บทที่ 785

“…อะไรนะ? นายน้อย คุณคลอฟอร์ดวั้นเหรอ?”

ตอนนี้ทุกคนสบสายตากันและกันด้วยความประหลาดใจ

“ฉันไม่เคยรู้เลยด้วยซ้ำว่าตระกูลคลอฟอร์ดมีนายน้อยด้วย!”

“เธอลืมไปแล้วเหรอว่านายน้อยของตระกูลคลอฟอร์ดถูกเลี้ยงดูอยู่ท่ามกลางคนธรรมดาทั่นไป? นั่นจึงทำให้มันแทบจะเป็นไปไม่ได้ที่ใครก็ตามจะได้ข้อมูลใด ๆ เกี่ยวกับเขา! แม้แต่เฟนเดอร์สันก็ไม่รู้เกี่ยวกับเขามากนัก แม้หลังจากการสืบสวนไปมากมายในเรื่องนี้เมื่อตอนนั้น!”

“เมื่อคิดว่านายน้อยของคลอฟอร์ดได้กลับไปยังตระกูลของเขาแล้วนั้น! ทำไมเขาถึงจะมาเพื่อมองหาเฟนเดอร์สันด้วยล่ะ? ช่างมีอำนาจและน่าประทับใจเสียจริง! มันคงไม่ไกลเกินจริงที่จะพูดว่าบางทีเขาก็เทียบเคียงได้กับดีแลนในสมัยนั้นนะ!”

ขณะที่ผู้คนในกลุ่มคนยังคงพูดคุยในหมู่กันเองต่อไป แจสมินเองก็กำลังหายใจลำบาก ไม่สามารถควบคุมอารมณ์ได้ ในเวลานี้เธอกำลังเผชิญกับอารมณ์ที่อธิบายไม่ได้ในทุกรูปแบบ

หลังจากการมาถึงของคุณคลอฟอร์ดได้ประกาศออกมา ก็ไม่มีตระกูลในเครือคนไหนที่กล้าจะก่อเรื่องต่อไป และก็เช่นเดียวกับตัวของตระกูลหลง

“ยาเอล…ภูมิหลังของคุณคลอฟอร์ดแห่งนอร์เบย์นั้นเป็นยังไงเหรอ?” ซาเวียถาม ฟังดูค่อนข้างตกใจกลัว

เธอได้เข้าร่วมงานเลี้ยงวันเกิดในฐานะนายหญิงน้อยสองของตระกูลหลง และหลังที่ได้เห็นใบหน้าที่หวาดกลัวของท่านเฟนเดอร์สันหลังจากได้รับแจ้งการมาถึงของคุณคลอฟอร์ดนั้น ตอนนี้เธอจึงรู้สึกกลัวไม่แพ้กัน

ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม เพียงแค่เอ่ยนามว่า ‘คุณคลอฟอร์ด’ ก็ทำให้ซาเวียนึกถึงใครบางคนขึ้นมาแล้ว

“อืม ตระกูลคลอฟอร์ดจากนอร์ทเบย์นั้นมีอำนาจและลี้ลับมาก ผมเคยได้ยินมาว่าแม้แต่ตระกูลในเครือที่อ่อนแอมากที่สุดของพวกเขาก็เกือบจะแข็งแกร่งพอ ๆ กันกับเฟนเดอร์สันด้วยซ้ำ! พวกเราตระกูลในเครือย่อยคงไม่มีทางฝันที่จะเทียบกับพวกเขาได้เลย!” ยาเอลตอบกลับ ด้วยสีหน้าขลาดกลัวบนใบหน้าของเขา

“ตระกูล…ตระกูลที่มีอำนาจเช่นนี้มีอยู่ในโลกนี้ด้วยเหรอ?”

แม้ซาเวียจะแต่งงานเข้าตระกูลที่มั่งคั่งและมีอิทธิพล และเธอก็ได้รับรู้และเห็นโลกมามากมายแล้วในตอนนี้ แต่เมื่อได้ยินคำอธิบายของยาเอลก็ยังคงทำให้เธอช็อกอยู่ดี

“แน่นอน! ผมมั่นใจว่าคุณรู้ว่าเฟนเดอร์สันต่อสู้กับคลอฟอร์ดมานานหลายปีแล้วตอนนี้ อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ไม่มีทางโค่นคลอฟอร์ดได้เลย! นั่นคือเหตุผลที่ทำไมเฟรเดอร์สันถึงได้อาศัยอยู่ในความเร้นลับ! พวกเขาพยายามที่จะซ่อนตัวจากสายตาของตระกูลคลอฟอร์ดเพื่อที่พวกเขาจะได้โจมตีพวกเขากลับได้ในท้ายที่สุด!”

“ตลกพอแล้ว เป็นเพราะเรื่องนั้นเช่นกัน จึงทำให้มีการแบ่งแยกภายในมากมายระหว่างตระเฟนเดอร์สันจนกระทั่งถึงทุกวันนี้ ตอนนี้ที่คลอฟอร์ดมาอยู่หน้าประตูของเฟนเดอร์สันแล้ว มันจึงเป็นเรื่องปกติที่ท่านเฟนเดอร์สันจะหวาดกลัวขึ้นมา!” ยาเอลกล่าวก่อนจะสูดหายใจเข้าลึก

“งั้น…ทรัพย์สินมากมายแค่ไหนกันที่ตระกูลคลอฟอร์ดเป็นเจ้าของ?” ซาเวียถาม ตอนนี้ยิ่งตกใจกว่าเดิมมาก

“ผมไม่มั่นใจเกี่ยวกับเรื่องนั้นมากนักเหมือนกัน แต่อย่างไรก็ตาม ผมได้ยินมาว่าตระกูลคลอฟอร์ดเป็นเจ้าของทรัพย์สินมากมายและทรัพยากรกว่าครึ่งหนึ่งของโลกแล้ว!”

เมื่อได้ยินแบบนั้น สายตาของซาเวียก็เบิกกว้างขึ้นอย่างมากจนดวงตาของเธอดูเหมือนจะถลนออกมาได้ทุกเมื่ออยู่แล้ว

ทรัพย์สินมากมายและทรัพยากรกว่าครึ่งหนึ่งของโลกงั้นเหรอ? นั่นเป็นมโนภาพแบบไหนกันนะ?