บทที่ 537

วันต่อมาก็มาถึง

มันเป็นวันของการนัดบอด ซึ่งจัดเจรียมโดยคุณลุงวินเทอร์

แม้ว่าเจอรัลด์ไม่รู้ว่าจะคาดหวังอะไรกับผลที่ออกมา เขาก็ยังคงใช้ความพยายามในการเตรียมตัวบางอย่างเพราะเขาได้ให้คำมั่นสัญญากับคุณลุงวินเทอร์ไว้ เขาจึงตัดสินใจมุ่งหน้าไปที่โดมิโน่แต่เช้าตรู่

แต่มีบางอย่างเกิดขึ้นอย่างไม่คาดคิด

เขาเห็นหญิงสาวคนหนึ่งกำลังนั่งและดื่มโค้กอยู่คนเดียว มีปีกไก่และเฟรนซ์ฟรายส์อยู่บนโต๊ะ ในขณะนั้น เธอกำลังนั่งแกว่งเท้าและดูเหมือนว่าเธอกำลังรอใครบางคนอยู่

‘อาจเป็นเธอหรือเปล่า?’

เจอรัลด์คิดกับตัวเอง

จากนั้นหญิงสาวคนนั้นก็วางของทอดลง เธอกำลังเคี้ยวตุ้ย ๆ ในขณะที่พิมพ์ในโทรศัพท์

และขณะนั้นเอง เจอรัลด์ก็ได้รับข้อเสนอเหมือนกัน เป็นข้อความจากมิเชล

“นายอยู่ที่นี่หรือยัง?”

อีกครั้ง เจอรัลด์คิดกับตัวเอง: ‘อย่างที่คาดไว้ เป็นผู้หญิงคนนั้นสินะ’

ในความประทับใจแรก เธอก็ค่อนข้างน่ารักดี

ดังนั้นเจอรัลด์จึงมุ่งไปข้างหน้า และเลื่อนเข้าไปนั่งตรงข้ามกับเธอ

“นาย…กำลังทำอะไร?” หญิงสาวคนนั้นตกใจอย่างเห็นได้ชัด

เธอมองไปที่เจอรัลด์ด้วยความงุนงง

“เธอมาที่นี่เพื่อนัดบอดใช่ไหม?” เจอรัลด์ถามเธอ

“นัดบอดอะไร? นายบ้าหรือเปล่า?” หญิงสาวจ้องไปที่เจอรัลด์ สายตาของเธอแข็งกร้าวด้วยความตกใจกลัว

“เอ๋? เดี๋ยวนะ เธอไม่ใช่มิเชลเหรอ? แต่เธอไม่ได้ส่งข้อความให้ฉันเมื่อกี้หรอกเหรอ?” เจอรัลด์มึนงง

“ฉันไม่รู้ว่ามิเชลเป็นใคร ฉันส่งข้อความไลน์ให้แฟนของฉัน นายเข้าใจไหม?” หญิงสาวตอบด้วยเสียงแหลม

“โอ้ ผมขอโทษ ผมทำผิดพลาดไปแล้ว!”

เจอรัลด์ลุกขึ้นด้วยความกระดากอาย

‘บ้าจริง! ถ้าฉันรู้เร็วกว่านี้ ฉันคงจะโทรหาก่อนแล้ว’ เขาก้มหัว

ขณะที่เขากำลังจะโทรหามิเชล ทันใดนั้นใครบางคนก็แตะไหล่เขาเบา ๆ

เขาหันหลังกลับและตกตะลึงไปเมื่อเห็นสาวสวยอีกคนตรงหน้าเขา

เธอกระพริบตาโต ๆ ของเธอ และมองเขาไปในดวงตาของเจอรัลด์

“นายคือเจอรัลด์ใช่ไหม? นายมาที่นี่เพื่อพบใครบางคนหรือเปล่า?” หญิงสาวถามอย่างระมัดระวัง