บทที่ 678

“…อ่า อย่างงั้นเหรอครับ?”

เมื่อได้ยินแบบนั้น ทั้งเจอรัลด์และเควต้าก็ผิดหวังกันเล้กน้อย

แบร์รี่เองก็ขมวดคิ้วขณะที่กล่าวขึ้นมา “คุณพูดว่าแม้ว่าพวกเขาจะมีอำนาจ แต่ข่าวทั้งหมดเกี่ยวกับพวกเขาก็หายไปในชั่วคืนเดียว ถูกต้องไหมครับ? ผมสงสัยว่าการเปลี่ยนแปลงที่ร้ายแรงเกิดขึ้นได้อย่างไรกันในตอนนั้น…ตระกูลเฟนเดอร์สันอาจล้มละลายหรือเปล่าครับ?”

“นั่นค่อนข้างเป็นไปไม่ได้ ถ้าพวกเขาล้มละลายกันจริง ๆ พวกเขาจะปิดปากพวกนักข่าวจากการรายงานข่าวเกี่ยวกับเหตุการณ์ได้ยังไงล่ะ?” เจอรัลด์ตอบกลับขณะที่เขาส่ายหัวของเขา

คุณเวสยิ้มหลังจากได้ยินสิ่งที่เจอรัลด์พูด

“คุณคลอฟอร์ดพูดถูก สำหรับคนรุ่นเก่าอย่างผม พวกเราเชื่อว่าจริง ๆ แล้วตระกูลเฟนเดอร์สันไม่ได้ล้มละลาย แต่แทนที่ พวกเรากลับคิดว่าพวกเขาเผชิญกับสิ่งที่ตรงกันข้ามกับเรื่องนั้น แทนที่จะล้มละลาย แต่ตระกูลนั้นกลับขยายอำนาจเพิ่มขึ้นแทน หรืออย่างน้อยนั่นคือสิ่งที่พวกเราสันนิษฐานกัน โดยไม่คำนึงถึง ตระกูลนั้นก็ไม่เคยออกจากจังหวัดซอลฟอร์ดเลย และพวกเขาก็ยังคงอาศัยอยู่ที่นี่จนถึงทุกวันนี้กัน บางคนยังตั้งทฤษฎีว่าอสังหาริมทรัพย์มากมายที่เป็นของตระกูลใหญ่ทั้งหลายในจังหวัดซอลฟอร์ดนั้นก็ขึ้นอยู่กับตระกูลเฟนเดอร์สัน แต่อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าพวกเขาจะค่นหาความจริงกันมากแค่ไหน พวกเขาก็ยังคงไม่พบสิ่งใดที่เกี่ยวข้องกับทฤษฎีนั้น!”

‘ช่างแปลก…ทำไมตระกูลเฟนเดอร์สันถึงต้องทำตัวไม่ให้เป็นจุดสนใจเช่นนั้นโดยไม่มีเหตุผลที่ดีใด ๆ เลยล่ะ? แต่อย่างไรก็ตาม ตามเบาะแสหลากหลายอย่างที่ฉันได้มา คนเหล่านั้นจากตระกูลเฟนเดอร์สันก็เคยแสดงตัวเองมาก่อนในเหตุการณ์ต่าง ๆ ไม่กี่ครั้ง หรือตามที่แซคกล่าว คุณเวย์แฮมเองก็เคยพบคนหนุ่มที่ค่อนข้างพิเศษคนหนึ่งที่สวมจี้หยกคล้าย ๆ กันนี้ในเมืองเวยดอลมาก่อน…’ เจอรัลด์คิดกับตัวเอง

ขณะที่เขาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ หญิงสาวก่อนหน้านี้ก็แวบเข้ามาในใจของเจอรัลด์อีกครั้ง เธอแค่คล้ายคลึงกันกับเควต้ามากเกินกว่าจะเป็นเรื่องบังเอิญได้ นอกเหนือจากนั้น เธอก็ดูเหมือนจะมีภูมิหลังครอบครัวที่แข็งแกร่งมากเช่นกัน

‘จิ๊…เป็นไปได้ไหมว่าจริง ๆ แล้วเธอคือ เฟนเดอร์สัน…?

เจอรัลด์รู้สึกได้ว่าเขาใกล้เข้าถึงความจริงแล้ว

หลังจากนั้น เขาก็ขอบคุณคุณเวสก่อนจะจากไปด้วยกันกับเควต้า

ก่อนจะแยกทางกันกับแบร์รี่ อย่างไรก็ตาม เจอรัลด์ก็บอกให้เขาหาข้อเท็จจริงเกี่ยวกับตระกูลเฟนเดอร์สัน ตามปกติแล้ว เจตนาของเจอรัลด์คือการให้เขาไปสืบสวนหญิงสาวคนนั้น แม้ว่าเขาไม่ได้ลงรายละเอียดเกี่ยวกับเธอก็ตาม

“หลานชายของฉัน การสืบสวนของเธอเป็นไงบ้างล่ะ? ทำไมเธอถึงเพิ่งกลับมาตอนนี้?” ฟินน์เลย์ถามทันทีที่พวกเขากลับมายังวิลล่าที่แบร์รี่จัดเตรียมไว้ให้พวกเขา

ทันทีที่เขาเห็นฟินน์เลย์ เจอรัลด์ก็คิดกับตัวเอง ‘จังหวัดซอลฟอร์ดแห่งนี้คือบ้านเกิดของฟินน์เลย์ เขาก็ค่อนข้างเป็นคนมีศักยภาพเช่นกัน…ฉันสงสัยว่าเขาจะรู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้หรือไม่นะ’

“มันเป็นไปได้ด้วยดี อีกอย่าง คุณควิกครับ คุณเคยได้ยินเกี่ยวกับตระกูลเฟนเดอร์สัน ในจังหวัดซอลฟอร์ดมาก่อนหรือเปล่า?” เจอรัลด์ถาม ขณะที่เขากัดแอปเปิ้ลที่เควต้าเพิ่งยื่นให้เขา

“อะไรนะ? ตระกูลเฟนเดอร์สันงั้นเหรอ? เธอกำลังตามหาใครบางคนในตระกูลนั้นเหรอ?” ควิกถามด้วยน้ำเสียงที่ตกใจ สายตาของเขาเบิกกว้างขึ้น