บทที่ 1643

แน่นอนว่าการปีนหน้าผาก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับเจอรัลด์เช่นกัน

หลังจากถอยหลังไปสองสามก้าว เจอรัลด์ก็พุ่งไปข้างหน้า ก่อนที่จะทำการกระโดดครั้งใหญ่! ไม่กี่วินาทีต่อมา เด็กหนุ่มก็ลงมาอยู่ข้าง ๆ เควส!

เมื่อเห็นเช่นนั้น เควสและคนอื่น ๆ ต่างก็ได้แต่อ้าปากค้าง ความสามารถในการกระโดดของเขานั้นช่างเก่งกาจอะไรเช่นนี้! เขาเป็นคนที่บ่มเพาะตนเพื่อบรรลุทิพยญาณอย่างแท้จริง!

ในที่สุดพวกเขาก็สลัดความตกใจออกไปได้ คนอื่น ๆ ก็เริ่มปีนเชือกตามขึ้นมาอย่างรวดเร็วเช่นกัน...

ในตอนที่พวกเขาส่วนใหญ่ก้าวขึ้นไปบนหน้าผาแล้ว ก็ได้ยินเสียงฟ้าร้องคำรามดังขึ้นอย่างกะทันหัน!

หลังจากนั้น อากาศก็เริ่มเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว และไม่นานนัก กลุ่มเมฆสีดำทะมึนก็ปกคลุมท้องฟ้าไปทุกตารางนิ้ว...

เมื่อตระหนักได้ว่าอากาศมีแต่จะเลวร้ายมากขึ้น แพทริคผู้ซึ่งยืนกรานว่าจะปีนหน้าผาเป็นคนสุดท้ายก็ออกคำสั่งอย่างกระวนกระวาย “ทุกคน เร็วเข้า!”

เมื่อทุกคนขึ้นไปถึงจุดสูงสุดแล้ว แพทริคก็เริ่มปีนเชือกอย่างรวดเร็วเช่นกัน...

แน่นอนว่าปัญหามักจะมาโดยไม่บอกล่วงหน้า ในตอนที่คนอื่น ๆ ปีนเชือกก็ขาดไปพอดูแล้ว พอขึ้นไปได้ครึ่งทาง เชือกก็สะบั้นลง!

ขณะมองดูแพทริคค่อย ๆ ตกลงไปในเหวด้วยความสยดสยอง สมาชิกในทีมคนอื่น ๆ ก็เริ่มตะโกนทันทีว่า “ผู้บัญชาการหวัง!”

เจอรัลด์รีบปลดเชือกที่พันรอบเอวของเขาออก ก่อนจะเหวี่ยงมันไปยังร่างของแพทริค! เมื่อเชือกสัมผัสกับร่างกายของเขา มันก็พันรอบตัวเขาทันที!

เมื่อตระหนักถึงสิ่งที่เจอรัลด์เพิ่งทำไป เควสจึงรีบไปหาเขา พร้อมกับตะโกนบอกคนอื่น ๆ ว่า “รีบไปช่วยเขา!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สมาชิกในทีมที่เหลือก็รีบดึงมันออกมา และเริ่มคว้าเชือกไว้เช่นกัน หลังจากใช้ความพยายามเพียงเล็กน้อย พวกเขาทั้งหมดก็สามารถดึงแพทริคกลับขึ้นมาได้สำเร็จ...

ต้องขอบคุณความคิดและการตอบสนองที่รวดเร็วของเจอรัลด์ ที่ทำให้แพทริคสามารถหลีกเลี่ยงชะตากรรมที่น่าสยดสยองอย่างแท้จริงไปได้...