บทที่ 1527

เมื่อตระหนักว่าพวกเขาทั้งหมดได้ยินในเสียงเดียวกัน ทุกคนจึงหันไปมองที่ประตู...

ต่อจากนั้น นักบวชหนุ่มที่ตัวสั่นด้วยความกลัวก็เดินเข้ามาในห้อง...

ฮอยท์มองมาที่เขาแล้วถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา “มีอะไร?”

ก่อนที่คำถามของเขาจะจบลง ร่างของใครคนหนึ่ง ซึ่งซ่อนตัวอยู่ด้านหลังของนักบวชก็ค่อย ๆ เปิดเผยตัวออกมา และแน่นอนว่ามันคือ เจอรัลด์

ฮอยท์หยุดชะงักไปชั่วครู่ แต่ในที่สุด เมื่อเขารู้ว่าเด็กหนุ่มคนนั้นเป็นใคร เขาก็พึมพำออกมาว่า “…แก… แกคือเจอรัลด์จากตระกูลคลอฟอร์ดใช่ไหม?”

“ถูกต้องแล้ว!” เจอรัลด์ตอบด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย

“ทะ ท่านอาจารย์คลอฟอร์ด…! ผมก็พาท่านมาที่นี่แล้ว! ท่าน… ท่านให้สัญญาว่าจะไว้ชีวิตผม หากผมทำตามคำสั่งของท่าน ใช่หรือไม่ครับ…?” นักบวชพูดตะกุกตะกักด้วยความหวาดกลัว

อย่างไรก็ตาม ในวินาทีที่ประโยคของเขาจบลง เจอรัลด์เพียงแค่สะบัดหลังฝ่ามือของเขาไปที่กระโหลกของนักบวช… และทันใดนั้น หัวของนักบวชก็ระเบิดกระจุย! ราวกับว่านั่นยังไม่เพียงพอ ร่างของนักบวชยังสลายกลายเป็นหมอกสีเลือดไปอย่างรวดเร็วอีกด้วย!

ช่างตลกเสียจริง… ราวกับว่าเจอรัลด์คิดที่จะไว้ชีวิตเขาจริง ๆ อย่างนั้นแหละ!

ฮอยท์และทุกคนที่อยู่ในห้องถึงกับตกตะลึงจนพูดไม่ออกอยู่ชั่วขณะ เมื่อปรากฏว่าเจอรัลด์มีฝีมือที่ค่อนข้างจะร้ายกาจเลยทีเดียว!

“เจอรัลด์ น้องชาย!” ผู้นำวิญญาณตะโกน เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“ท่านผู้นำวิญญาณ! ผมขอโทษที่ปล่อยให้ท่านต้องทนทุกข์ทรมานถึงเพียงนี้ ผมมาช่วยท่านช้าไปหน่อย!” เจอรัลด์ตอบ ขณะที่เขาพยักหน้าด้วยความโล่งใจเมื่อเห็นว่าผู้นำวิญญาณยังมีชีวิตอยู่