บทที่ 1675

"…เข้าใจแล้ว ผมเจอรัลด์ คลอฟอร์ด!” เจอรัลด์ตอบขณะที่เขาแนะนำตัวเองอย่างสุภาพ

ไซริลพยักหน้าตอบแล้วกล่าวชมว่า “รับทราบ พี่ชายเจอรัลด์! แต่เมื่อกี้คุณน่าทึ่งมากเลย!”

“มันไม่มีอะไรหรอก ผมก็แค่พยายามช่วยคนที่ถูกรังแกเขาเท่านั้น” เจอรัลด์ตอบอย่างใจเย็น หลังจากส่งยิ้มบาง ๆ ให้ไซริล เจอรัลด์ก็หันกลับไปมองยาน... ก่อนจะพบว่าเขาแอบหนีไปแล้ว!

แต่ไหนแต่ไรเขาก็ไม่ได้คิดจะสนใจยานอยู่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้นในโลกใบนี้ยังมีคนที่เป็นเช่นเดียวกับยานอีกมากมาย และเจอรัลด์ก็ไม่ได้มีเวลาที่จะสอนบทเรียนให้พวกเขาทุกคน

ความคิดของเขาหยุดชะงักลง เมื่อเขาได้ยินไซริลถามว่า “พี่เจอรัลด์ ผมอยากถามว่าคุณจะสนใจที่จะเป็นเพื่อนกับผมหรือเปล่า…?”

ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ เจอรัลด์จึงทำได้เพียงพยักหน้าตอบรับ

กระบวนการคัดเลือกก็เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการในไม่ช้า แต่พวกเขายังมีเวลาเหลือเฟือ เจอรัลด์ เซลิก และไซริลจึงถือโอกาสสำรวจผู้เข้าร่วมคัดเลือกคนอื่น ๆ ก่อน

เจอรัลด์ยืนอยู่ใกล้เวทีประลองและจับตาดูตัวแทนของสำนักศึกษาอย่างใกล้ชิด การได้รู้จักคู่ต่อสู้ของคุณก่อนการต่อสู้ถือเป็นเรื่องดีเสมอ และนี่คือโอกาสของเจอรัลด์ที่จะได้วิเคราะห์ความสามารถของพวกเขาอย่างถี่ถ้วน และคิดหาวิธีที่จะตอบโต้พวกเขาไว้แต่เนิ่น ๆ ว่ากันตามตรง เจอรัลด์ไม่ได้ตั้งใจจะต้านทานการโจมตีเพียงสามครั้งเท่านั้น ไม่ใช่เลย แต่เขาต้องการเอาชนะคู่ต่อสู้ของเขาให้อยู่หมัดด้วย เนื่องจากนี่คือสิ่งที่ผู้ชายที่แข็งแกร่งควรทำ การที่ต้องอดทนต่อการโจมตีถึงสามครั้งนั้นดูถูกเจอรัลด์มากเกินไปเล็กน้อย

ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม เจอรัลด์เริ่มให้ความสนใจกับเวทีประลองอีกครั้ง เมื่อมีชายคนหนึ่งสวมเสื้อคลุมสีน้ำเงินเดินขึ้นไปบนชานชาลา ขณะมีพัดอยู่ในมือ ชายคนนั้นก็ดูค่อนข้างมั่นใจ

เจอรัลด์ต้องกลั้นหัวเราะเอาไว้เมื่อเห็นชายคนนั้น

'หมอนี่เป็นใครกัน? ไม่ว่าใครก็สามารถเข้าร่วมกระบวนการคัดเลือกได้ใช่ไหม? ช่างน่าอายจริง ๆ!' เจอรัลด์คิดกับตัวเอง

เมื่อเสียงฆ้องดังขึ้น การทดสอบรอบแรกก็เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ!