บทที่ 895

หลังจากกล่าวไปแบบนั้น เธอก็มองไปที่นาโอมิทันที การกระทำของเธอชัดเจนพอที่พนักงานจะเข้าใจสิ่งที่เธอกำลังพยายามบอกเป็นนัยได้ในทันที

“ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี คุณโปรดช่วยแสดงหมายเลขลงทะเบียนของคุณได้ไหมคะ?” พนักงานถาม ขณะที่เขาเดินไปหากลุ่มของเจอรัลด์

“พวกเรา…พวกเราไม่มีค่ะ…” นาโอมิกล่าว ขณะที่เธอส่ายหัวของเธอด้วยความอับอาย

“อ่า งั้นก็ไปตรงนั้นเพื่อชำระด้วยครับ” พนักงานกล่าวขณะที่สายตาของเขาเริ่มเย็นชาขึ้นเล็กน้อย

“พวกเรา…ไม่มีเงินเงินสำหรับเรื่องนั้น…” นาโอมิกล่าวขณะที่เธอกัดริมฝีปากล่างของเธอ

“อะไรนะ? พวกเขาแอบเข้ามาในสถานที่แห่งนี้จริง ๆ ใช่ไหม?”

“เฮ้ ตอนนี้ ดูรอบตัวเธอสิ! ทำไมเธอถึงจะมาที่นี่ด้วยล่ะถ้าเธอไม่มีเงินเลย?”

“ถูกต้อง! ช่างเป็นหญิงสาวที่สวยคนหนึ่งเหมือนกันนะ…น่าเสียดายที่ทำตัวแบบนี้!”

นักธุรกิจหลาย ๆ คนในล็อบบี้กำลังส่ายหัวของพวกเขากัน ในตอนนี้พร้อมกับรอยยิ้มที่ไม่ยอมรับบนใบหน้าของพวกเขา

“จ เจอรัลด์ นาโอมิ…ทำไมพวกเราไม่จากไปกันตอนนี้ล่ะ?” แม่ของนาโอมิกล่าว ขณะที่เธอดึงแขนเสื้อลูกสาวของเธอ ท้ายที่สุดแล้ว เธอก็รู้ดีว่าเธอจะทำเรื่องต่าง ๆ ให้ยุ่งยากสำหรับทั้งเจอรัลด์และลูกสาวของเธอ

“ไม่มีความจำเป็นสำหรับเรื่องนั้น คุณนาย ให้ผมจัดการเถอะครับ” เจอรัลด์ตอบกลับ ขณะที่เขาหันไปเผชิญหน้ากับพนักงานคนนั้นก่อนจะจ้องกลับด้วยสายตาที่เยือกเย็นของเขา

“ฉันมั่นใจว่านายเป็นคนใหม่ที่นี่ ดังนั้นฉันจะปล่อยมันไป ไปขอให้โจชัว เจนคินสันออกมาซะ! บอกเขาว่าชายหนุ่มที่มีนามสกุลคลอฟอร์ดกำลังตามหาเขาอยู่!”

“อะ ค คุณ…คุณกล้าดีมาเรียกเจ้านายโดยชื่อของเขาได้ยังไงกัน?! คุณหมายความว่ายังไงที่ว่าคลอฟอร์ด? คุณ…คุณมันเป็นคนหยาบคาย คุณ!” พนักงานคนนั้นตอบกลับด้วยความตกใจ

นักธุรกิจคนอื่น ๆ ในห้องต่างก็มีความรู้สึกแบบเดียวกันเหมือนกัน และพวกเขาทุกคนก็กำลังมองไปที่เจอรัลด์ในตอนนี้ ด้วยสีหน้าตะลึงงันบนใบหน้าของพวกเขา

“แย่ล่ะ! ดูผู้ชายคนนี้สิ! ถ้าผู้เชี่ยวชาญเจนคินสันลงเอยด้วยการโมโหกับความหยาบของเขาล่ะก็ งั้นคงไม่มีใครจะสามารถพบเขาได้ในวันนี้แล้ว!” โมลลี่กล่าวเสียงดัง เธอดูเหมือนจะสนุกกับการเติมเชื้อเพลิง

เมื่อได้ยินแบบนั้น คนอื่น ๆ ในห้องจึงเริ่มโกรธกันทันที

“เธอพูดถูก! ผู้ชายคนนี้มาจากไหนกัน? ช่างหยาบคายที่สุด!”

แม้แต่ผู้หญิงที่ดูเย็นชา และชายชราจากก่อนหน้านี้ตอนนี้ก็กำลังมองไปที่เจอรัลด์กัน

“เขากำลังหาเรื่องเจ็บตัวจริง ๆ ใช่ไหม!” เกสท์กล่าว ขณะที่เขายิ้มเยาะก่อนจะเดินไปหาเจอรัลด์