บทที่ 356

“ทำไมนายถึงหลบซ่อนล่ะ? ทำไมนายไม่สามารถเป็นเหมือนอย่างผู้ชายคนหนึ่งได้? ฉันบอกได้เลยว่ากีย่าชอบนายแม้ว่าพวกเราจะไม่รู้ว่าทำไม แต่นายก็ได้ทำร้ายจิตใจเธออย่างแท้จริง!” แทมมี่กล่าว

เจอรัลด์รู้สึกผิดขึ้นมาฉับพลันหลังจากฟังเธอพูด เพราะกีย่าได้ชวนเขามาหลายครั้งแล้วจริง ๆ แต่เขาก็ปฏิเสธข้อเสนอเธอเสมอมา

เจอรัลด์คิดว่ากีย่าแค่ดีต่อเขา แต่เขาไม่รู้ว่าเธอจะจริงจังเกี่ยวกับเรื่องนี้มาโดยตลอดและได้ซื้ออาหารให้เขา รอเขาที่โรงอาหาร

เจอรัลด์รู้สึกผิดต่อเธอมาก

“นายรู้ไหมว่ากีย่าพูดถึงนายว่ายังไง?”

“ว่าไงล่ะ?”

“กีย่าคิดว่านายเป็นผู้ชายที่ดีและจริงใจ เธอยังคิดว่านายนั้นค่อนข้างน่ารักอีกด้วย และเธอก็อยากจะเป็นเพื่อนกับนายจริง ๆ แต่อย่างไรก็ตาม ใครจะไปรู้ว่านายจะเป็นแค่ไอ้งั่งคนหนึ่งเช่นนี้! กีย่ากำลังเดือดร้อนและนายอยู่ที่นี่เพื่อจะซื้อเครื่องดื่มให้สาว ๆ ที่น่ารัก! นายไม่แม้แต่จะสนใจเกี่ยวกับกีย่าสักนิดเลย เธอผิดพลาดไปกับนายอย่างมาก!” แทมมี่ก็รู้สึกดีขึ้นฉับพลันหลังจากระบายอารมณ์ของเธอกับเจอรัลด์

เจอรัลด์ตกใจ “กีย่ากำลังเดือดร้อนงั้นเหรอ?”

“ไม่ใช่กีย่า แต่เป็นแม่ของเธอ แม่ของเธอล้มป่วยอย่างรุนแรง มันเป็นวันที่เธอขอให้นายมาทานมื้อเที่ยงกันที่โรงอาหาร เธอนำอาหารที่ทำเองบางอย่างไปด้วย และรอนายอยู่ที่นั่น แต่กระนั้นนายกล้าดียกเลิกมันอีกครั้งได้ยังไง! จากนั้นเธอก็ได้รับสายจากทางบ้านบอกว่าแม่ของเธอได้เป็นลมไป และเธอก็จากไปทันทีหลังจากขอลาหยุด!”

“พวกเราทุกคนบอกได้เลยว่านายไม่เคยเห็นกีย่าเป็นเพื่อนมาก่อนเลย! ถ้าเป็นเช่นนั้นละก็ ทำไมนายถึงให้กำไลหยดที่แสนล้ำค่าเช่นนั้นกับเธอล่ะ?!” แทมมี่ถลึงตามองเจอรัลด์

จากนั้น เนื่องจากว่าเครื่องดื่มของเธอพร้อมแล้ว เธอจึงจ่ายเงิน และทิ้งให้เจอรัลด์อยู่ที่นั่นคนเดียว ด้วยความรู้สึกตกตะลึง

เจอรัลด์รู้สึกผิดและเสียใจจริง ๆ ไม่ใช่เพราะเขาตกหลุมรักกับเธอหรืออะไรบางอย่างเช่นนั้น แต่มันเป็นเพราะกีย่าเห็นเขาเป็นเพื่อนคนหนึ่ง แต่เขากลับไม่ได้สนใจเธอเลยจริง ๆ แม้แต่ตอนที่เธอเจอกับช่วงเวลาที่ยากลำบากกับครอบครัวของเธอ เธอก็ยังรอเขาอยู่ที่โรงอาหาร และกระนั้น ในช่วงสองสามวันมานี้ เจอรัลด์ไม่แม้แต่จะอยากติดต่อกับเธอเลยด้วยซ้ำ