บทที่ 1600

หลังจากนั้น มือของเจอรัลด์ก็เปลี่ยนเป็นกรงเล็บที่แหลมคมเช่นกัน!

ก่อนที่มิเกลจะทันได้ลงมือโจมตี เจอรัลด์ก็คว้าคอชายวัยกลางคนอย่างง่ายดาย ก่อนจะยกร่างของเขาขึ้นแล้วเหวี่ยงไปด้านข้าง!

ตอนนี้คอของเขามีเลือดไหล มิเกลที่ได้รับบาดเจ็บค่อย ๆ คุกเข่าด้วยความยากลำบาก ก่อนจะพึมพำ “…แก… ไม่… คิดเลยว่าแก… จะรู้วิธี… ใช้หมัดทะลวงวิญญาณด้วย…!”

ด้วยเลือดของมิเกลที่พุ่งออกมาจากปากของเขาในตอนนี้ ชายที่กำลังจะตายไม่สามารถแม้แต่จะจบประโยคของเขาได้

อย่างไรก็ตาม เขาได้รู้ความจริงที่ว่าเจอรัลด์ใช้วิชามังกรทะลวงวิญญาณในการโจมตีเขา… จากที่กล่าวมา มิเกลไม่คาดคิดเลยว่าเจอรัลด์จะใช้ทักษะที่เขาภาคภูมิใจเพื่อใช้เป็นวิธีในการจบชีวิตของเขา…

เมื่อรู้ว่าเขาคงไม่สามารถไถ่โทษตัวเองจากความอัปยศอดสูนี้ได้ ในที่สุดมิเกลก็ยอมแพ้ เขาล้มลงจมกองเลือดของเขาจนตาย...

หลังจากได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น เยเซิร์นก็รู้สึกหวาดกลัวมากจนเขาแทบจะขาดสติ! เขานั่งยอง ๆ เพื่อพยายามควบคุมร่างกายที่สั่นเทาของเขาให้สมดุล เยเซิร์นกำลังคิดว่า '...แม้แต่มิเกล ราชาแห่งจักระระดับหก และผู้พิทักษ์ของตระกูลควอเตอร์เมน ก็ยังไม่สามารถจัดการกับเจอรัลด์ได้...! เมื่อคิดเช่นนั้นแล้ว ยังจะมีใครมาช่วยฉันได้อีกล่ะ…?!'

เมื่อจัดการกับมิเกลเรียบร้อยแล้ว เจอรัลด์ก็หันไปจ้องหน้าเยเซิร์นก่อนจะเยาะเย้ย “เอาล่ะ… ยังมีใครที่จะมาช่วยแกได้อีก นายน้อยควอเตอร์เมน?”

“ได้โปรดเถอะครับ คุณคลอฟอร์ด…! กรุณายกโทษให้ผมด้วย…! ผมยอมรับว่าผมผิดเอง และไม่ควรโกรธเคืองคุณ…! ถ้าอย่างนั้น เมตตาผมและไว้ชีวิตผมด้วย…! ผมจะกลับบ้านตอนนี้เพื่อนำตัวพี่สาวมาคืนให้คุณอย่างแน่นอน…!” เยเซิร์นที่ไร้ซึ่งทางออกอ้อนวอน

แม้ว่าเยเซิร์นจะคลานไปที่เท้าของเจอรัลด์พร้อมกับขอร้องอ้อนวอนเขาอย่างน่าสมเพช แต่ความจริงแล้วเขากำลังคิดแผนการที่จะหลบหนีอยู่ ในท้ายที่สุด เยเซิร์นเชื่อว่าตราบใดที่เขาสามารถหาทางหนีกลับไปหาครอบครัวของเขาได้ เขาก็จะสามารถหาคนมาจัดการกับเจอรัลด์ได้อย่างแน่นอน!

แน่นอนว่าเจอรัลด์สามารถอ่านความคิดของเยเซิร์นได้ราวกับอ่านหนังสือเล่มหนึ่ง

'แกนี่เป็นคนที่ตลกจริง ๆ รู้ตัวบ้างไหม? แกไม่รู้หรือไงว่าตอนนี้แกตกอยู่ในกำมือของฉันแล้ว?’ เจอรัลด์คิดกับตัวเอง

ไม่มีทางที่เจอรัลด์จะปล่อยเยเซิร์นให้หลุดมือไป… ท้ายที่สุด เจอรัลด์ตั้งใจที่จะใช้เขาเพื่อบังคับให้ตระกูลควอเตอร์เมนคืนเจสสิก้ากลับมาให้เขา!

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ เจอรัลด์ก็ตบหน้าเยเซิร์นอย่างแรง โดยไม่ได้สนใจคำขอของนายน้อยเลยด้วยซ้ำ!