บทที่ 957

“ให้ตาย! คุณยังเป็นอาจารย์อยู่หรือเปล่าเนี่ย? คุณไม่รู้จักภูเขาบลูมลินได้ยังไงกัน? นั่นคือสถานที่ที่คนหนุ่มสาวมากมาย ซึ่งส่วนใหญ่เป็นแก๊งกัน มักจะไปรวมตัวเพื่อจัดปาร์ตี้! ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาก็ชอบมีการแข่งรถกันที่นั่น เพื่อสร้างความบันเทิงให้ตัวเองเช่นกัน! สถานที่แห่งนั้นเป็นสถานที่ไม่ดี!” นักเรียนอีกคนอธิบายอย่างค่อนข้างช่วยไม่ได้

“ไม่มีประโยชน์ที่จะอธิบายมันให้เขาฟังหรอก! ไม่ว่ายังไง ทิวลิปก็กล้าพอที่จะไปที่ไหนก็ตาม เมื่อความไม่ยั้งคิดของเธอเริ่มขึ้น! ฉันก็น่าจะรู้อยู่แล้ว เพราะเรื่องแบบเดียวกันนี้เกิดขึ้น เมื่อเธอเดือดร้อนครั้งล่าสุด! เอาน่า รีบไปกันเถอะและพยายามพาเธอกลับมาได้แล้ว!” นิโคลที่ตอนนี้กังวลใจมาก จนเธอแทบจะร้องไห้ได้อยู่แล้วเอ่ยออกมา

แม้นิโคลเป็นเพื่อนรักของทิวลิป แต่เธอก็ยังเป็นลูกสาวของพ่อบ้านของตระกูลโยเวลล์เช่นกัน เพราะเช่นนั้น นิโคลจึงมักจะได้รับมอบหมายให้จับตาดูทิวลิปเอาไว้

ท้ายที่สุดแล้ว เกือบจะทุกคนที่เกี่ยวข้องกับคุณหนูรองแห่งตระกูลโยเวลล์ก็รู้ว่า เธอมีชื่อเสียจากการทำตัวไม่ยั้งคิด เธอเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับความเพลิดเพลินของตัวเธอเองเหนือกว่าสิ่งอื่นใด ซึ่งเป็นเหตุผลที่ทำไมตอนนี้เธอถึงโดดคาบเรียนของเจอรัลด์

เจอรัลด์พบว่าเพื่อนร่วมชั้นของเธอทั้งหมดต่างก็ค่อนข้างซื่อสัตย์ต่อเธอเช่นกัน เนื่องจากพวกเขาทุกคนตกลงที่จะไล่ตามเธอไปในทันที การไปภูเขาบลูมลินไม่ใช่ปัญหาสำหรับพวกเขาเหมือนกัน เนื่องจากเพื่อนร่วมชั้นต่างก็เป็นทายาทร่ำรวยที่มีรถเป็นของตัวเองกัน หลังจากการเข้าไปในรถสองสามคันด้วยกัน พวกเขาทั้งหมดก็จากไป

“…การมาถึงของนายที่นั่น จะไม่ค่อนข้างแปลกและเกินคาดไปหรือเปล่า…?” เจอรัลด์พึมพำกับตัวเองอย่างหมดหนทาง

‘แค่อย่ามีเรื่อง…ถ้าเธอมีปัญหาใด ๆ ความพยายามทั้งหมดของฉันคราวนี้ก็จะไร้ค่า!’ เจอรัลด์คิดกับตัวเอง

เมื่อรู้ว่ามีกลุ่มทรงอิทธิพลมากมายแค่ไหนกำลังมุ่งเป้ามาที่เธอตอนนี้ มันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะไม่เป็นกังวล เขาส่ายหัวของเขา แล้วขึ้นขี่สกู๊ตเตอร์ของเขา และเริ่มตามพวกเขาไปยังสถานที่นั้นทันที

ในขณะเดียวกันทิวลิปที่เพิ่งมาถึงได้ไม่นาน เธอก็เริ่มเสียใจเล็กน้อยที่มาภูเขาบลูมลิน เมื่อมองไปรอบ ๆ สถานที่นี้คล้ายคลึงกับสนามกีฬากลางแจ้งมากกว่าสนามแข่งเสียอีก

ตัวสนามแข่งเองตั้งอยู่ตรงเชิงเขาในชานเมืองของเมืองเฮฟเวนลี เนื่องจากชานเมืองก็ซับซ้อนพออยู่แล้ว ด้วยเส้นทางเชื่อมต่อกันมากมาย จึงเป็นแรงบันดาลใจให้นักวางแผนของสนามแข่งสร้างมันขึ้นมาที่นั่น

เนื่องจากความพยายามของพวกเขา สิ่งที่เคยเป็นพื้นที่โล่งแจ้งรกร้างตอนนี้จึงเต็มไปด้วยรถยนตร์ทุกประเภท แม้แต่รถสปอร์ตระดับไฮด์เอน เช่น เฟอร์รารี่ และมายบัคก็ด้วย

ผู้ประจำสนามแข่งทั้งหมดต่างก็เป็นชายหนุ่มหญิงสาวที่ทั้งกำลังกรีดร้องและเล่นเครื่งดนตรีกันอย่างเสียงดัง ทำให้ทั้งบริเวณนี้ค่อนข้างเสียงดังอึกทึกจนไม่ได้ยินอะไร

จากนาทีที่เธอมาถึง ทิวลิปก็ถูกทำให้ตกใจกับบรรยากาศวัยรุ่นที่นั่น เธอดูไม่ค่อยเชื่ออย่างเต็มที่ เนื่องจากความจริงที่ว่า เธอไม่เคยสัมผัสกับผู้คนเหล่านี้ในอดีตเลย การมีอยู่ของบุคคลเช่นนี้จึงเหนือกว่าจินตนาการอันลึกล้ำของเธอ

แม้เธอจะเคยได้ยินเกี่ยวกับภูเขาบลูมลินมาก่อน อย่างไรก็ตาม จริง ๆ แล้วนี่ก็เป็นครั้งแรกของเธอที่นี่ เพราะพ่อของเธอห้ามไม่ให้เธอมาที่นี่ แม้จะเป็นแบบนั้น แต่ทิวลิปรู้สึกอารมณ์เสียมาตลอดเมื่อไม่นานมานี้

เหตุการณ์เกี่ยวกับพี่สาวของเธอยังคงทำให้เธอหงุดหงิดอย่างมาก ราวกับว่าความน่ารำคาญนั้นยังไม่พอ เธอยังถูกทำให้ขายหน้าต่อหน้าผู้คนมากมายในวันนี้ เพราะคนขี้ขลาดคนหนึ่ง!

เมื่อคิดมากเกี่ยวกับเหตุการณ์นั้น จึงทำให้เธอเต็มไปด้วยความโมโหอย่างมาก จนเธอลืมเกี่ยวกับข้อห้ามของพ่อเธอทั้งหมด และเพียงขับรถมาที่ภูเขาบลูมลินเพื่อทำเรื่องสนุก