บทที่ 784

ดังนั้นนั่นคือเหตุผลที่ทำไมคุณอาเฟนเดอร์สันถึงปฏิบัติต่อเธออย่างรักใคร่ขนาดนั้นก่อนหน้านี้สินะ! เธอคือแม่ที่เธอเฝ้าตามหามาตลอดเวลานี้อย่างแท้จริงใช่ไหม?

อารมณ์ที่ยากจะอธิบายนิด ๆ ตอนนี้กำลังก่อตัวขึ้นในใจของเควต้า เธอไม่รู้ว่าเธอควรเรียกเธอว่าอา หรือแม่ของเธออีกต่อไปด้วยซ้ำ!

“ตอนนี้ทุกอย่างก็สมเหตุสมผลแล้ว! ไม่แปลกที่พวกเราไม่สามารถหาเบาะแสใด ๆ เกี่ยวกับคุณอาได้ แม้หลังจากการสืบสวนมานานขนาดนี้ก็ตาม!” แจสมินกล่าว

“เฮ้ นี่ไม่ใช่การรวมตัวกันของครอบครัวนะ เข้าใจไหม? เนื่องจากในที่สุดเธอก็ตัดสินใจที่จะแสดงตัวออกมาแล้ว เธอไม่ควรให้คำอธิบายที่เหมาะสมกับพวกเราสำหรับทุกอย่างที่เกิดขึ้นในตอนนั้นหน่อยเหรอ เซร่า? ท้ายที่สุดแล้ว พวกเราก็ค้นหาเธอมานานถึงยี่สิบปีแล้วตอนนี้และพวกเราก็เสียเวลาและทรัพยากรไปมากพอแล้ว เพียงเพื่อจะตามหาเธอ!” โนอาตอบกลับอย่างเย็นชา

“ฉันรู้ดีถึงสิ่งที่นายพูดนะ โนอา ชุยเลอร์ ไม่มีความจำเป็นสำหรับนายที่จะขู่กรรโชกตระกูลเฟนเดอร์สันต่อไปเลย ฉันจะพูดมันอย่างชัด ๆ และดัง ๆ ในตอนนี้ ทรัพย์สินและที่ดินที่ฉันถืออยู่จะไม่มีวันไปถึงนายและตระกูลในเครือคนไหน ๆ ทั้งนั้น! และเนื่องจากนายพยายามอย่างหนักที่จะตามหาฉัน ฉันก็อยู่นี่แล้วไงตอนนี้! ฉันสามารถไปกับพวกนายที่เหลือและนายสามารถทำอะไรก็ตามที่นายต้องการกับฉันได้หลังจากนั้น! ฉันพร้อมที่จะรับใช้นายอย่างเต็มที่!” เซร่ากล่าวออกมาเสียงดัง

เมื่อได้ยินแบบนี้ โนอาจึงโกรธจัดมาก เขาดูเหมือนว่าเขาพร้อมที่จะระเบิดอารมณ์ได้อยู่ทุกเมื่อ

เมื่อคิดว่าแม้หลังจากการไล่ตามเธอมานานขนาดนี้ และจัดฉากทุกอย่างขึ้นมาเพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง แต่การปรากฏตัวฉับพลันของเธอหลังจากยี่สิบปีผ่านไปจึงทำให้แผนการทั้งหมดของเขาถูกทำลายลงไปโดยสิ้นเชิง! สิ่งต่าง ๆ คงจะเป็นไปอย่างสมบูรณ์แบบถ้าเพียงเธอไม่ได้มาปรากฏตัวในวันนี้!

ตอนนี้แม้ว่าพวกเขาฆ่าเธอ พวกเขาก็จะไม่มีทางได้แตะต้องในทรัพย์สินใด ๆ ของเธอเลย แล้วจุดประสงค์ที่เขาทำงานหนักทั้งหมดนั้นและวางแผนก่อนหน้านี้คืออะไรล่ะ?

ยังมีช่วงเวลาที่เขาได้วางแผนที่จะกักขังเธอไว้ในบ้านด้วยซ้ำเมื่อเขาพบเธอ! แต่อย่างไรก็ตาม เขาแค่ไม่สามารถหาเธอเจอได้ไม่ว่าเขาจะค้นหาเธอมากแค่ไหนก็ตาม!

เมื่อคิดดูเธอแค่ทำตัวเหมือนกับระเบิดเวลา เมื่อคิดว่าระเบิดจะระเบิดในระหว่างช่วงเวลาที่คับขันเช่นนี้ล่ะก็!

โนอาและคนอื่น ๆ ถึงกับพูดไม่ออกในทันทีกับสิ่งที่จะทำต่อไปด้วยซ้ำ

“…ถ้าเธอคิดว่าเธอจะหนีไปได้อย่างลอยนวลหลังจากทั้งหมดที่เธอทำไปล่ะก็ ฝันไปเถอะ! พวกนาย! พาเธอไปกับพวกเรา เดี๋ยวนี้!” หนึ่งในหลาย ๆ หัวหน้าตระกูลในเครืออื่น ๆ ตะคอกขึ้นมาด้วยทั้งความรู้สึกเดือดดาลและขายหน้า

และในขณะที่ไบรสันกำลังจะหยุดเขา พ่อบ้านที่มีสีหน้าวิตกกังวลมากบนใบหน้าของเขาก็วิ่งเข้ามาหาเขา ระหว่างการหอบหายใจ จากนั้นพ่อบ้านก็พูดขึ้นมา “ท่านเฟอนเดอร์สัน ใครบางคนส่งของขวัญวันเกิดมาให้คุณด้านนอกครับ! ของขวัญเองก็ดูแทบจะประเมินค่าไม่ได้เลย!”

“อะไรนะ? ใครส่งมันมาล่ะ?” ไบรสันพูด ขณะที่เขามองไปที่พ่อบ้านที่หวาดกลัว

ทุกคนที่ไบรสันได้เชิญมาก็น่าจะมาถึงกันอยู่แล้วตอนนี้

ไบรสันรู้ว่าแต่ละตระกูลภายใต้เขานั้นมีอำนาจกันมากแค่ไหน เท่าที่เขารู้ไม่มีพวกเขาคนไหนที่จะสามารถมองของขวัญที่ประเมินค่าไม่ได้เช่นนี้ให้เขาเลย หรืออย่างน้อยนั่นก็คือสิ่งที่เขาคาดเดาจากวิธีที่พ่อบ้านของเขาได้บรรยายมา

แต่อย่างไรก็ตาม เขาก็มีเหตุผลที่จะสงสัยเนื่องจากพ่อบ้านของเขาจะไม่ตกใจเช่นนี้ ถ้ามันเป็นแค่ของขวัญธรรมดาทั่วไป

ด้วยการกลืนน้ำลายอึกใหญ่ จากนั้นพ่อบ้านก็กล่าวขึ้นมา “คนที่ว่านั้นพูดว่า เขาเป็นเพื่อนของคุณจากตระกูลคลอฟอร์ดจากนอร์เบย์ครับ!”