บทที่ 1516

“ฉันเข้าใจ… นั่นก็พอจะอธิบายได้!” เพอร์ลาตอบด้วยการพยักหน้า

"…อะไรนะ? แฮนสัน ลูอี้? เขาเป็นใครกัน? เขาเป็นคนมีอำนาจเหรอ? เพอร์ลาคงไม่รู้จักใครที่มีอำนาจหรอกใช่ไหม?” เจนนี่พึมพำด้วยความประหลาดใจ

“เงียบก่อน! เขาคือประธานแฮนสัน ลูอี้ อดีตคนขับรถของนายท่านยาโต้ จากตระกูลยาโต้แห่งเมืองเจนน่า! ไม่เพียงแต่เขาจะเป็นชายผู้ยิ่งใหญ่ที่มีความสามารถพิเศษเท่านั้น แต่ปัจจุบันเขายังเป็นผู้จัดการทั่วไปของห้างสรรพสินค้าหลายแห่งอีกด้วย!” เบนสันกระซิบ เขารู้สึกตกใจไม่แพ้เจนนี่

ถึงกระนั้น อย่างน้อยนั่นก็ช่วยอธิบายได้ว่าทำไมบอดี้การ์ดของประธานลูอี้จึงแข็งแกร่งมาก!

ในขณะนั้น แฮนสันถามด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “คุณช่วยเล่ารายละเอียดให้ผมฟังหน่อยได้ไหมครับว่ามันเกิดอะไรขึ้นที่นี่ก่อนหน้านี้ คุณเชอร์วิน?”

ใครก็ตามที่ไม่ได้อาศัยอยู่ในกะลาต้องรู้อยู่แล้วว่าตอนนี้กองกำลังทั้งหมดในเมืองเจนน่าอยู่ภายใต้การควบคุมของท่านอาจารย์คลอฟอร์ดผู้เหลือเชื่อและลึกลับ แฮนสันก็เป็นคนหนึ่งที่รู้เรื่องนี้ดี และเขาก็รู้ด้วยว่าเพอร์ลาเป็นศิษย์รักของอาจารย์คลอฟอร์ด

เมื่อคำนึงถึงสิ่งนั้น แม้เขารู้ว่าเพอร์ลาจะสามารถรับมือกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นได้อย่างง่ายดาย แต่ก็ไม่มีทางที่เขาจะเสี่ยงทำให้เธออับอายขายหน้าแบบนั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อเหตุการณ์เกิดขึ้นภายในอาณาเขตความรับผิดชอบของเขา นอกจากนี้ นี่เป็นโอกาสสำคัญสำหรับเขาในการพิสูจน์ความจงรักภักดีที่เขามีต่ออาจารย์คลอฟอร์ด และแสดงให้เห็นว่าเขาจริงจังเพียงใด

แฮนสันยังกลัวว่าหากเขาไม่ก้าวเข้ามา ข่าวนี้อาจจะดังไปถึงหูหัวหน้าครอบครัวของเขาที่ยังคงพยายามจะประจบประแจงอาจารย์คลอฟอร์ด หากเป็นเช่นนั้น เขาจะต้องจบสิ้นอย่างแน่นอน! ด้วยเหตุนี้ เขาจึงตั้งใจแน่วแน่ที่จะช่วยเพอร์ลาระบายความคับข้องใจของเธอในวันนี้

“ก็… ผู้หญิงคนนี้น่ะคอยตามรังควานฉันตลอด! เธอยังเรียกกำลังเสริมมา เพื่อที่พวกเขาจะได้บังคับอาจารย์ให้มารับฉัน หลังจากที่ทำร้ายฉันแล้ว! หลังจากที่ฉันได้ยินว่าพวกเขาต้องการจะฉีกอาจารย์เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ฉันก็โกรธทันที และตบหน้าเธอเป็นการตอบโต้! เรื่องมันก็เป็นแบบนี้แหละ!” เพอร์ลาตอบด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย

แฮนสันตกตะลึงชั่วขณะ ก่อนจะตะโกนว่า “อะไรนะ? แก… แกกล้าดูหมิ่นอาจารย์คลอฟอร์ดถึงขนาดนั้นเชียวหรือ?!”

เจนนี่พบว่าตัวเองกำลังกลืนน้ำลายลงคอ และรู้สึกหวาดกลัวเล็กน้อย ไม่เพียงเพราะตำแหน่งอันสูงส่งของแฮนสัน แต่ยังเป็นเพราะดวงตาสีแดงก่ำของเขาที่ตอนนี้จ้องตรงเข้าไปในจิตวิญญาณของเธอ...

แม้แต่เบนสันก็ยังตกตะลึงกับคำตอบของแฮนสัน และเขาก็กลัวมากจนต้องรีบตอบกลับไปว่า “ทะ ท่านประธานลูอี้ครับ! ต้องมีการเข้าใจผิดอะไรบางอย่างแน่นอน! ลุงของผมชื่อ ฟินเนแกน เลดเลอร์ คุณรู้ไหม?”

แม้ว่าเขาจะยกเรื่องเส้นสายขึ้นมาอ้าง แต่แฮนสันก็ไม่แม้แต่จะสนใจในขณะที่เขาสั่งว่า "พวกนาย! คนเหล่านี้กล้าพอที่จะสร้างปัญหาในห้างสรรพสินค้าของเรา! ว่าแล้วก็หักขากันตามระเบียบ! นอกจากนี้ ผู้หญิงคนนั้นยังดูหมิ่นลูกค้าวีไอพีของเราอีกด้วย! ปากเสียขนาดนี้ การลงโทษที่สมเหตุสมผลเพียงอย่างเดียวคือการตบเธอจนเธอพูดไม่ได้อีกต่อไป!”