บทที่ 1660

โนริจ้องมองไปที่เจอรัลด์ด้วยสีหน้าที่ดูเป็นกังวล เธอรู้สึกว่าเธอจำเป็นต้องเตือนสติเขาว่าทั้งสองคนได้บรรลุอาณาจักรแห่งนักปราชญ์เรียบร้อยแล้ว

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจอรัลด์ก็รู้สึกว่าเธอมีเหตุผล จากนั้นเขาก็ตอบว่า “…เอาล่ะ เอาล่ะ! เรามาเริ่มโจมตีกันเลยดีกว่า! ยิ่งเรารวบรวมหินศักดิ์สิทธิ์ที่ต้องการได้เร็วเท่าไร เราก็จะสามารถชนะการแข่งขันในครั้งนี้ได้เร็วเท่านั้น!”

พอพูดจบ ทั้งคู่ก็กระโดดลงจากต้นไม้พร้อมกัน...

อย่างไรก็ตาม ในวินาทีที่ทั้งคู่ลงมาสู่พื้นดิน พวกเขาก็ถูกซุ่มยิงโดยลูกศรหลายลูกที่พุ่งออกมาจากพุ่มไม้ที่อยู่ในบริเวณนั้น!

โชคดีที่พวกเขาทั้งสองคนมีปฏิกิริยาตอบสนองที่รวดเร็วมาก และพวกเขาสามารถหลบลูกธนูได้อย่างง่ายดาย ลูกธนูเหล่านั้นจึงพุ่งไปโดนต้นไม้สองต้นที่อยู่ข้างหลังพวกเขาแทน...

หลังจากนั้น ชายสามคนที่ถือหน้าไม้อยู่ในมือก็รีบวิ่งออกมาจากพุ่มไม้ พวกเขาล้อมรอบเจอรัลด์และโนริเอาไว้อย่างรวดเร็ว!

“ไม่คิดเลยว่าเราจะเจอเหยื่อเร็วขนาดนี้! โชคดีจริง ๆ เจ้านาย!” ชายหัวโล้นพูดพร้อมกับยิ้มอย่างน่ากลัว ขณะหันไปมองชายผู้มีรอยแผลเป็นที่ยืนอยู่ข้างเขา

ก่อนหน้านี้ทั้งสามคนกำลังแอบซุ่มโจมตีเหยื่อ และจู่ ๆ พวกเขาก็เห็นเจอรัลด์และโนริกระโดดลงมาจากต้นไม้นั้น เมื่อรู้ว่านี่คือโอกาสของพวกเขา พวกเขาทั้งหมดจึงเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

“นายบอกว่าโชคดี… แต่สุดท้ายก็มีเหยื่ออยู่แค่สองคนเท่านั้น! แล้วเราจะแบ่งหินศักดิ์สิทธิ์ให้เท่ากันได้อย่างไรล่ะ?” ชายผู้มีรอยแผลเป็นตอบด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ ขณะที่เขาเผยรอยยิ้มอันเยือกเย็นของตัวเองออกมา

“ก็นั่นน่ะสิ แต่เราสองคนไม่มีปัญหาเรื่องนั้นหรอกนะ! พอเราจัดการพวกแกเสร็จเรียบร้อยแล้ว เราก็จะเอาหินศักดิ์สิทธิ์สามก้อนมาแบ่งกัน!” เจอรัลด์ตอบ ขณะที่เขายิ้มอย่างมีเลศนัย

ก่อนที่ชายคนใดคนหนึ่งจะตอบโต้ จู่ ๆ ก็มีดาบที่เปล่งแสงออร่าปรากฏขึ้น และทั้งสามคนก็ถูกกำจัดออกไปด้วยการตวัดดาบเพียงครั้งเดียว!

วินาทีที่ศพของพวกเขาล้มลงกับพื้น ร่างกายของพวกเขาก็กลายเป็นหินศักดิ์สิทธิ์สามก้อนที่แยกจากกันทันที…