บทที่ 402

เขาหมายถึงการเรียกคนเพื่อมาช่วยต่อสู้กับ ลูอีส ลอร์เดส

ตอนนั้น ซินดี้ไม่ได้ใส่ใจเกี่ยวกับมันมากนัก เธอนึกเอาว่าเจอรัลด์แค่กำลังถ่วงเวลาไว้

แต่ตอนนี้เดี๋ยวนี้ อย่างที่คิดไว้ พวกเขาเป็นกลุ่มคนทั้งหมดที่ได้ทำร้ายและกำจัดลูอีสไป

สิ่งที่ซินดี้กำลังบอกเป็นนัยได้ส่งความสั่นสะเทือนไปทั่วร่างกายทั้งหมดของเลลา

“เป็นไปไม่ได้ ผู้ชายคนนั้นน่ะเหรอ? ฉันไม่รู้อะไรมากเกี่ยวกับเขา แต่ไม่ใช่ว่าเขาเป็นแค่คนไม่เอาไหนที่สิ้นเนื้อประดาตัวหรอกเหรอ? เขาจะมีเพื่อนที่ร่ำรวยและมีอำนาจมากมายขนาดนั้นได้อย่างไรกัน? อย่าหลงไปเชื่อเรื่องเหลวไหลของเขาเลย ซินดี้!”

ให้ตายเถอะนะ! ถ้ามันกลายเป็นเรื่องจริงขึ้นมาละก็...เลลาก็อาจจะกระแทกหัวของเธอกับผนังที่ใกล้ที่สุดเช่นกัน

แต่ไม่ ฮ่าฮ่า มันแค่เป็นไปไม่ได้!

เลลาหันกลับไปส่งสัญญาณให้ทุกคนกลับไปที่รถเพื่อให้มาและร่วมกับพวกเธอ จากนั้นเธอก็แบ่งปันสิ่งที่เธอได้รู้ให้พวกเขาฟัง ทุกคนประหลาดใจกับข่าวนี้มากที่ลูอีสถูกกวาดล้างอย่างหมดจด พวกเขาจ้องอย่างชื่นชมไปที่รถหรูทั้งหลายที่จอดเรียงกันอยู่ตามถนนด้านนอกของบาร์คาราโอเกะ

“ดูสิ! นั่นไม่ใช่เจอรัลด์หรือไง?” ชำเลืองมองไปรอบ ๆ ทันใดนั้นเลลาก็พบเขาในร้านอาหารตะวันตกข้าง ๆ กำลังทานอาหารอยู่ตรงที่นั่งข้างหน้าต่าง

ชั่วขณะหนึ่ง เธอสงสัยสายตาของตัวเอง

“เป็นไปไม่ได้...ไม่ แต่เป็นเขาจริง ๆ!” ดักลาสรู้สึกตะลึงงันเหมือนกับเธอ

ทุกคนเชื่อมาตลอดว่าเจอรัลด์ต้องซวยแน่ แต่กลับกันเขากลับอยู่ในร้านอาหารหรูใกล้เคียง นั่งอยู่ที่โต๊ะที่สำคัญที่สุดงั้นเหรอ?

นี่...ได้อย่างไร...อะไรกัน...

“ท้ายที่สุดเจอรัลด์ก็โอเคดี! เลลา บางทีเขาอาจจะบอกความจริงจริง ๆ ก็ได้นะ! บางทีผู้ชายทุกคนเหล่านี้ทั้งหมดมาที่นี่เพื่อหนุนหลังเขา! บางทีเจอรัลด์อาจเป็นเพื่อนกับคนรวยมากมายจริง ๆ ก็ได้!” ซินดี้ดูเหมือนจะดีใจกับเรื่องนี้

“ไม่มีทาง ไม่มีทางแน่! ฉันขอไม่เชื่อละกัน!” เลลากระทืบเท้าของเธอด้วยความปั่นป่วน “ดักลาส พวกเราจะไปที่นั่นเพื่อทำเรื่องนี้ให้กระจ่างกัน ยังไงซะ นายเชื่อได้เหรอว่าคนจรจัดคนนั้นสามารถจ่ายอาหารรสเลิศระดับนั้นได้?”

คนที่เธอมีแต่ความดูถูกให้มากมาย กลับกลายเป็นคนที่น่าทึ่งขนาดนี้งั้นเหรอ? นั่นคงจะเป็นการตบหน้าเธออย่างจังเลยแหละ!