บทที่ 1674

ชายทั้งสองเฝ้าดูร่างปริศนาร่างหนึ่งปล่อยลูกเตะสายฟ้าฟาดออกมาถึงสองครั้งติดต่อกัน! กว่าพวกเขาจะทันได้รู้ตัว พวกเขาก็ลอยขึ้นไปอยู่ในอากาศแล้ว!

เมื่อเห็นเช่นนั้น ชายในชุดไหมสีฟ้าก็ตกใจในทันที เขาไม่เคยคิดว่าจะมีใครกล้าลงไม้ลงมือกับลูกน้องของเขา!

“สามต่อหนึ่งเหรอ? ช่างไร้ยางอายจริง ๆ!” เจอรัลด์ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นเจ้าของลูกเตะทั้งสองครั้งกล่าวเยาะเย้ย

“…นาย… นายเป็นใคร? กล้าดียังไงมายุ่งกับเรื่องนี้! คงไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไปแล้วสินะ?!” ชายในชุดสีฟ้าโต้กลับ ขณะที่เขาจ้องมองไปที่เจอรัลด์

แน่นอนว่าเจอรัลด์ไม่หวั่นเกรงต่อพวกเขาเลยแม้แต่น้อย

“ใคร ฉันงั้นเหรอ? ฉันก็เป็นแค่คนที่ผ่านมาแล้วทนเห็นคนเจ้าเล่ห์อย่างนายไม่ได้ก็เท่านั้น!” เจอรัลด์ตอบด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ

"นาย…! เด็กน้อย เผื่อว่านายจะยังไม่รู้ ฉันชื่อ ยาน ซาเนตติ! นายน้อยคนโตของตระกูลซาเน็ตติ จากรัฐโจเอนแห่งจาเอลตรา! ที่นี้คุกเข่าแล้วขอโทษฉันเดี๋ยวนี้! ไม่อย่างนั้นแล้วล่ะก็… เดาว่าอีกไม่นานนายจะต้องเจอกับความทุกข์ทรมานแสนสาหัสแน่!” ยานคำราม

“อย่างกับฉันจะสนว่านายเป็นใคร ในมุมมองของฉัน เราทุกคนเท่าเทียมกัน! แล้วนายเป็นใครถึงได้มารังแกคนอื่นแบบนี้?” เจอรัลด์เย้ยหยัน ขณะที่เขามองยานด้วยสายตาเหยียดหยาม

“นายอยากตายมากขนาดนั้นเลยเหรอ! ก็ได้! เป็นความผิดของนายนะที่มาทำให้ฉันโกรธถึงขนาดนี้!” ยานคำราม ขณะที่เขาเหวี่ยงหมัดเข้าหาเจอรัลด์ในทันที!

จากท่าทางการโจมตีของเขา ยานน่าจะเป็นผู้บ่มเพาะตนที่มีความเข้าใจในศิลปยุทธค่อนข้างดีไม่น้อยเลยทีเดียว แต่น่าเสียดายที่ความแข็งแกร่งของเขาเทียบอะไรไม่ได้กับพลังอันยิ่งใหญ่ของเจอรัลด์เลย...

ด้วยเหตุนี้ การเตะของเจอรัลด์เพียงครั้งเดียวก็สามารถส่งยานให้ลอยละลิ่วขึ้นท้องฟ้าไปได้! ด้วยการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วของเจอรัลด์ ทำให้ยานไม่อาจตอบสนองได้ทันท่วงที ไม่ต้องพูดถึงเรื่องการโจมตีกลับเลยด้วยซ้ำ!

เขาส่งเสียงร้องตะโกนและเจ็บปวด ขณะที่ร่วงหล่นลงกับพื้น นั่นแปลว่าการที่เขาร่วงหล่นจากพื้นนั้นทำให้เกิดความเจ็บปวดเป็นอย่างมาก