บทที่ 1568

ทั้งสองคนไม่ได้เจอกันเป็นเวลานานหลายปีแล้ว...

“…เจอรัลด์… เธอ… เธอรู้จักคนพวกนี้ด้วยเหรอ…?” เลลาที่กำลังงุนงงถาม

มันจะเป็นไปได้อย่างไร? คนเหล่านี้ล้วนเป็นบุคคลสำคัญระดับนานาชาติ! ไม่มีทางที่เจอรัลด์จะคุ้นเคยกับพวกเขา จริงไหม?

"พวกเขาน่ะเหรอ? ก็ประมาณนั้น…” เจอรัลด์ตอบด้วยน้ำเสียงที่เฉยเมย ขณะที่เขาหันไปมองประธานแชค

“ไม่ต้องห่วงครับ คุณคลอฟอร์ด! ผมจะไม่ปล่อยเขาไปง่าย ๆ อย่างแน่นอน! ผมจะสอนบทเรียนให้เขา โทษฐานที่กล้ามารบกวนเวลาพักผ่อนของคุณ!” ชายวัยกลางคนพูดตะกุกตะกัก หน้าผากของเขาเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ขณะที่เขาชี้ไปที่เฟรเดอริก

“เข้ามาเลย! ฉันขอท้า!" เฟรเดอริกโต้กลับ แม้ว่าเขาจะรู้สึกหวาดกลัวเล็กน้อย เมื่อตระหนักว่าที่นั่นมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอยู่หลายคน

เจอรัลด์หันมามองเลลาอีกครั้งแล้วพูดว่า “…ในเมื่อเธอเป็นเพื่อนเก่าของฉัน ฉันก็จะปล่อยให้เรื่องเล็กน้อยที่เกิดขึ้นในคืนนี้ผ่านพ้นไป อย่างไรก็ตาม! เรื่องแบบนี้จะต้องไม่เกิดขึ้นอีกเป็นครั้งที่สอง! ออกไปเดี๋ยวนี้ ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ!”

หลังจากที่เขาพูดจบ เจอรัลด์ก็กระแอมในลำคอก่อนจะจัดเสื้อผ้าของเขาให้เข้าที่เข้าทาง ท่าทีของเขาบ่งบอกว่าคืนนี้อากาศหนาวเย็น และเขาก็ต้องการที่จะพักผ่อนตามลำพัง

“…แก… แกคิดว่าแกเป็นใครมาจากไหน?! แกคิดว่าตัวเองมีสิทธิ์ที่จะออกคำสั่งกับฉันตามใจชอบได้อย่างนั้นเหรอ?!” เฟรเดอริกที่กำลังโมโหสุดขีดตะโกน

เขาไม่อยากเชื่อเลยว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อผู้ที่ดูเหมือนจะมีอำนาจคนนี้มีอายุรุ่นราวคราวเดียวกับเขา! เขาทำใจยอมรับเรื่องนี้ไม่ได้!

"โอ้? นี่แกยังไม่คิดที่จะกลับไปแม้ว่าฉันจะอนุญาตให้แกออกไปแบบครบสามสิบสองงั้นเหรอ?” เจอรัลด์ถาม ในขณะที่เขาจ้องไปที่เฟรเดอริกพร้อมกับขมวดคิ้วเล็กน้อย

“คลอฟอร์ด ที่นี่อาจจะเป็นถิ่นของแก แต่ถ้าแกกล้าพอ ทำไมแกไม่พาฉันไปที่ซาอุดิอาระเบียล่ะ ฉันจะทำให้ชีวิตแกจบลงโดยที่แกไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ! จำคำของฉันไว้ให้ดี!" เฟรเดอริกคำราม ตอนนี้ดวงตาของเขาแดงก่ำด้วยความโกรธ

เมื่อเห็นว่าสถานการณ์เริ่มดูแย่ลง และอารมณ์ของเฟรเดอริกก็พลุ่งพล่านขึ้นทุกที เลลาจึงหันไปมองเจอรัลด์อย่างสิ้นหวัง เธอได้แต่ส่ายหัวก่อนจะพูดว่า “พอได้แล้ว เจอรัลด์ เธอไม่คิดว่าเธอทำตัวแข็งกร้าวไปหน่อยเหรอ? เธอไม่รู้จริงเหรอว่าตระกูลลินน์มีอำนาจมากแค่ไหน? ฉันรู้ว่าเธอเป็นคนรวย แต่โลกนี้มันกว้างใหญ่มาก เธอรู้ไหม เธอเคยเห็นโลกมามากแค่ไหนกัน? ฉันหวังว่าเธอจะตระหนักได้ว่ามีคนอื่นอีกมากมายที่มีอำนาจมากกว่าเธอ เธอคิดเหรอว่าเธอจะสามารถใช้ชีวิตอย่างสงบสุขได้หลังจากที่ล่วงเกินนายน้อยลินน์ในคืนนี้”

“ฟังนะ ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ เธอควรจะลากเพื่อนและนายน้อยของเธอออกไปจากที่นี่ซะ ฉันจะบอกเธอให้ว่ายานัมไม่ใช่สถานที่ที่สงบสุขอีกต่อไปแล้ว ดังนั้นเธอไม่ควรจะอยู่ที่นี่อีกต่อไป!” เจอรัลด์ตอบ เขาทนคนเหล่านี้ไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว