บทที่ 679

“โอกาสเหรอ?” เควต้าถามด้วยความประหลาดใจ

ในใจของเขา เจอรัลด์คิดว่า ‘ไกด์นำเที่ยวไม่มีใบอนุญาตคนนั้นที่ฉันพบก่อนหน้านี้ อาจจะเป็นความพยายามสุดความสามารถของพวกเราถัดไปก็ได้’

“มาคิดดูแล้ว ชายอ้วนท้วมเจ้าเล่ห์คนนั้นก็โกงฉันไปตั้งสามร้อยดอลลาร์!’

เจอรัลด์นึกถึงช่วงเวลาที่เขาได้ยินเสียงอึกทึกใกล้ ๆ กับพื้นที่บ่อน้ำพุร้อน ในขณะที่เขากำลังจะด่าทอชายคนนั้น ด้วยเหตุนั้น เจอรัลด์จึงล้มเหลวที่จะได้ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับหญิงสาวคนนั้นจากเขา

อย่างไรก็ตาม เจอรัลด์มั่นใจว่าชายคนนั้นรู้เกี่ยวกับเธอมากกว่านั้นอย่างแน่นอน ท้ายที่สุดแล้ว ชายวัยกลางคนคนนั้นก็พูดเองว่าหญิงสาวคนนั้นเคยมาที่นั่นถึงสองครั้งแล้ว

หลังจากตัดสินใจแล้ว มันจึงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเจอรัลด์ที่จะหาว่าผู้ชายคนนั้นอาศัยอยู่ที่ไหน

เป็นเวลาประมาณเที่ยงวันเมื่อเจอรัลด์ และคนของเขาขับรถไปยังบ้านของไกด์นำเที่ยวที่ไม่มีใบอนุญาตคนนั้น

เมื่อมาถึง โชคดีที่เขาอยู่บ้าน ไกด์นำเที่ยวคนนั้นจำเจอรัลด์ได้และกลายเป็นกระสับกระส่ายทันที

ท้ายที่สุด เขาก็เพียงโกงเงินเจอรัลด์ไปสามร้อยดอลลาร์เท่านั้นเมื่อรู้เป็นอย่างดีว่าเจอรัลด์ไม่ใช่คนท้องถิ่น

โชคไม่ดี คนท้องถิ่นหรือไม่ ตอนนี้เจอรัลด์ก็อยู่ที่บ้านของเขาแล้วพร้อมกับกลุ่มของบอดี้การ์ดที่สวมชุดสูทสีดำยืนอยู่ข้างหลังเขา

“อืม…สวัสดีครับคุณผู้ชาย…คุณกำลังวางแผนจะทำอะไรกันแน่ครับ?” ชายวัยกลางคนนั้นถาม ขณะที่เขาหัวเราะเบา ๆ อย่างประหม่า

“โอ้ ผมไม่ได้วางแผนที่จะทำอะไร ผมแคมาที่นี่เพื่อพบคุณ!” เจอรัลด์ตอบกลับขณะที่เขาเอามือซ้ายล้วงไว้ในกระเป๋ากางเกงก่อนจะเข้าไปในบ้านของชายคนนั้นอย่างสบาย ๆ โดยไม่แม้แต่จะรอคำเชิญให้เข้าไปเลยด้วยซ้ำ

เมื่อเขาอยู่ด้านในแล้ว เจอรัลด์ก็นั่งลงบนโซฟาของชายคนนั้นทันทีขณะที่ลูกน้องของเขาก็เข้ามาเช่นกัน ลูกน้องของเขาแต่ละคนดูเหมือนผู้ชายที่ไม่ควรไปล้อเล่นด้วยอย่างมาก

เมื่อพบรีโมททีวี จากนั้นเจอรัลด์จึงเริ่มเลือกช่องอย่างลวก ๆ เขาจงใจทำตัวเหมือนว่าเขาเป็นเจ้าของสถานที่นี้ ไม่แม้แต่จะอยากพูดสักคำกับชายวัยกลางคนด้วยซ้ำ

เมื่อเห็นแบบนั้น ชายคนนั้นจึงกบืนน้ำลายอึกใหญ่ ไม่มั่นใจว่าต้องทำอย่างไรเพราะเขาไม่รู้ว่าเจอรัลด์มีแผนอะไรกับเขา

เมื่อไม่รู้ว่าจะต้องทำอะไรอื่น เขาจึงไปหาเจอรัลด์ก่อนจะพูดขึ้นมา “เอิ่ม…คุณผู้ชายครับ ผมไม่คิดว่าผมต้องการเงินสามร้อยดอลลาร์นั้นอีกต่อไปแล้วจริง ๆ…ถ้าคุณมองไปรอบ ๆ คุณก็จะสังเกตเห็นว่าสภาพครอบครัวของผมไม่ได้ดีที่สุดขนาดนั้น นอกจากนี้ ยังมีทั้งคนแก่และคนหนุ่มอาศัยอยู่ในบ้านหลังนี้…ผมจะเข้าประเด็นเลยนะครับ ผมต้องการเงินอย่างมาก และผมยอมรับว่าผมโกงเงินคุณไปสามร้อยดอลลาร์…แต่อย่างไรก็ตาม! ผมยังไม่ได้แตะเงินนั้นแม้แต่เหรียญเดียว และผมยินดีที่จะคือมันทั้งหมดให้คุณครับ!”