บทที่ 1696

เซาท์ เวสท์แลนด์เป็นสถานที่ที่มหัศจรรย์อย่างน่าเหลือเชื่อ… ไม่มีใครคาดคิดว่าแม้กระทั่งแสงจันทร์ก็ยังสาดส่องเข้ามาไม่ถึงที่นี่! ช่างแปลกประหลาดยิ่งนัก! ถึงกระนั้น พวกเขาก็ไม่สามารถทำอะไรเกี่ยวกับเรื่องนั้นได้

ด้วยเหตุนี้ เจอรัลด์และทุกคนจึงได้แต่นั่งอยู่ที่นั่นต่อไป ขณะที่พวกเขาจ้องมองไปที่ดวงจันทร์ที่สว่างไสวและสวยงาม...

ในเวลาต่อมา เรย์ที่กำลังตรวจสอบพื้นที่บริเวณนั้นก็ตะโกนขึ้นมาว่า “…พี่คลอฟอร์ด มาทางนี้เร็วเข้า! มีแผ่นหินบางอย่างอยู่ตรงนี้!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจอรัลด์และอีกสามคนก็วิ่งไปหาเรย์ทันที ตามคำพูดของเขา ตอนนี้พวกเขาทั้งหมดเห็นแผ่นศิลาจารึกแผ่นหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้าพวกเขา...

เจอรัลด์ใช้มือเช็ดฝุ่นหนาออกจากศิลาจารึกแผ่นนั้น และสังเกตเห็นว่ามีคำอยู่สองสามคำสลักไว้บนแผ่นศิลา

เจอรัลด์หรี่ตาเพื่อมองดูมันใกล้ ๆ แล้วอ่านว่า “อสูรแห่งเซาท์ เวสแลนด์!”

ทันทีที่เจอรัลด์อ่านข้อความนั้น เสียงคำรามที่โกรธเกรี้ยวและเสียดหูก็ดังมาจากด้านบน! ขณะที่เสียงคำรามยังคงดังก้องไปทั่วเซาท์ เวสแลนด์ ก็มีเสียงระเบิดดังตามมา!

หลังจากนั้น ทุกคนก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจขณะที่ร่างสีดำขนาดใหญ่กระโดดออกมาจากแผ่นศิลา!

เมื่อร่างนั้นมายืนเผชิญหน้ากับคนทั้งห้า การกระแทกที่รุนแรงของสิ่งมีชีวิตนั้นทำให้พื้นดินรอบตัวพวกเขาสั่นไหว จนพวกเขาไม่สามารถทรงตัวอยู่กับที่ได้! ความแข็งแกร่งของมันช่างน่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน!

“นั่นมันตัวอะไรน่ะ…?” โนริพูดตะกุกตะกัก พร้อมกับหันไปมองเจอรัลด์ด้วยสีหน้าที่หวาดกลัว