บทที่ 881

เจอรัลด์เคยมาเยี่ยมบ้านของฟินน์เลย์ครั้งหนึ่งในอดีต

มันน่าอายที่จะเอ่ยถึงมันแต่ในตอนนั้น เจอรัลด์รู้สึกว่ามันเป็นภาระเล็กน้อยที่มีฟินน์เลยอยู่เคียงข้างเขา

เขาต้องการให้ฟินน์เลย์สามารถลงหลักปักฐานอยู่ที่บ้าน

อย่างไรก็ตามเควต้ารู้สึกว่ามันจะน่าเวทนาสำหรับฟินน์เลย์ที่ต้องถูกทิ้งให้อยู่บ้านคนเดียว ไม่ต้องเอ่ยถึงว่าฟินน์เลย์ชอบเจอรัลด์แค่ไหน ตามที่สะท้อนให้เห็นว่าเขากระตือรือร้นอย่างไรที่จะติดตามเขาไปทั่วอยู่ตลอดเวลา

เช่นนั้นเขาจึงพาฟินน์เลย์กลับไปอาศัยอยู่ในวิลล่ากับเขา

ช่างหักมุมอะไรอย่างงี้ คนเดียวที่เขาสามารถพึ่งพาได้ในตอนนี้ก็คือฟินน์เลย์

เจอรัลด์วิ่งเข้าไปในบ้าน

เขาเห็นโต๊ะที่เต็มไปด้วยอาหารอร่อย ๆ อยู่บนโต๊ะตรงกลางห้อง

“ลุงควิก? คุณอยู่ที่นี่หรือเปล่า?” เจอรัลด์ถาม

“ใครกัน?”

เวลานี้ผู้หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งที่สวมผ้ากันเปื้อนก็เดินออกมาจากห้องข้าง ๆ โดยถืออาหารจานร้อนอยู่ในมือของเธอ

เจอรัลด์ผงะไป

“ผม…ผมกำลังตามหาลุงควิกอยู่ครับ! ฟินน์เลย์ ควิกน่ะ!”

ผู้หญิงคนนั้นมองไปที่เจอรัลด์ ที่เต็มไปด้วยเหงื่อหลังจากตรากตรำมาตลอดทั้งวัน และท่าทางที่น่ารังเกียจก็ปรากฏบนใบหน้าของเธอขณะที่เธอตอบกลับ “ฟินน์เลย์กลับไปบนเขาแล้ว! เขายังไม่กลับมา! ทำไมเธอถึงกำลังตามหาเขาล่ะ?”

“เอ่อ ผมมีเหตุผลของผม ผมจะรอเขากลับมาก่อน เนื่องจากดูเหมือนว่าคุณกำลังรอแขกอยู่ ผมจะรออยู่นอกประตูแล้วกันครับ!”

ทันใดนั้นเจอรัลด์ก็สังเกตเห็นว่าฟินน์เลย์ได้รับสัญญามิตรภาพให้ตัวเอง ดูเหมือนเขาสามารถหาภรรยาให้ตัวเองได้แล้ว ถ้าความทรงจำของเขาถูกต้อง ก่อนที่เขาจะจากไป เจอรัลด์ก็ทิ้งเงินก้อนใหญ่ให้เขาเพื่อเป็นเงินบำนาญ

แม้กระนั้น เจอรัลด์รู้สึกละอายใจและอับอายมากเกินกว่าจะถามเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาเดินโซเซออกไปนอกประตูและกำลังจะรออยู่ตรงประตูจนกว่าฟินน์เลย์จะกลับมา

“เฮ้ เดี๋ยวก่อน! เธอชื่ออะไรล่ะ?”

ผู้หญิงคนนั้นถาม ราวกับว่าเธอคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ฉับพลัน

“เจอรัลด์ คลอฟอร์ดครับ!” เจอรัลด์ตอบกลับ

“โอ้! งั้นเธอคือเจอรัลด์ใช่ไหม? พวกเรารอเธอมาสองสามวันแล้วตอนนี้! เขาพูดว่าเธอจะมาตามหาเขา ดังนั้นเขาจึงขอให้ฉันต้อนรับเธอ และเตรียมที่พักให้เธอ จนกระทั่งตอนนี้ ทำไมฉันถึงไม่เคยเห็นเธอเลยล่ะแม้ฉันจะมาที่นี่ทุกวันก็ตาม?”

“ลุงควิกรู้ว่าผมจะมาหรือครับ?”

“ใช่แล้ว! เขามอบคำสั่งให้ฉันประมาณสัปดาห์ก่อนแล้ว หลังจากนั้น เขาก็มุ่งหน้าตรงเข้าไปในภูเขา! เขาบอกฉันว่าเธอเป็นชายหนุ่มที่ร่ำรวย! แต่แน่นอนว่าเธอดูไม่เหมือนเลย…ฮ่าฮ่าฮ่า!”

เจอรัลด์มองเสื้อผ้าของตัวเอง และเขาจึงอดไม่ได้ที่จะยิ้มแห้ง ๆ ออกมา

‘ฟินน์เลย์เป็นคนมีพลังจิตหรืออะไรบางอย่างหรือเปล่า? เขาทำนายได้ยังไงว่าฉันจะตกอยู่ในปัญหา?’ เจอรัลด์ครุ่นคิด