บทที่ 1535

ในเวลานี้ที่โรงอาหาร

มีสมาชิกของฐานทัพคนหนึ่งที่มีรอยฟกช้ำทั่วมือ เขาตัวสั่นขณะถือถาดด้วยมือทั้งสองข้าง จากนั้นเขาก็เดินไปนั่งบนที่นั่งในโรงอาหารแห่งนั้น

"เฮ้! ใครบอกว่าให้แกนั่งลงได้? พี่ยาเรธยังไม่มีผลไม้ไว้กินเลย รีบไปเอาผลไม้มาให้พี่ยาเรธเดี๋ยวนี้!”

ชายหนุ่มหลายคนที่นั่งอยู่ใกล้ ๆ พูดอย่างเย็นชากับชายหนุ่มคนนี้

ชายหนุ่มเหล่านี้มีสีหน้าที่ดูเย่อหยิ่งและเจ้าเล่ห์ และเห็นได้ชัดว่าพวกเขากำลังรังแกชายหนุ่มผู้น่าสงสารคนนี้อยู่

ในบรรดาคนเหล่านี้ เห็นได้ชัดว่าคนที่นั่งอยู่กลางฝูงชนไม่ใช่ใครอื่นนอกจากยาเรธ ในขณะนี้ เขาเพียงแค่หรี่ตาลง และเขาก็มีรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏบนใบหน้าเมื่อเขาเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้าเขา

"ตกลง! ฉันจะไปเอามาให้เดี๋ยวนี้!”

ชายหนุ่มเม้มริมฝีปากเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่านี่เป็นความอัปยศอดสูสำหรับเขามาก แต่อย่างไรก็ตาม เขาก็ลุกขึ้นยืนในขณะที่เขาไปหาผลไม้ ก่อนจะนำมันมาวางไว้ข้าง ๆ ยาเรธ

ทันทีที่เขานั่งลงอีกครั้ง ชายหนุ่มที่อยู่ด้านข้างก็ตะโกนขึ้นอีกครั้ง “แกเอาผลไม้อะไรมาเนี่ย?! ไปเปลี่ยนให้มันเล็กลงกว่านี้! เร็วเข้า!”

ชายหนุ่มยิ้มเยาะ

ทันทีที่เขาพูดจบ คนรอบข้างไม่กี่คนก็อดไม่ได้ที่จะปิดปากเพื่อกลั้นหัวเราะ

ในที่สุดชายหนุ่มก็ทนไม่ได้อีกต่อไป

“ฟินนิค แมคกริลล์ พวกนายพอกันได้หรือยัง! พวกเราทุกคนเป็นสมาชิกฝึกทีมฝึกซ้อมของหน่วยมังกรเหมือนกัน แล้วทำไมฉันต้องฟังคำสั่งและข้อเรียกร้องทั้งหมดของนายด้วย?!”

ชายหนุ่มทุบมือลงบนโต๊ะ

“นี่แกกำลังตะโกนใส่ฉันเหรอ? แกกล้าเถียงฉันงั้นเหรอ! ดูเหมือนว่าบทเรียนที่เรามอบให้แกมันยังไม่เพียงพอสินะ!”

หลังจากที่เขาพูดจบ ฟินนิคก็กวาดแอปเปิ้ลทั้งหมดบนโต๊ะจนมันกระเด็นไปโดนจานข้าวในมือของชายหนุ่มโดยตรง

เสียงจานข้าวถูกกระแทกดังขึ้น จากนั้นมันก็หล่นแตกกระจายเต็มพื้น

"แก!"

เส้นเลือดสีน้ำเงินอันเดือดดาลผุดขึ้นบนหน้าผากของชายหนุ่ม

เขากำหมัดแน่น แต่เขาก็ยังพยายามระงับความโกรธของเขาเอาไว้

“เขาเป็นคนพาล! ฉันได้ยินมาว่าตอนที่เด็กคนนี้มาเข้าร่วมทีมครั้งแรก เขาเขาตั้งใจฝึกฝนอย่างหนัก และเขายังแซงหน้า ยาเรธ โจล ในการทดสอบครั้งหนึ่งด้วยซ้ำ สุดท้ายเขาก็ลงเอยในสภาพนี้หลังจากถูกคนของยาเรธ โจล รังแก และทำให้ขายหน้าทุกวัน ดูรอยแผลเป็นทั้งหมดบนร่างกายของเขาสิ!”

“เฮ้อ! ยังจะทำอะไรได้อีกล่ะ? เขาจะมีอนาคตที่ดีได้อย่างไร หลังจากตกเป็นเป้าหมายของยาเรธ โจล แบบนี้? ฉันเชื่อว่าเด็กคนนี้คงจะอยู่ในทีมฝึกซ้อมของหน่อยมังกรได้อีกไม่นานนักหรอก”

“เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ยาเรธ โจล มีภูมิหลังที่ไม่ธรรมดาเลยใช่ไหม? เขาไม่เพียงแข็งแกร่งและทรงพลังมากเท่านั้น แต่เขายังมาจากภูมิหลังที่แข็งแกร่งอีกด้วย!”

“มันเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว ทำไมนายไม่ลองคิดดูล่ะ? นามสกุลของยาเรธ โจล ก็คือ โจล และนามสกุลของหัวหน้าทีมโจล ก็คือโจลเหมือนกัน ฉันคิดว่ากัปตันทีม โจลน่าจะเป็นลุงแท้ ๆ ของเขานะ นอกจากนี้ฉันยังเคยได้ยินคนอีกพูดว่าหลานสาวของผู้บัญชาการหน่วยมังกรดูเหมือนจะสนใจในตัวยาเรธ โจล เป็นอย่างมากอีกด้วย!”