บทที่ 958

เมื่อสังเกตเห็นการมาถึงของนิโคลและเพื่อนร่วมชั้นของเธอ วัยรุ่นคนอื่นมากมายที่อยู่ที่นั่นก็เริ่มกรีดร้องและผิวปากใส่พวกเขากันทันที ท้ายที่สุดแล้ว ก็ไม่มีพวกเขาคนไหนเคยเห็นนักเรียนที่แต่งตัวด้วยชุดเครื่องแบบที่นั่นมาก่อนเลย ยิ่งไปกว่านั้น ในหมู่นักเรียนสามสิบกว่าคน ครึ่งหนึ่งของพวกเขาต่างก็เป็นผู้หญิงตัวสูงและผอมเพรียวที่ดูไร้เดียงสาและน่ารัก

การปรากฏตัวของพวกเขาที่ภูเขาบลูมลินก็ไม่ต่างอะไรไปจากเรื่องไม่ธรรมดาสำหรับพวกอันธพาล

แม้แต่ผู้ชายทรงผมบิ๊กแฮร์ก็กระโดดออกมาจากรถของเขาด้วยความตื่นเต้น สายตาของเขาเบิกกว้างขึ้น

“นิโคล… พวกเธอทั้งหมด… ทำไมพวกเธอทุกคนถึงมาที่นี่ล่ะ?” ทิวลิปถาม

“ทำไมพวกเราจะมาที่นี่งั้นเหรอ? แน่นอน พวกเราเป็นห่วงเธอไง! รีบไปกันเถอะ! พอคิดว่าเธอจะกล้ามาที่นี่จริง ๆ ล่ะก็! ถ้าเกิดว่าพ่อของเธอรู้เข้าล่ะ? เธออยากจะทนทุกข์ทรมานขนาดนั้นจริง ๆ ใช่ไหม?” นิโคลตอบกลับ ขณะที่เธอจับแขนของทิวลิปไว้

เนื่องจากมันชัดเจนว่าทิวลิปต้องการจะไปกับพวกเขา ผู้ชายก่อนหน้านี้จึงเพียงพูดเยาะเย้ย “ไม่เอาน่า ไม่ต้องรีบร้อนที่จะจากไปหรอก! ทำไมพวกเราไม่แข่งกันก่อนล่ะ? ท้ายที่สุดแล้ว มันต้องไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับพวกเธอทุกคนที่จะมาที่นี่กัน หรือพวกเธอทุกคนเป็นแค่นักศึกษามหาวิทยาลัยที่ว่าง่าย ที่ยังคงกลัวพ่อแม่ของพวกเธอกันอยู่หรือเปล่า?”

“ขี้ขลาด! ขี้ขลาด!” ฝูงชนกล่าวร้องขึ้นมาเสียงดัง

“บ้าเอ๊ย! รอฉันที่นี่ นิโคล! ฉันจะแข่งกับเขาก่อน เพื่อทำให้เขาหุบปากตลอดไปซะ!” ทิวลิปทำหน้าบึ้งตึง

“ต้องแบบนี้สิ! เมื่อพูดแล้วก็ คนสวย ตามกฎของที่นี่ เธอจะต้องขับรถให้เพศตรงข้าม ถ้าเธอจะเข้าร่วมในการแข่งรถ เนื่องจากเธอก็มีเพื่อนร่วมชั้นชายมากมายขนาดนี้อยู่แล้ว ทำไมไม่เลือกพวกเขามาสักคนล่ะ? หรือเธออยากจะเลือกผู้ชายหล่อ ๆ จากหมู่พวกเรา? เธอคิดว่าไง?” ผู้ชายทรงผมบิ๊กแฮร์กล่าว

ขณะที่ทิวลิปหันไปมอง เธอก็เห็นผู้หญิงที่แต่งหน้าหนาจัดคนหนึ่งนั่งอยู่ในรถของเขาแล้ว ดังนั้นเขาไม่ได้โกหก

“ฉัน! ฉัน! เลือกฉัน คนสวย!”

รอบตัวพวกเขา มีผู้ชายมากมายกำลังตะโกนขึ้นเพื่อให้ได้รับความสนใจของทิวลิปกัน

“อย่างกับว่าฉันจะเคยขึ้นรถกับพวกนายคนไหนงั้นแหละ! สเปคกี้! ขึ้นรถ!” ทิวลิปสั่งเด็กหนุ่มที่สวมแว่นตาจากก่อนหน้านี้ ขณะที่เธอกรอกสายตาของเธอใส่ฝูงชน

“ต แต่ ทิวลิป! ฉันไม่สามารถ…ฉัน…ฉันเมารถนะ!” สเปคกี้ตอบกลับ ขณะที่เขากลืนน้ำลายก่อนจะส่ายหัวของเขาอย่างเร็ว