บทที่ 1601

ทันทีที่เจอรัลด์พูดจบ เสียง 'แกร๊ก' ของบางอย่างที่แตกหักก็ดังขึ้นอย่างชัดเจน หลังจากนั้น เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดของเยเซิร์นก็ดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ!

เจอรัลด์เพิ่งหักแขนข้างหนึ่งของเยเซิร์น สีหน้าของนายน้อยผู้ไร้ทางสู้แสดงให้เห็นถึงความเจ็บปวดแสนสาหัส

เมื่อเห็นอย่างนั้น ความโกรธของเฮนริกก็ยิ่งทวีคูณขึ้น ในขณะที่เขาจ้องไปที่เจอรัลด์พร้อมกับตะโกนว่า “แก…!”

“ดูซะให้เต็มตา ไอ้แก่สารเลว! ลูกชายของแกตกอยู่ในกำมือของฉันแล้ว และถ้าแกต้องการให้เขามีชีวิตอยู่ในตอนจบของเรื่องราวทั้งหมดนี้ แกก็ควรปล่อยตัวพี่สาวของฉันซะ! ฉันแน่ใจว่าแกเองก็รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเขา ถ้าแกไม่ทำตามที่ฉันสั่ง!” เจอรัลด์โต้กลับอย่างตรงไปตรงมา เพราะเขาไม่อยากเสียเวลากับเฮนริกมากเกินกว่าที่ควร

เห็นได้ชัดว่ามันเป็นข้อเสนอที่เฮนริกไม่สามารถปฏิเสธได้ เว้นแต่เขาจะไม่สนใจลูกชายของเขา และทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ก็รู้ดี

อย่างไรก็ตาม เฮนริกกลับชี้ไปที่เจอรัลด์พร้อมกับตะโกนว่า “ฟังนะ ถ้าลูกชายของฉันตาย แกกับพี่สาวของแกก็ไม่มีทางเอาชีวิตรอดไปจากจาเอลตราได้เหมือนกัน!”

'แกต้องการแบบนั้นจริง ๆ ใช่ไหม?' เจอรัลด์คิดกับตัวเอง แทนที่เขาจะรู้สึกกลัว เขากลับยิ่งรู้สึกรำคาญใจที่เฮนริกเลือกที่จะข่มขู่เขาแบบนั้น

ด้วยเหตุนี้ เสียงแตกร้าวจึงดังขึ้นอีกครั้ง ตามมาด้วยเสียงกรีดร้องที่เสียดหูจากเยเซิร์น!

“ดะ ได้โปรดเถอะครับ… พ่อ…! สัญญากับเขาว่าพ่อจะปล่อยตัวเธอ…! ผม… ผมยังไม่อยากตาย…!” นายน้อยที่กำลังทุกข์ทรมานอ้อนวอน

เมื่อเห็นลูกชายของเขาถูกทรมานอย่างหนัก เฮนริกก็เริ่มครุ่นคิด เขากัดฟันตลอดเวลาก่อนจะคำรามออกมาในที่สุด “…ก็ได้! ฉันสัญญาว่าฉันจะคืนเจสสิก้าให้แก!”

เมื่อตระหนักได้ว่า.สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการรักษาชีวิตลูกชายของเขาเอาไว้ เฮนริกจึงหันไปหาคนรับใช้คนหนึ่งก่อนจะสั่งว่า “ไปพาตัวเจสสิก้ามา!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น คนรับใช้ก็รีบกลับไปที่คฤหาสน์ของตระกูลควอเตอร์เมนทันที เพื่อไปรับพี่สาวของเจอรัลด์มาที่นี่

ก่อนที่เฮนริกจะพูดอะไรอีก เขาได้ยินเจอรัลด์ตะโกนว่า “อย่ามาเล่นตลกกับฉัน ไอ้แก่สารเลว! หากพี่สาวของฉันได้รับอันตรายแม้เพียงน้อยนิด ฉันรับประกันได้ว่าครอบครัวของแกจะต้องชดใช้ด้วยการนองเลือด!”