บทที่ 1640

ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ตั้งอยู่เหนือระดับน้ำทะเลไม่กี่พันเมตร ยิ่งขึ้นไปสูงเท่าไหร่ อุณหภูมิและแรงดันในบรรยากาศก็จะยิ่งลดต่ำลง ยิ่งไปกว่านั้น สภาพอากาศบนภูเขาตอนนี้เลวร้ายมาก มีลมแรงและหิมะตกหนัก ซึ่งถือเป็นอันตรายอย่างมาก

จึงกล่าวได้ว่าภารกิจกู้ภัยบนผาศักดิ์สิทธิ์ในครั้งนี้มีความเสี่ยงสูงมาก

“ทุกคน เนื่องจากคืนนี้จะมีความเร็วลมระดับฟอร์ซหกและพายุหิมะ เราจึงตัดสินใจกำหนดเวลาออกเดินทางเป็นเจ็ดโมงเช้าของวันพรุ่งนี้ ผมขอให้ทุกคนพักผ่อนให้เต็มที่ในคืนนี้ เพื่อเก็บแรงของพวกคุณเอาไว้สำหรับภารกิจในวันพรุ่งนี้!”

ไม่นานนัก แพทริคก็เข้ามาแจ้งกำหนดการให้เจอรัลด์และทุกคนทราบ

คืนนี้พวกเขาคงจะนอนไม่หลับ

เมื่อเริ่มดึกขึ้น เจอรัลด์ก็นั่งพิงกระเป๋าเป้ของเขาเพียงลำพังแล้วหลับตาเพื่อพักผ่อน

ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงบางอย่าง

เจอรัลด์ลืมตาขึ้นทันที และมองไปยังแคมป์ของเควสและพรรคพวกของเขา เขาเห็นร่างของคนสองคนย่องออกมาจากเต็นท์อย่างระมัดระวังมาก

เจอรัลด์สามารถมองเห็นใบหน้าของชายทั้งสองคนผ่านความมืดมิด

พวกเขาไม่ใช่ใครอื่นนอกจากคาเลบ วอลเลอร์ และมัลคอล์ม ไลจ

เมื่อเห็นเช่นนั้น เจอรัลด์ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะในใจ เขาไม่คาดคิดเลยว่าชายสองคนที่พูดจาเยาะเย้ยเขาเมื่อบ่ายวันนี้จะพยายามหลบหนี มันเป็นเรื่องที่น่าอับอายเป็นอย่างยิ่ง

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง เจอรัลด์ก็ลุกขึ้นและเดินเข้าไปหาพวกเขาทั้งสองคนอย่างเงียบ ๆ

“คุณสองคนกำลังจะไปไหน?”

ในเวลาต่อมา เจอรัลด์ปรากฏตัวด้านหลังคาเลบและมัลคอล์ม ก่อนจะเอ่ยถามพวกเขา

การปรากฏตัวของเจอรัลด์เกือบจะทำให้พวกเขาหัวใจวาย พวกเขาตกใจมากจนถึงกับล้มลงกับพื้น

“คุณ… นี่มันก็ดึกมากแล้ว ทำไมคุณถึงยังไม่นอน แถมยังมาหลอกพวกเราให้ตกใจแบบนี้อีก?!”

คาเลบจ้องหน้าเจอรัลด์ และตะโกนด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“ฮะ! ถ้าผมหลับ ผมก็อดเห็นภาพคุณสองคนตอนกำลังหลบหนีสิครับ”

เจอรัลด์ยิ้มและพูดจาเยาะเย้ยพวกเขา

“คุณ… อย่ามาเที่ยวใส่ร้ายคนอื่นแบบนี้สิ เราก็แค่ออกมาตรวจสภาพอากาศเท่านั้น!”