บทที่ 1725

ในขณะเดียวกัน ก็สามารถมองเห็นว่าผู้เฒ่าฮิวจ์กำลังนำร่างเงาและชายอีกสองสามคนข้ามเทือกเขาที่รายล้อมไปด้วยเปลวเพลิงจากลาวาไปทั่วบริเวณ ไม่เพียงแต่ทำให้ภูเขาทั้งลูกร้อนระอุ แต่ยังน่าหวาดหวั่นอีกด้วย...

คนกลุ่มนี้มาเพื่อช่วยให้ร่างเงาได้รับดาบแห่งอำนาจ ซึ่งเป็นอาวุธโบราณเช่นเดียวกับดาบฟิชกัทที่เกิดในยุคเดียวกัน ในขณะที่ดาบเล่มดังกล่าวมีข้อจำกัดว่าใครบ้างที่สามารถใช้ดาบเหล่านั้นได้ หากดาบนั้นถือว่าผู้ใช้คู่ควร ผู้ครอบครองก็จะได้รับพลังของดาบ และดาบแต่ละเล่มก็มีพลังที่แตกต่างกันโดยธรรมชาติ

แม้ว่าตอนนี้ดาบฟิชกัทจะอยู่ในมือของเจอรัลด์แล้ว แต่มันก็ถึงเวลาที่ร่างเงาจะต้องได้รับดาบของเขาเอง เมื่อได้รับดาบแห่งอำนาจแน่นอนว่าเขาจะแข็งแกร่ง และมั่นใจว่าจะอยู่เหนือเมืองเลือดมังกรได้…

ไม่นานพวกเขาก็มาถึงถ้ำแห่งหนึ่ง… และเมื่อเข้าไป ทุกคนก็สามารถเห็นกระแสลาวาที่มีลักษณะคล้ายเส้นเลือดคืบคลานไปทั่วผนังถ้ำได้

หลังจากเดินไปได้สักพัก ผู้เฒ่าฮิวจ์ก็หันหน้าไปทางร่างเงา ก่อนที่จะมองไปที่เสาหินและพูดว่า "ถ้ำที่เราอยู่นั้นเรียกว่าถ้ำไททัน และดาบแห่งอำนาจก็อยู่ภายในเสาหินตรงหน้าเรา!”

พูดตามตรง แผนผังของถ้ำแห่งนี้ไม่ได้แตกต่างกลับถ้ำฟิชกัทมากเท่าไหร่นะ ความแตกต่างที่สำคัญและชัดเจนเพียงอย่างเดียวคือกระแสลาวาเหล่านี้ รวมถึงความร้อนอันมหาศาล

"ผมเห็นแล้ว! นั่นคือดาบแห่งอำนาจ ซึ่งมีพลังแห่งไฟ!” ร่างเงาประกาศขึ้น

“นั่น…เห็นหินตรงนั้นไหม? หินที่มีรอยฝ่ามือแกะสลักอยู่ในนั้น? วางมือบนรอยแล้วมันจะถ่ายโอนพลังแห่งไฟเข้าสู่ร่างกายของนาย! หลังจากนั้นนายก็จะสามารถปลดผลึกเสาหินเพื่อรับดาบมาได้!” ผู้เฒ่าฮิวจ์อธิบาย

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ร่างเงาก็ทำตามที่เขาบอก… และวินาทีที่ฝ่ามือของเขาประสานเข้ากับรอยสลัก หินก็ตอบสนองทันที มันส่งเปลวไฟร้อนระอุเข้าปกคลุมมือของร่างเงาอย่างรวดเร็ว!

ร่างเงานั้นกัดฟันต่อต้านความอยากกรีดร้อง ขณะที่มือของเขาลุกไหม้อยู่ในเปลวเพลิง