บทที่ 922

ไม่นานก่อนที่พวกเขาจะมาถึงที่สถานีรถไฟเมย์เบอร์รี่

หลังจากแอบใส่บัตรธนาคารไว้ในกระเป๋าเสื้อของเธอแล้ว เจอรัลด์จึงโบกรถแท็กซี่ให้เธอ เขาไม่ได้เป็นกังวลว่าเธอจะไม่สามารถใช้มัน เพราะเธอก็รู้อยู่แล้วว่ารหัสผ่านคืออะไร ตั้งแต่ย้อนกลับไปเมื่อพวกเขายังคงอยู่ในมหาวิทยาลัยกัน รหัสผ่านเองก็เป็นแค่วันเกิดของเขา

“นายจะไม่มากับพวกเราเหรอ เจอรัลด์?” นาโอมิถาม ขณะที่เธอลดกระจกรถแท็กซี่ลง

“ฉันจะอยู่ด้วยตัวเองตั้งแต่นี้ไป! ลาก่อน นาโอมิ!” เจอรัลด์ตอบกลับด้วยการโบกมือให้ขณะรถแท็กซี่เริ่มขับจากไป

เธอยื่นหัวของเธอออกมาจากหน้าต่าง จากนั้นนาโอมิก็ตะโกนขึ้นมา “เจอรัลด์ ได้โปรด! ฉันไม่สนว่าพวกเราจะลงเอยด้วยการมีเงินมากมายหรือไม่! มาอยู่ด้วยกันและแต่งงานกันเถอะ! พวกเราจะหางานทำด้วยกันในเมืองเมย์เบอร์รี่ และจากที่นั่นพวกเราจะสามารถเลี้ยงตัวเองได้ดีในอนาคตได้! ฉันมั่นใจ! ถ้าเมย์เบอร์รี่ไม่ใช่ความชอบของนาย งั้น…งั้นก็ไปอยู่ชนบทกัน! พวกเราจะหาบ้านเล็ก ๆ สักหลังสำหรับพวกเราเอง…ตั้งหลักแหล่งกัน จากนั้นก็ใช้ชีวิตที่เหลือของเราอย่างพื้น ๆ และสบายใจ! นายได้ยินพวกนี้บ้างไหม?”

“อะไรนะ? ฉันไม่ได้ยินเธอ! ยังไงซะ เดินทางปลอดภัยและอย่าลืมใช้ชีวิตให้ดีด้วยล่ะ!” เจอรัลด์ตะโกนเป็นการตอบกลับ ขณะที่เขาโบกมือของเขา

“ฉันพูดว่า ทำไมพวกเราทั้งคู่ไม่แต่งงานกันล่ะ? ไม่ได้เหรอ? ฉันไม่รังเกียจอะไรเลยทั้งนั้น! คุณผู้ชาย โปรดหยุดรถด้วยค่ะ!” นาโอมิตะโกนขึ้นอย่างกระวนกระวายใจ เมื่อเธอตระหนักได้ว่าเจอรัลด์ไม่ได้ยินสิ่งที่เธอกำลังพูด

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าเธอจะอ้อนวอนขนาดไหน แต่คนขับรถก็จะไม่หยุดรถ เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ คนขับรถแท็กซี่แตะเงินในกระเป๋ากางเกงของเขาที่เจอรัลด์มอบให้เขา ก่อนจะเหยียบคันเร่งไป

แม้หลังจากรถแท็กซี่ไม่ได้อยู่ในสายตาอีกต่อไปแล้ว เจอรัลด์ก็พบว่ามันยากที่จะหยุดโบกมือ

แน่นอนเขาได้ยินเธอ เขาได้ยินทุก ๆ คำที่เธอพูดอย่างชัดเจนมาก

เอาตามตรง แม้ชีวิตปกติคือสิ่งที่เขามักจะปรารถนาหลังจากร่ำรวย แต่เขารู้ว่าเขาจะไม่สามารถบรรลุเป้าหมายนั้นได้ ไม่จนกระทั่งเขาพบมีล่าอีกครั้ง

ตราบใดที่เธอยังคงหายตัวไป เขาไม่มีความตั้งใจที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ของเขาอย่างแน่นอน

แม้ว่าเขารู้แบบนั้นเป็นอย่างดี แต่ทำไมเขาถึงรู้สึกไม่เต็มใจมากที่จะแยกจากนาโอมิในคราวนี้ล่ะ…?

เมื่อคิดดูสักพัก เขาก็รู้ว่ามันต้องเป็นเพราะเขาค่อนข้างมั่นใจว่า เขาจะไม่มีวันได้เจอเธออีกครั้งแล้ว…

เขาส่ายหัวของเขา เขารีบสวมหน้ากากและหมวกแก๊ปก่อนจะโบกรถแท็กซี่อีกคัน