บทที่ 45

ในเวลานี้ซาเวียกำลังควงแขนยูริด้วยท่าทางสนิทสนมแนบชิด

เธอมองเจอรัลด์ นาโอมิ และคนอื่น ๆ ด้วยความประหลาดใจ

อย่างไม่คาดคิด พวกเขายังสามารถเข้าร่วมงานระดับชั้นนำอย่างนี้ได้ด้วย

เจอรัลด์มองซาเวียและเขาเห็นว่าเธอแต่กายด้วยชุดสีทองและเงิน หลังจากนั้น จู่ ๆ เจอรัลด์ก็คิดถึงแหวนเพชรที่ยูริได้ซื้อให้ซาเวียก่อนหน้านี้ในวันนี้ เขาต้องซื้อสิ่งของเหล่านี้ทั้งหมดเพื่อให้ซาเวียสวมใส่มางานเปิดร้านอาหารแกรนด์ มาแชลในคืนนี้

ซาเวียดูภูมิใจและมีความสุขมากในเวลานี้

เจอรัลด์อดไม่ได้ที่จะคิดกับตัวเองว่า ‘บางทีซาเวียและยูริคงจะรักกันจริง ๆ’

บางทีเขาคงเป็นเพียงแค่เครื่องมือให้ซาเวียในการคลายความเบื่อในอดีต

ขณะที่เขาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขารู้สึกว่าเขาน่าขันมาก เมื่อคิดว่าเมื่อคืนเขาเป็นห่วงซาเวียจริง ๆ เขาไม่จำเป็นต้องเป็นกังวลเกี่ยวกับเธอเลย!

“ควินตัน คุณกับเจอรัลด์ก็รู้จักกันอย่างไม่คาดคิดด้วยเหรอ?” ยูริถามขึ้นด้วยท่าทางที่เคารพ

ความจริงแล้ว โรงงานขนาดเล็กของตระกูลโลเวลยังไม่สามารถเทียบกับความสูงส่งของตระกูลซิเกอร์ได้ เหตุผลเดียวที่ทำไมยูริถึงสามารถมาร่วมพิธีเปิดร้านในวันนี้ได้เป็นเพราะแม่ของยูริและแม่ของควินตันเคยเป็นเพื่อนร่วมห้องในมหาวิทยาลัยที่ได้แบ่งปันความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันและยังคงติดต่อกันและกันอยู่เรื่อยมา เมื่อยูริได้ข่าวเกี่ยวกับพิธีการเปิดร้านอาหาร เขาได้ขอความช่วยเหลือจากแม่ของเขาและนี่เป็นเหตุผลที่เขาได้มาที่นี่กับซาเวียในคืนนี้

“พวกเขาทั้งหมดคือเพื่อนของอลิซ ยูริ นายรู้จักพวกเขาด้วยเหมือนกันเหรอ?” ควินตันถามขึ้น

“ใช่ ควินตัน! พวกเขามาจากชั้นเรียนข้าง ๆ!”

“ควินตัน เจอรัลด์เป็นเศษขยะจริง ๆ! นี่เป็นพิธีเปิดระดับชั้นนำและหรูหราแต่เขาไม่แสดงความเคารพใด ๆ ทั้งนั้น! ดูที่เขาแต่งตัวมาวันนี้สิ! เขากำลังลดมาตรฐานของที่นี่จริง ๆ!” ซาเวียพูดขึ้นขณะที่เธอจ้องมองเจอรัลด์อย่างดูถูกในเวลานี้ เธอยังจับรอบแขนของยูริแน่นขึ้น ราวกับว่าซาเวียกำลังพยายามแสดงให้เจอรัลด์เห็นว่าชีวิตของเธอนั้นดีขึ้นมากหลังจากที่ได้คบกันกับยูริ

นอกจากนี้ ซาเวียต้องการแสดงให้เจอรัลด์รู้ว่าเธอมีสิทธิ์ที่จะมาพิธีเปิดร้านอาหารแกรนด์ มาแชลหลังจากได้เลิกรากับเขา ในความคิดของซาเวีย เจอรัลด์โชคดีมากจริง ๆ ที่ได้เงิน 30,000 ดอลลาร์จากลอตเตอรี่แต่เขายังคงไม่มีอะไรเมื่อเทียบกับคนอื่น ๆ!

ควินตันก็ยังพอใจกับความคิดเห็นของซาเวียมากและเขาวางมือลงในกระเป๋าเสื้อขณะที่เขาหัวเราะและพูดขึ้นว่า “หากเขาจะลดมาตรฐานลง ก็แค่ลดมาตรฐาน ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เมื่อเป็นเรื่องความสง่างามและความนิยมชมชอบแบบธรรมดา ไม่ใช่ทุกคนที่มีมาตรฐานสูง!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า! ควินตันน่าทึ่งจริง ๆ ที่เขาพูดมาถูกต้องมาก!”