บทที่ 938

“เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?” เจอรัลด์ถาม

เขาไอกระแอมในลำคอ จากนั้นวิสเลอร์ก็พูดขึ้น “เอ่อ เจ้าของโรงงานถูกกองกำลังท้องถิ่นที่นี่รังควานอยู่บ่อยครั้งมาเป็นเวลานานแล้ว… เขาแค่ไม่สามารถทนมันได้อีกต่อไปแล้ว จริง ๆ แล้วเขาก็ค่อนข้างเต็มใจที่จะขายโรงงานในราคาต่ำ! จึงเป็นผลให้ พวกเรายังคงมีเงินเหลือเล็กน้อยกับพวกเราในตอนนี้ครับ พูดแล้วก็นะ เนื่องจากเขาไม่ได้เป็นเจ้าของโรงงานอีกต่อไปแล้ว พวกเราควรเปลี่ยนชื่อบริษัทไหมครับ?” วิสเลอร์ถาม

“อืมม… งั้นก็ใช้ชื่อรอลยัลดราก้อนกันเถอะ!” เจอรัลด์กล่าวอย่างไม่ค่อยสนใจ

“โอ้? บริษัทรอลยัลดราก้อน จำกัด เหรอครับ? หรือบางทีอาจเป็น รอยยัลดราก้อน กรุ๊ป? ไม่ว่าจะยังไง นั่นก็ฟังดูเป็นชื่อที่ยอดเยี่ยม! มันฟังดูน่าเกรงขามอย่างชัดเจน แน่นอนเลยทีเดียว ผมจะดำเนินการเอกสารที่เหลือเดี๋ยวน้ี! อีกอย่าง ก่อนที่ผมจะออกไป พี่น้องของผมและผมได้รวมเงินกองกลางของพวกเราเพื่อซื้อคฤหาสน์ซึ่งเจ้าของโรงงานคนก่อนเคยอาศัยอยู่! คุณก็สามารถอยู่ที่นั่นได้ในอนาคต!” วิสเลอร์กล่าวเสริมด้วยรอยยิ้ม

“เพื่อความมั่นใจ คุณไม่ได้บีบบังคับเขาให้ทำแบบนั้นใช่ไหม?” เจอรัลด์ถาม โดยรู้ดีว่าวิสเลอร์และกลุ่มของเขามีเงินมากแค่ไหนกับพวกเขาในเวลานี้ สำหรับเขา เงินจำนวนนั้นไม่เพียงพอที่จะซื้อคฤหาสน์ทั้งหมดได้หรอก

“แน่นอนครับ พวกเราไม่ได้ทำแบบนั้น! เถ้าแก่เห็นด้วยกับทุกอย่างโดยสมัครใจเอง!”

เมื่อได้ยินแบบนั้น เจอรัลด์ก็พยักหน้า ก่อนที่พวกเขาจะออกไปซื้อโรงงานก่อนหน้านี้ เจอรัลด์ได้ทำให้พวกเขาเข้าใจชัดเจนแล้วว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นพวกเขาก็ไม่ควรข่มขู่หรือบีบบังคับเจ้าของโรงงาน ถ้าเขาปฏิเสธที่จะขายมัน วิสเลอร์จำกฎนั้นไว้ในใจ ซึ่งเป็นเหตุผลที่ทำไมเขาถึงไม่ได้อารมณ์เสียเลยระหว่างการพูดคุยกับอดีตเจ้าของโรงงานก่อนหน้านี้

“เอาล่ะ ผมไว้ใจคุณ อีกอย่าง คุณหมายความว่ายังไงที่ว่ามีเพียงผมสามารถอยู่ที่นั่นได้? พวกคุณทุกคนก็ควรย้ายเข้าเช่นกัน! พวกเราเป็นเพื่อนกันแล้วตอนนี้! ไม่ใช่เหรอ? ตอนนี้ก็นำผมไปยังคฤหาสน์นั้นเถอะ! ผมอยากจะชมดูมันให้ชัด ๆ!”

“ด ได้ครับ!” วิสเลอร์และคนอื่นพูดตะกุกตะกัก รู้สึกดีใจเหลือล้นกับคำพูดที่เมตตาของเจอรัลด์

เมื่อออกมาจากโรงแรม เจอรัลด์ก็ได้รับการทักทายจากรถเบนซ์คันใหญ่สองคัน เอาตามตรงเขาไม่รู้ว่าวิสเลอร์ซื้อรถเหล่านี้มาได้ยังไงด้วยซ้ำ

อย่างไรก็ตาม หลังจากได้ทำความรู้จักกับคน ๆ นี้ให้มากขึ้นเล็กน้อยในสองสามวันที่ผ่านมา เจอรัลด์ก็ตระหนักได้ว่า ไม่เพียงวิสเลอร์จะมีความสามารถเท่านั้น แต่จะว่าไป เขาก็ยังเหมือนแซคมากอีกด้วย ทั้งคู่ระมัดระวังและพิถีพิถันกับทุกอย่างที่เขาทำ

ขณะที่เจอรัลด์มองออกไปนอกหน้าต่างในระหว่างการเดินทางของพวกเขา เขาก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเขาเห็นสมาชิกแก๊งสองสามคนกำลังทุบ และทำลายร้านค้าหลาย ๆ ร้าน

น่าเศร้า นี่ไม่ใช่ฉากที่ผิดปกติของที่นี่ ขณะที่เจอรัลด์มองไปที่พวกอันธพาลอื่น ๆ ทั้งหมดที่กำลังเดินขึ้นลงตามถนนพร้อมด้วยรอยสักมังกรอย่างเปิดเผยเต็มที่ เขาก็นึกถึงว่าวิสเลอร์เคยบอกเขาว่า เขตเมืองทาลโก้นั้นค่อนข้างเป็นชุมชนขนาดเล็ก

อย่างไรก็ตาม เมื่อเขามาถึงครั้งแรกในสองวันก่อน เขาพบว่าเขตเมืองทาลโก้ไม่ได้เป็นอะไรเลยนอกจากเมืองเล็ก ๆ อันที่จริง เขตเมืองที่รุ่งเรืองนี้ก็น่าจะมีขนาดประมาณมณฑลเงียบสงบ!