บทที่ 1570

เจอรัลด์กระทืบเท้าของเขาลงบนพื้นเป็นการโต้ตอบต่อการโจมตีของแดริล ส่งผลให้ร่างของเขาลอยขึ้นไปในอากาศทันที!

และทันทีที่ไม้เท้ายาวพุ่งผ่านไป เสียงระเบิดก็ดังตามมา และได้สร้างความหายนะไปทั่วทั้งบริเวณ

หลังจากที่เสาหินสองสามต้นถูกกระแทกจนแหลกละเอียดเหลือเพียงแแค่เศษหิน สิ่งที่แดริลทำคือโบกมือเล็กน้อยให้ไม้เท้าพุ่งไปหาเจอรัลด์อีกครั้ง! ราวกับว่าไม้เท้านั้นมีตา!

เมื่อได้ยินเสียงระเบิดดังขึ้นเรื่อย ๆ เจอรัลด์ก็ยกแขนของเขาขึ้นเพื่อป้องกันการโจมตี!

รอยยิ้มปรากฎบนใบหน้าของเจอรัลด์ จากนั้นเขาก็สะบัดนิ้วไปที่ไม้เท้า… และภายในไม่กี่วินาทีต่อมา ไม้เท้าที่หยุดนิ่งอยู่กับที่ก็เริ่มแตกจนเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว!

แม้ว่าหัวของไม้เท้าจะระเบิดออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยแล้ว แต่พลังลมปราณอันมหาศาลของเจอรัลด์ก็ไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น ไม่เลย พลังลมปราณที่เหลือพุ่งกลับไปหาแดริลทันที!

ด้วยความประหลาดใจ แดริลหลบหลีกการโจมตีด้วยการดีดตัวขึ้นจากพื้นอย่างทันท่วงที! และภายในไม่ถึงวินาที เขาก็เห็นว่าพื้นที่ที่เขาเคยยืนอยู่นั้นยุบตัวลงจากแรงปะทะอย่างน่าหวาดกลัว!

แรงกระแทกนั้นรุนแรงมาก จนทำให้หินสองก้อนตกลงไปที่ฐานของหอคอย!

แดริลตั้งหลักได้อย่างรวดเร็ว จากนั้นเขาก็ทำได้เพียงหันไปมองไม้เท้าที่ถูกทำลายไปครึ่งหนึ่งและหลุมขนาดใหญ่ที่เจอรัลด์สร้างไว้บนพื้น...

ชายชราตกใจสุดขีด เขารีบสะบัดตัวออกก่อนจะจ้องมองเจอรัลด์แล้วคำราม “ช่างเป็นพลังลมปราณที่มหาศาลอะไรอย่างนี้! ดูเหมือนว่าฉันประเมินนายต่ำไปจริง ๆ! ด้วยสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้ ฉันเดาว่าฉันคงไม่สามารถเอาชนะนายด้วยวิธีธรรมดาทั่วไปได้ ใช่หรือไม่?”

หลังจากเย้ยหยัน แดริลก็กางแขนออกกว้าง!

ทันใดนั้น มังกรเขียวสองตัวก็ปรากฏขึ้นเหนือฝ่ามือของเขา มันบินโฉบไปมาพร้อมกับส่งเสียงร้องแหลม ๆ ที่ดังเสียดหู!

ต่อจากนั้น ท้องฟ้าก็เริ่มมืดลงทันทีเมื่อลมพายุพัดผ่านมาอย่างรุนแรง เศษหินและอิฐที่แตกกระจายอยู่บนพื้นเริ่มปลิวว่อน ราวกับพวกมันกำลังเต้นระบำอย่างบ้าคลั่งอยู่กลางอากาศ!