บทที่ 44

เป็นได้ไหมว่าทุกคนจะเข้าใจผิดเมื่อเขาตีเอเลน่าและหญิงสาวคนอื่น ๆ

ในเวลาเดียวกันนี้ เจอรัลด์รู้สึกแปลกเล็กน้อยอยู่ภายใน

เขาสงสัยว่าอลิซและเจสลินจะตอบสนองอย่างไรหากพวกเธอรู้ว่าเจ้านายหนุ่มที่พวกเธอกำลังพูดถึงคือเขาเอง...

“อลิซ! ทำไมไม่บอกฉันว่าเธออยู่นี่แล้ว?”

ขณะที่ทุกคนกำลังถกเกี่ยวกับร้านอาหารอย่างกระตือรือร้น ควินตันที่แต่งกายอย่างสุภาพเรียบร้อยด้วยชุดทางการ เดินมาโดยมีฮาโรล์ดอยู่ข้าง ๆ

วันนี้ควินตันหล่าเหลาเป็นพิเศษ อย่างน้อย เขาก็หล่อดูดีต่อหน้ากลุ่มของสาว ๆ

“ฉันเห็นว่านายยุ่งกับการสังสรรค์และให้ความบันเทิงลูกค้าของนายอยู่...เหนื่อยหรือเปล่า?”

อลิซยิ่มขณะที่เธอพูดขึ้นด้วยท่าทางนุ่มนวล เธอไม่เคยมีความสัมพันธ์มาก่อน และเธอไม่ใช่ผู้หญิงประเภทที่ทำตัวยั่วยวนต่อหน้าผู้ชาย ซึ่งเป็นวิธีที่เพื่อนร่วมห้องของเธอ เจสลิน มักจะกระทำเสมอ

ดังนั้น เธอสามารถทำได้เพียงแค่พูดด้วยท่าทางที่เขินอาย

“ฉันสบายดีอยู่! วันนี้เหล่าคุณลุงและเจ้าของธุรกิจต่าง ๆ ในย่านการค้าเมย์เบอร์รี่ได้มาเยี่ยมพวกเราด้วย ฉันเพิ่งหาโต๊ะให้พวกเขาได้ มาสิ อลิซ! ฉันจะพาพวกเธอไปที่โต๊ะเดี๋ยวนี้” ควินตันตอบกลับด้วยรอยยิ้มที่สดใสบนใบหน้าของเขา

ในเวลานี้ ทันทีทันใดนั้นเขาก็เห็นเจอรัลด์กำลังยืนอยู่ด้านหลังของฝูงชน

เจอรัลด์กำลังสัมผัสม้าไม้ตัวเล็กที่วางบนชั้น ม้าไม้ขนาดเล็กดูบอบบางมากและมันถูกทำจากไม้จันทน์ เจอรัลด์ถูกมันดึงดูดอย่างทันที

ในเวลานี้เขาเต็มไปด้วยความสงสัย

“เฮ้! นั่นมันเปราะบางมาก โปรดระมัดระวังด้วย เจอรัลด์!” ควินตันพูดขึ้นอย่างรวดเร็วด้วยน้ำเสียงเหน็บแนม

ความจริงแล้ว ควินตันยังคงรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยและริษยาเจอรัลด์เพราะเขาได้ทำให้เขาอับอายขายหน้าที่ เวย์แฟร์เมาน์เทน เอ็นเตอร์เทนเม้น

ใช่ ถึงแม้ว่าเหตุผลเดียวที่เจอรัลด์สามารถพาพวกเขาเข้าไปเพื่อเพลิดเพลินกับมื้ออาหารสุดหรูด้านใน เวย์แฟร์เมาน์เทน เอ็นเตอร์เทนเม้น เป็นเพราะว่าแซคติดหนี้น้ำใจเขาที่ได้ช่วยชีวิตลูกสาวของเขาไว้ ควินตันยังคงรู้สึกอิจฉาเจอรัลด์มากอยู่ดี

อย่างไรก็ตาม ควินตันรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อยเพราะครอบครัวของเขาตอนนี้ได้ทำความรู้จักกับแซคแล้ว