บทที่ 523

“ฉันขอโทษเจอรัลด์! ยกโทษให้ฉันด้วย!" มีน่ากล่าวขณะก้มหน้าราวกับว่าเธอกำลังเสียใจอย่างสุดซึ้งกับการกระทำในอดีตของเธอ เจอรัลด์รู้สึกประหลาดใจอย่างน้อยเมื่อทัศนคติของเธอเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน เขาไม่ได้อยู่คนเดียว ขณะที่ทั้งแผนกต่างจ้องมองเธอด้วยความตกใจเช่นกัน

“ขอร้องนะเจอรัลด์! ฉันต้องการตั๋วจริง ๆ… คุณช่วยขายให้ฉันได้ไหม?” มีน่าพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ขณะที่เธอจ้องเข้าไปในดวงตาของเจอรัลด์ เธอเป็นแฟนตัวยงของไค ดังนั้นเธอจึงเต็มใจที่จะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เห็นเขาแสดงสด

เจอรัลด์ลังเลใจเพราะว่าเขาโกรธเธอก่อนหน้านี้ โดยปกติเขาจะเลือกที่จะเพิกเฉยต่อเธอทุกวิถีทาง อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าเธอจะเสียใจจริง ๆ สำหรับการกระทำในอดีตของเธอ และการได้เห็นสิ่งนั้นทำให้ใจของเจอรัลด์อ่อนลง ไม่ว่าเขาจะให้อะไรกับเธอ นั่นคือความปรารถนาของเธอ

“แค่หนึ่งใบ ฉันมีเยอะอยู่แล้ว!” เจอรัลด์ตอบขณะยื่นตั๋วให้เธอ ดวงตาของมีน่าเป็นประกายด้วยความกตัญญูกตเวที และเธอก็โค้งคำนับเขาอีกครั้งขณะที่เธอรับตั๋วจากมือ

“เอ่อ...เจอรัลด์ ขอฉันด้วยได้ไหม”

“ฉันด้วย!”

“เจอรัลด์ ช่วยขายให้เราหน่อยได้ไหม? เราเป็นเพื่อนร่วมงานกันไม่ใช่เหรอ”

จากสิ่งที่เจอรัลด์เห็น มีผู้หญิงอีกประมาณเจ็ดคนที่เป็นแฟนตัวยงเหมือนมีน่า พวกเขาล้อมรอบเขาทันทีโดยแสดงดวงตาลูกสุนัขขนาดใหญ่เพื่อให้แน่ใจว่าพวกเขาแต่ละคนจะได้รับตั๋ว

เพื่อนร่วมงานคนอื่น ๆ ของเจอรัลด์ก็เริ่มรุมล้อมเขาเช่นกัน และด้วยแฟนเกิร์ลที่มาจากทั้งสี่ทีม จำนวนพนักงานทั้งหมดรวมเป็นสามสิบคน อย่างไรก็ตาม เจอรัลด์มีตั๋วไม่มากนักในขณะนั้น

เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากวางกองตั๋วไว้บนโต๊ะก่อนจะพูดว่า “ผมไม่ต้องการมากขนาดนั้น ดังนั้นรับไปคนละใบและขอให้สนุก!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สาว ๆ ทุกคนก็อ้าปากค้างก่อนจะรีบวิ่งไปที่โต๊ะเพื่อไปคว้าตั๋ว

ในทางกลับกัน เอวาไม่ได้ขยับตัวจากจุดเริ่มต้นของเธอ เธอจ้องไปที่เจอรัลด์ด้วยอารมณ์ผสมที่ก่อตัวขึ้นในตัวเธอ เจอรัลด์ไม่ได้พูดถึงว่าเขาได้ตั๋วทั้งหมดมาได้อย่างไร แต่เธอรู้ว่าราคาตั๋วพุ่งสูงขึ้น

“เขาใช้เงินไปเท่าไหร่ถึงได้ตั๋วมามากมายขนาดนี้?”

“และเขาก็ปล่อยให้พวกเขาเอาไปอย่างเฉยเมย!”