บทที่ 524

“ราวกับว่าเขาสามารถเป็นมหาเศรษฐีได้ ใครจะไปรู้ว่าเขาได้ตั๋วทั้งหมดมาได้อย่างไร? เรื่องมันจะไปกันใหญ่แล้วนะ!” เอวาพูดเสียงดังขณะที่เธอกระแทกตะเกียบบนชามของเธอ

ไม่มีสาวคนไหนแม้แต่จะใส่ใจที่จะตอบสนองต่อท่าทีของเธอ พวกเขาทั้งหมดจดจ่ออยู่กับการพยายามคิดว่าจะทำอะไรได้บ้าง เพื่อตอบแทนความมีน้ำใจของเจอรัลด์ ไม่ช้าพวกเขาก็นึกถึงบางสิ่งบางอย่าง และเมื่อถึงเวลาเย็น ก็มีขนมกองอยู่บนโต๊ะทำงานของเจอรัลด์

“เฮ้ ที่รัก ผมกลับมาแล้ว!” พูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เศร้า

ชายหนุ่มผู้ห้าวหาญเดินเข้าไปในสำนักงานในขณะที่เขาประกาศการมาถึงของเขาพร้อมกับกางแขนออกราวกับว่าเขากำลังรอคอยการกอดต้อนรับ อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เขาได้ยินคือ “นี่เจอรัลด์! ได้โปรดบอกเราว่าคุณได้ตั๋วเหล่านั้นมาได้อย่างไร เร็วสิบอกเราหน่อย!”

คนอื่น ๆ ยังคงจดจ่อที่เจอรัลด์ และไม่มีใครต้อนรับชายหนุ่มคนนี้ นอกจากคน ๆ หนึ่ง

“โอ้? สจ๊วตในที่สุดคุณก็กลับมาแล้ว!” เอวาพูดขณะยืนขึ้นและต้อนรับเขาอย่างอบอุ่น

ใครคือสจ๊วต?

สจ๊วตเป็นหัวหน้าทีมของทีมที่สอง และเขาถูกส่งไปที่เมย์เบอร์รี่เพื่อฝึกซ้อม ระหว่างการฝึก เขาได้ไปเมืองต่าง ๆ เพื่อดูว่าบริษัททำได้ดีแค่ไหนในด้านอื่น ๆ

สำหรับบุคลิกภาพของเขา เขาดูดีมากและดูเหมือนจะแก่กว่า เจอรัลด์เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

เขาเป็นหัวหน้าของเอวาเมื่อเธอเข้าทำงานบริษัทครั้งแรก และเธอก็ชอบเขามาก นี่ไม่ใช่ความลับ เพราะทุกคนในบริษัทรู้ว่าเธอรักเขามากแค่ไหน อย่างไรก็ตาม สจ๊วตเป็นหมาป่าโดดเดี่ยว แม้ว่าเอวาพยายามจีบเขาหลายครั้ง แต่เขาก็สามารถเบี่ยงเบนความสนใจได้ทุกคน อย่างไรก็ตาม เขายังคงปฏิบัติต่อเธอ และนาธาเนลในฐานะเพื่อนที่ดีของเขาค่อนข้างดี

“หืม? นั่นใคร เอวา? หน้าใหม่?” สจ๊วตถาม เขาค่อนข้างหงุดหงิดที่สปอตไลท์ของเขาถูกลูกปลาตัวเล็กขโมยไป

"ฮึ เขาเป็นแค่เพื่อนร่วมชั้นมัธยมของฉัน ชื่อของเขาคือ เจอรัลด์ คลอฟอร์ด แต่ไม่ต้องห่วง สจ๊วต หัวใจของฉันจะเป็นของคุณตลอดไป!” เอวาตอบ