บทที่ 1639

หลังจากใช้เวลาในการเตรียมตัวเกือบสองชั่วโมง เจอรัลด์ก็มีอุปกรณ์ครบครัน

เขากลับไปที่บ้านของตระกูลซาห์นอีกครั้ง และเขาก็เห็นโยชัวและแพทริคซึ่งกำลังจะออกเดินทางไปค่ายทหารที่ใกล้กับผาศักดิ์สิทธิ์มากที่สุด

โยชัวรู้สึกประหลาดใจมากเมื่อเห็นเจอรัลด์กลับมาอีกครั้ง

ก่อนหน้านี้เขาเข้าใจว่าเจอรัลด์ไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่ตอนนี้เมื่อเห็นว่าเขามีอุปกรณ์ครบครัน โยชัวก็รู้ว่าก่อนหน้านี้เจอรัลด์เพียงแค่ไปเตรียมความพร้อมสำหรับภารกิจในการช่วยเหลือโนริเท่านั้น

“อาจารย์ซาห์น ผมหวังว่าคุณจะอนุญาตให้ผมไปช่วยโนริด้วยนะครับ!”

เจอรัลด์มองไปที่โยชัวแล้วพูดด้วยน้ำเสียงมุ่งมั่น

แม้ว่าเจอรัลด์และโนริจะไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งต่อกัน แต่เขากลับมองว่าโนริเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเขา

ตอนนี้โนริกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก เจอรัลด์จึงไม่สามารถอยู่นิ่งเฉยได้ เขาต้องไปช่วยเหลือเธอให้ได้

“เจอรัลด์”

“อาจารย์ซาห์น โนริเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของผม ผมจะทอดทิ้งเธอไม่ได้เด็ดขาด!”

โยชัวต้องการที่จะพูดอะไรบางอย่าง แต่เจอรัลด์ก็ขัดจังหวะเขาทันที

เมื่อได้ยินคำพูดของเจอรัลด์ โยชัวก็รู้สึกอบอุ่นใจ เขาดีใจที่ได้รับรู้ว่าลูกสาวของเขามีเพื่อนที่ดีและห่วงใยเธอขนาดนี้

เนื่องจากเจอรัลด์มีความตั้งใจที่จะทำเช่นนั้น เขาจึงเลือกที่จะตอบตกลงแต่โดยดี

“ผู้บัญชาการหวัง เขาเข้าร่วมภารกิจช่วยเหลือในครั้งนี้ได้หรือไม่?”

โยชัวมองไปที่แพทริคซึ่งยืนอยู่ข้างเขาแล้วถาม

แพทริคเหลือบมองไปที่เจอรัลด์ หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็พยักหน้า "ได้ครับ!"

“ขอบคุณมากครับท่านผู้บัญชาการ!”

เจอรัลด์กล่าวขอบคุณแพทริคเช่นกัน ตอนแรกเขาคิดว่าแพทริคจะไม่เห็นด้วย แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะไม่เป็นเช่นนั้น

ไม่นานพวกเขาก็มาถึงค่ายชั่วคราวซึ่งอยู่ห่างจากผาศักดิ์สิทธิ์เพียงไม่กี่ไมล์

เนื่องจากผาศักดิ์สิทธิ์ในตอนนี้มีสภาพอากาศที่เลวร้าย ทีมกู้ภัยจึงไม่สามารถเข้าถึงได้ เพื่อความปลอดภัย พวกเขา จึงทำได้แค่สร้างแคมป์ชั่วคราวห่างจากผาเพียงไม่กี่ไมล์