บทที่ 150

สถานที่นั้นอยู่เมืองรีวิงตัน!

ทันทีทันใดนั้นโทรศัพท์ของเจอรัลด์ก็ดังขึ้น

หางตาของเขา เห็นว่าเป็นสายเรียกจากเอเลน่า

“คุณคลอฟอร์ด คุณได้รับบัตรผ่านประตูแล้วหรือยังค่ะ?”

“อืม ผมได้มันแล้ว คุณแค่น่าจะให้มันกับผมเป็นการส่วนตัวเมื่อคุณมีโอกาสที่จะทำนะ ทำไมต้องเดือดร้อนตัวเองจนถึงที่สุดเพื่อส่งมันมาให้ผมด้วย?”

“ฮี่ฮี่ฮี่ คุณคลอฟอร์ด นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้น ฉันมาถึงที่เมืองรีวิลตันแล้วเมื่อวานนี้เพื่อมาเยี่ยมคุณป้าของฉัน จู่ ๆ ฉันก็นึกได้เมื่อคืน ว่าคุณยังไม่มีตั๋วผ่านประตู ดังนั้นฉันถึงตัดสินใจส่งมันไปให้คุณชั่วข้ามคืนไงล่ะ!”

หลังจากรู้สถานะของเจอรัลด์ เอเลน่าก็ยำเกรงมากต่อเจอรัลด์

เดิมทีเอเลน่าถูกบังคับโดยพ่อแม่ของเธอเพื่อทำให้เจอรัลด์พอใจตั้งแต่เริ่มแรก

แต่หลังจากการใช้เวลาไม่กี่วันในการทำความรู้จักกับเจอรัลด์ เอเลน่าก็ค้นพบว่าเขามีเสน่ห์ที่พิเศษมากจริง ๆ เกี่ยวกับตัวเขา

เขาคือทายาทรุ่นที่สองที่ร่ำรวยแต่เขาไม่ได้มีบรรยากาศที่ทำตัวอยู่เหนือคนอื่น เขาอยู่กับความเป็นจริงและเรียบง่ายมากจริง ๆ

มันทำให้เอเลน่าอยากจะเข้าใกล้หัวใจของเจอรัลด์มากขึ้น ดังนั้น ครั้งนี้เธอจึงเป็นคนที่ต้องการเชิญชวนเจอรัลด์มาที่นี่เป็นการส่วนตัว

“มีสถานที่สนุก ๆ ในเมืองรีวิงตันนอกเหนือจากชายหาดรีวิงตันไหม?”

“มีสถานที่ที่น่าตื่นเต้นมากมายหลายแห่ง คุณก็แค่ต้องมาที่นี่ คุณคลอฟอร์ด เมื่อคุณมาถึงสถานที่นี้ คุณก็แค่ต้องแสดงตั๋วผ่านประตูให้พวกเขา คนที่อยู่ที่นั่นจะจัดหาโรงแรมให้คุณเอง เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ฉันจะไปหาคุณ!”

“โอเคตามนั้น!”

หลังจากการพูดคุย เจอรัลด์ก็วางสาย

เอาตามตรง เจอรัลด์อาศัยอยู่ในเมืองเล็ก ๆ ในเขตเล็ก ๆ มาตลอดตั้งแต่ในช่วงวัยเด็กของเขา แต่หลังจากที่เขาเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยเมย์เบอร์รี่ในที่สุดเขาก็มีโอกาสได้ใช้ชีวิตในเมืองใหญ่และเป็นเมืองศูนย์กลางอย่างเช่นเมืองเมย์เบอร์รี่

แต่อย่างไรก็ตาม เจอรัลด์ยากจนมากเกินไป เพราะเหตุนั้น เจอรัลด์จึงไม่เคยไปเมืองอื่น

“ฉันควรจะขอให้มีล่ามากับฉันด้วยในครั้งนี้ไหม?”

เจอรัลด์คิดกับตัวเอง

ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาทั้งคู่ค่อนข้างคลุมเครือ

อย่างไรก็ตาม หลังจากคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ เจอรัลด์ตัดสินใจละทิ้งความคิดนี้ อย่าลืมว่า มีล่ารู้สึกหวาดกลัวอย่างมากเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับนิเกล นอกจากนี้ เธอยังไม่ได้ปรากฏตัวที่โรงเรียนด้วยซ้ำในวันนี้เพราะเธอตัดสินใจที่จะพักอยู่ที่บ้าน เมื่อพิจารณาสิ่งต่าง ๆ แล้ว เจอรัลด์จึงตัดสินใจปล่อยให้เธอพักผ่อน!

เจอรัลด์หลับไปตั้งแต่หัวค่ำในคืนนั้น

วันถัดมา เจอรัลด์ตื่นแต่เช้าตรู่

เอเดนและคนอื่น ๆ มาถึงก่อนหน้านี้วันหนึ่งแล้ว