอยู่ในชั้นเรียนใดของพวกเธอก็ได้ มันทำให้ทุกคนรู้สึกตื่นเต้นเพียงแค่นึกถึงเรื่องนี้!

หญิงสาวบางคนยังได้โทรหาแฟนหนุ่มของตัวเองด้วยในตอนนี้และถามคำถามแฟนหนุ่มของพวกเธอเกี่ยวกับภูมิหลังของครอบครัวพวกเขาอย่างซ้ำ ๆ พวกเธออดไม่ได้ที่จะสงสัยว่าแฟนหนุ่มของพวกเธออาจจะเป็นผู้ชายธรรมดาคนนี้หรือเปล่า!

ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ๆ งั้นต่อจากนี้ไป ไม่ใช่ว่าเธอจะสามารถ...

แต่น่าเสียดาย ไม่มีคำว่าหากว่า!

ในวิทยาเขต

“วิคเตอร์ วิตนีย์ พวกเธอได้ยินเกี่ยวเรื่องนี้ไหม? มีนักธุรกิจใหญ่ท้องถิ่นคนหนึ่งในภาควิชาภาษาและวรรณคดี!”

“ฉันเพิ่งได้ยินเรื่องนี้มา! แต่เขาจะเป็นใครไปได้ล่ะ?” วิตนีย์รู้สึกกระวนกระวายใจมากเกี่ยวกับเรื่องนี้

ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เธอยังคงครองตัวเป็นโสดอยู่ มันคงจะดีมากจริง ๆ ถ้าเธอสามารถพบกับอีกฝ่ายหรือแม้แต่ตกหลุมรักกับอีกฝ่ายได้ก่อนจะจบการศึกษา!

วิคเตอร์เอามือกอดอกพร้อมกับท่าทางที่เป็นการเป็นงานและแน่วแน่บนใบหน้าของเขาขณะที่เขาพูดว่า “นั่นมันยากที่จะคาดคะเนจริง ๆ แต่ฉันคิดว่าบางทีพวกเราอาจได้เบาะแสจากชื่อผู้ใช้ของเขา ชื่อผู้ใช้ของเขาคือผู้ชายธรรมดา! มันดูเหมือนว่าผู้ชายคนนี้ชอบที่จะไม่ทำตัวให้เป็นจุดสนใจ หากรถคันนั้นไม่ได้เป็นรถของผู้ชายธรรมดาที่ชอบจะไม่ทำตัวให้เป็นจุดสนใจ งั้นเจ้าของรถคงจะขับรถไปรอบ ๆ ทุกที่เพื่อที่จะโอ้อวดแล้ว! เบาะแสเหล่านี้ก็พอแล้วที่จะพิสูจน์ว่ารถแลมบอร์กินีคันนี้เป็นของผู้ชายธรรมดาจริง ๆ !”

“นั่นสมเหตุสมผล วิคเตอร์! มีใครบ้างที่สามารถบรรลุไปถึงจุดนี้ได้ในเมืองเมย์เบอร์รี่ทั้งเมืองนี้?”

บางคนถามขึ้นมาอีกครั้ง

วิคเตอร์ถอนหายใจพร้อมกับรอยยิ้มแห้ง ๆ บนใบหน้าขณะที่เขาตอบว่า “ฉันไม่รู้คำตอบนี้ ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม มีนักธุรกิจท้องถิ่นรายใหญ่มากมายในเมืองเมย์เบอร์รี่ที่ไม่ได้โพนทนาถึงความมั่งคั่งและตัวตนของพวกเขาเอง!”

อืย! พูดสั้น ๆ ว่า หลังจากได้เรียนรู้ว่าเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่อย่างผู้ชายธรรมดาอยู่ในภาควิชาภาษาและวรรณคดี ทุกคนก็ไม่สามารถใจเย็นได้อีกต่อไป

นี่รวมถึงแคสแซนดร้าที่ไม่สามารถนั่งเงียบ ๆ โดยไม่ทำอะไรใด ๆ ได้

เจอรัลด์กำลังฟังอยู่ด้านข้างและเขาสามารถได้ยินแคสแซนดร้ากำลังโกหกฟาซิลิตี้ เธอบอกว่าบางทีเธออาจจะรู้จักกับผู้ชายธรรมดาคนนี้ก็ได้ เธอต้องการบัญชีวีแชทอันใหม่ที่เขาได้เปิดในตอนแรกเพราะฟาซิลิตี้